Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 2 · Τρίτη

Σχέσεις εντός της Θεότητας

Στίχος απομνημόνευσης: Jn 14:26

Θέτοντας το σκηνικό

Το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο επιβραδύνει δραματικά στα κεφάλαια 13 έως 17. Οι μελετητές ονομάζουν αυτό το τμήμα τον Αποχαιρετιστήριο Λόγο. Ο Ιησούς μόλις έπλυνε τα πόδια των μαθητών. Ο Ιούδας έχει φύγει στη νύχτα. Ο σταυρός απέχει λίγες ώρες. Σε αυτό το φορτισμένο πλαίσιο, ο Ιησούς μιλά εκτενώς για όσα έρχονται, και τα λόγια του περιέχουν μερικές από τις πιο ρητές σχεσιακές εκφράσεις της Γραφής για τον Πατέρα, τον Υιό και το Πνεύμα. Υπόσχεται έναν άλλο Παράκλητο, που θα αποσταλεί από τον Πατέρα στο όνομά Του. Λέει ότι το Πνεύμα θα διδάξει, θα υπενθυμίσει, θα μαρτυρήσει και θα οδηγήσει στην αλήθεια. Επιμένει ότι πρέπει να φύγει για να έρθει το Πνεύμα. Περιγράφει μια βαθιά αμοιβαία κατοίκηση, όπου ο Πατέρας είναι μέσα Του, Εκείνος μέσα στον Πατέρα, και το Πνεύμα θα είναι μέσα στους μαθητές. Το λογοτεχνικό ύφος είναι αργό και σχεδόν υπνωτιστικό, με φράσεις που επαναλαμβάνονται και επιστρέφουν. Ο Ιωάννης δεν μας δίνει μάθημα συστηματικής θεολογίας. Μας αφήνει να ακούσουμε μια οικογενειακή συνομιλία που συνεχίζεται κατά κάποιον τρόπο για πάντα.

Διακριτά πρόσωπα σε αιώνια σχέση

Αν χθες τονίστηκε ότι τα τρία πρόσωπα εμφανίζονται μαζί, σήμερα τονίζεται πώς σχετίζονται μεταξύ τους. Αναδύονται τρεις ισχυρισμοί. Πρώτον, τα πρόσωπα είναι πραγματικά διακριτά. Ο Υιός μιλά για τον Πατέρα ως κάποιον άλλο. Το Πνεύμα αποστέλλεται, δεν αποστέλλει τον εαυτό του. Δεύτερον, τα πρόσωπα ενώνονται σε θέλημα και αγάπη. Ό,τι έχει ο Πατέρας ανήκει στον Υιό. Ό,τι διακηρύττει το Πνεύμα προέρχεται από τον Υιό. Τρίτον, αυτές οι σχέσεις είναι αιώνιες, όχι μόνο λειτουργικές. Ο Ιησούς δεν περιγράφει μια προσωρινή διευθέτηση για την αποστολή σωτηρίας. Ανοίγει ένα παράθυρο σε αυτό που ο Θεός υπήρξε πάντα. Η αγάπη, η επικοινωνία και η κοινή ζωή δεν είναι νέες συμπεριφορές που έμαθε ο Θεός. Περιγράφουν την ίδια τη θεία ζωή.

Στον κόσμο σου

Παρατήρησε πώς η γλώσσα της προσωπικότητας στον Ιωάννη εξαρτάται από τη σχέση. Ο Πατέρας είναι Πατέρας εξαιτίας του Υιού. Ο Υιός είναι Υιός εξαιτίας του Πατέρα. Κανένα όνομα δεν έχει νόημα μόνο του. Αυτό διαφέρει έντονα από τον σύγχρονο ατομικισμό, όπου ένα πρόσωπο φαντάζεται ως αυτάρκης μονάδα που μετά επιλέγει να σχετιστεί. Η βιβλική εικόνα υποδηλώνει ότι τα πρόσωπα υπάρχουν εντός και διαμέσου της σχέσης μέχρι το βάθος. Αυτό έχει συνέπειες για το πώς σκέφτεσαι τη δική σου ταυτότητα. Δεν συναρμολόγησες τον εαυτό σου σε απομόνωση και μετά αναζήτησες συνδέσεις. Μίλησες στην ύπαρξη μέσα από σχέσεις, και γίνεσαι περισσότερο ο εαυτός σου, όχι λιγότερο, όταν αγαπάς καλά.

Σκέψου το

  • Πού στη ζωή σου σου διδάχθηκε ότι η ανεξαρτησία είναι η υψηλότερη μορφή ωριμότητας, και πώς μπορεί η σχεσιακή γλώσσα του Ιωάννη να το περιπλέξει αυτό;
  • Ποια είναι η διαφορά μεταξύ υπακοής που προέρχεται από κατωτερότητα και υπακοής που προέρχεται από αγάπη;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Αιώνιε Θεέ, ποτέ δεν ήσουν μόνος. Πριν υπάρξει ο κόσμος, ο Πατέρας, ο Υιός και το Πνεύμα έδιναν και λάμβαναν αγάπη. Δεν μπορώ να το φανταστώ πλήρως αυτό, αλλά θέλω να ζήσω μέσα στην αντανάκλασή του. Όπου έκανα την ανεξαρτησία μου είδωλο, μαλάκωσέ με. Όπου χρησιμοποίησα την ιεραρχία για να πληγώσω, καταδίκασε με. Τράβηξέ με σε ένα είδος ανήκειν που δεν με σβήνει αλλά με ολοκληρώνει. Αμήν.