Έφηβος · Εβδομάδα 3 · Τρίτη
Η αγάπη που διώχνει τον φόβο
Στίχος απομνημόνευσης: 1 John 4:19
Θέτοντας το σκηνικό
Η Α΄ Ιωάννου γράφτηκε πιθανότατα προς το τέλος του πρώτου αιώνα σε ένα δίκτυο οικιακών εκκλησιών που μόλις είχαν περάσει από μια οδυνηρή διάσπαση. Μια ομάδα είχε αποχωρήσει λόγω διαφωνιών για το ποιος ήταν πραγματικά ο Ιησούς — αν ήταν αληθινά άνθρωπος και αν ο θάνατός Του είχε πραγματικά σημασία. Η κοινότητα που έμεινε ήταν πληγωμένη, καχύποπτη και πιθανότατα πειραζόταν προς μια σκληρυμένη, αμυντική πίστη. Μέσα σε αυτό το ποιμαντικό χάος ο Ιωάννης γράφει μια επιστολή εμμονική με δύο θέματα: τη σωστή πίστη για τον Ιησού και την ενεργή αγάπη μέσα στην κοινότητα. Δεν αφήνει τους αναγνώστες του να τα χωρίσουν. Η ελληνική λέξη αγάπη (agape), που κυριαρχεί σε αυτό το απόσπασμα, δεν ήταν ρομαντική ούτε απλώς συναισθηματική. Περιέγραφε μια επιλεγμένη, δαπανηρή στάση προς το καλό του άλλου. Ο Ιωάννης κάνει μια δομική αξίωση για την πραγματικότητα: η αγάπη δεν είναι πρώτα κάτι που κάνουμε εμείς· είναι κάτι που πηγάζει από τον Θεό και κινείται προς τα έξω. Οι άνθρωποι μετέχουν στην αγάπη· δεν την εφευρίσκουμε.
Η αγάπη ως πρωτοβουλία του Θεού
Η αγάπη του Θεού δεν είναι απάντηση στην αξία μας. Είναι η προηγούμενη πραγματικότητα που καθιστά δυνατή την αγάπη μας. Αυτή η τάξη αλλάζει τα πάντα στον τρόπο που σχετιζόμαστε με τον φόβο, την αποτυχία και ο ένας τον άλλον.
Στον κόσμο σου
Οι ψυχολόγοι που μελετούν την ντροπή έχουν βρει κάτι που θυμίζει έντονα το 1 Ιωάννου 4:18. Η ντροπή — η πεποίθηση ότι είσαι θεμελιωδώς ανάξιος αγάπης — δεν ανταποκρίνεται καλά σε απειλές, απαιτήσεις ή προγράμματα αυτοβελτίωσης. Ανταποκρίνεται, αργά, στο να σε γνωρίζουν και να μην σε εγκαταλείπουν. Άνθρωποι που μεγάλωσαν σε θρησκευτικά περιβάλλοντα χτισμένα πάνω στον φόβο της τιμωρίας συχνά αναφέρουν ότι ο φόβος δεν τους έκανε πραγματικά καλύτερους· τους έκανε καλύτερους στο να κρύβονται. Ο Ιωάννης ισχυρίζεται ότι η παρακίνηση βασισμένη στην τιμωρία και η ώριμη αγάπη δεν μπορούν να μοιράζονται τον ίδιο χώρο για πολύ. Το ένα από τα δύο πρέπει τελικά να φύγει.
Σκέψου το
- Έχεις προσπαθήσει ποτέ να αγαπήσεις κάποιον από ενοχή ή φόβο συνεπειών αντί από μια σταθερή αίσθηση ότι αγαπιέσαι εσύ ο ίδιος; Ποια ήταν η διαφορά στην ποιότητα;
- Ο Ιωάννης λέει ότι δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι αγαπάμε τον Θεό ενώ μισούμε έναν αδελφό. Πού σε πιέζει πιο άβολα αυτή η αξίωση αυτή τη στιγμή;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ, έχω ακούσει «Ο Θεός είναι αγάπη» τόσο συχνά που σχεδόν έχει χάσει το νόημά του. Κάνε το να σημαίνει κάτι ξανά. Εκεί που έχω χρησιμοποιήσει την αγάπη σου ως σύνθημα, επιβράδυνέ με. Εκεί που έχω αμφισβητήσει ότι συμπεριλαμβάνομαι σε αυτήν, κράτησέ με εκεί μέχρι να αλλάξει κάτι. Δείξε μου ένα συγκεκριμένο άτομο αυτή την εβδομάδα του οποίου το πρόσωπο έχω αποφύγει, και δώσε μου το θάρρος να το αγαπήσω με έναν τρόπο που θα μου κοστίσει κάτι αληθινό.