Έφηβος · Εβδομάδα 3 · Δευτέρα
Το όραμα του Ησαΐα για την αγιότητα
Στίχος απομνημόνευσης: Ησαΐας 6:3
Θέτοντας το σκηνικό
Ο Ησαΐας λαμβάνει την προφητική του κλήση το έτος που πέθανε ο βασιλιάς Οζίας, περίπου το 740 π.Χ. Αυτή η λεπτομέρεια έχει σημασία. Ο Οζίας είχε βασιλεύσει για δεκαετίες και ο θάνατός του έριξε τον Ιούδα σε πολιτική αβεβαιότητα. Η Ασσυριακή αυτοκρατορία ανέβαινε στον βορρά. Σε εκείνη την αγωνιώδη στιγμή ο Ησαΐας βλέπει όραμα διαφορετικού θρόνου. Οι ναοί της αρχαίας Εγγύς Ανατολής ήταν σχεδιασμένοι να αντικατοπτρίζουν κοσμικές πραγματικότητες, γι’ αυτό όταν ο Ησαΐας περιγράφει το άκρο του ενδύματος του Θεού που γεμίζει τον ναό, δείχνει ότι ο αληθινός Βασιλιάς παραμένει ακλόνητος ακόμα κι όταν πεθαίνουν ανθρώπινοι βασιλείς. Τα σεραφείμ, που το όνομά τους σημαίνει «φλεγόμενα», καλύπτουν το πρόσωπο και τα πόδια τους. Σε εκείνη την κουλτούρα, το να δείχνει κανείς τα πόδια του ήταν στάση ευαλωτότητας και ντροπής· το να καλύπτει τα μάτια του έδειχνε ότι δεν μπορούσε να αντέξει να κοιτάξει κατευθείαν Εκείνον που υπηρετούσε. Η τριπλή τους κραυγή είναι το μόνο επίθετο στις εβραϊκές Γραφές που επαναλαμβάνεται τρεις φορές έτσι για τον Θεό. Η αγιότητα, στην εβραϊκή ρίζα qadosh, σημαίνει «ξεχωρισμένος, εντελώς άλλος». Δεν είναι πρώτα ηθική κατηγορία αλλά οντολογική: ο Θεός δεν είναι απλώς μεγαλύτερη εκδοχή μας.
Συνάντηση με τη θεία αγιότητα
Η αγιότητα είναι πρώτα η ξενότητα του Θεού και μετά η καλοσύνη Του. Το όραμα του Ησαΐα δεν ξεκινά με παρηγοριά αλλά με αποπροσανατολισμό, και αυτός ο αποπροσανατολισμός είναι η πόρτα για ειλικρινή λατρεία.
Στον κόσμο σου
Σκέψου την τελευταία φορά που κάτι σε συγκλόνισε πραγματικά — ένα μουσικό κομμάτι, ένας νυχτερινός ουρανός σε μέρος χωρίς φωτορύπανση, μια στιγμή πένθους τόσο μεγάλη που άλλαξε την αίσθηση της κλίμακας. Πιθανότατα δεν απάντησες με πρόχειρο σχόλιο. Σωπάστηκες. Αυτή η σιωπή είναι πιο κοντά στη βιβλική λατρεία από τα περισσότερα τραγούδια λατρείας. Ο πολιτισμός μας μας εκπαιδεύει να διαχειριζόμαστε τα πάντα, να έχουμε άποψη για τα πάντα μέσα σε ενενήντα δευτερόλεπτα. Ο Ησαΐας 6 εκπαιδεύει διαφορετικό αντανακλαστικό: να αφήνεις κάτι να είναι μεγαλύτερο από το σχόλιό σου γι’ αυτό.
Σκέψου το
- Πού στη ζωή σου έχεις συρρικνώσει τον Θεό σε διαχειρίσιμο μέγεθος, και τι σου κόστισε αυτή η συρρίκνωση;
- Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να φοβάσαι τον Θεό και στο να τρομάζεις από τον Θεό; Πώς θα το εξηγούσες σε κάποιον που βρίσκει και τις δύο ιδέες ανησυχητικές;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ, στην πραγματικότητα δεν ξέρω τι ζητάω όταν ζητάω να σε δω. Θέλω έναν θεό που να μπορώ να χωρέσω στην τσέπη μου, κι εσύ αρνείσαι συνεχώς. Δίδαξέ μου το είδος του δέους που δεν με συνθλίβει αλλά ούτε με αφήνει να παραμένω αδιάφορος. Όταν μου είσαι παράξενος, βοήθησέ με να μείνω στο δωμάτιο. Όταν μου είσαι καλός, βοήθησέ με να μην ξεχάσω ότι είσαι επίσης άγιος. Είμαι εδώ. Κάνε κάτι με μένα.