Έφηβος · Εβδομάδα 5 · Παρασκευή
Εβδομάδα 5: ΠΡΟΝΟΙΑ & ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ — Σύνθεση & Κουίζ
Στίχος απομνημόνευσης: Genesis 50:20
ΠΡΟΝΟΙΑ & ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ
Η ερώτηση αυτής της εβδομάδας δεν ήταν πραγματικά «Ελέγχει ο Θεός τα πάντα;» ή «Είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι;». Ήταν η πιο δύσκολη ερώτηση από κάτω: πώς σχετίζονται αυτές οι δύο αξιώσεις όταν η Γραφή αρνείται να αφήσει καμία από τις δύο; Ξεκινήσαμε στη Γένεση, όπου ο Ιωσήφ ονομάζει το κακό των αδελφών του ως πραγματικό κακό και τον σκοπό του Θεού ως πραγματικό σκοπό, στην ίδια πρόταση, με το ίδιο ρήμα. Προχωρήσαμε στις Πράξεις, όπου ο Πέτρος ονομάζει τον σταυρό τόσο ως σκόπιμο σχέδιο του Θεού όσο και ως άνομο έγκλημα της ανθρωπότητας, χωρίς καμία προσπάθεια να απαλύνει καμία πλευρά. Χαρτογραφήσαμε πώς διαφορετικές χριστιανικές παραδόσεις, από τη Μεταρρυθμισμένη έως την Αρμινιανή, Ορθόδοξη, Καθολική και ανοιχτή θεϊστική, προσπάθησαν να εξηγήσουν τη σχέση, και παρατηρήσαμε ότι κάθε εξήγηση έχει κόστη καθώς και οφέλη. Έπειτα ρωτήσαμε αν το να παραμένουμε στην ένταση είναι ειλικρινές ή δειλό, και χαράξαμε μια προσεκτική γραμμή ανάμεσα στο τεμπέλικο μυστήριο και το κερδισμένο μυστήριο. Το νήμα που ενώνει τα πάντα είναι αυτό: ο Θεός που περιγράφει η Γραφή είναι αρκετά κυρίαρχος για να υφάνει σκοπό μέσα στην ιστορία και αρκετά ταπεινός για να αφήσει τα πλάσματα να ενεργούν πραγματικά, και η πιο πιστή στάση απέναντι σε αυτόν τον Θεό δεν είναι ούτε ο φαταλισμός ούτε η αυτοπεποίθηση, αλλά μια ενεργή εμπιστοσύνη. Θα περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου τελειοποιώντας πώς μοιάζει αυτή η ενεργή εμπιστοσύνη. Την επόμενη φορά που θα συμβεί κάτι τρομερό, ή κάτι αναμφισβήτητα καλό, θα έχεις αυτούς τους δύο στίχους και τις διακρίσεις αυτής της εβδομάδας για να σκεφτείς. Γι’ αυτό υπάρχει η θεολογική διαμόρφωση. Όχι για να διευθετήσει το ερώτημα νωρίς, αλλά για να σου δώσει εργαλεία αρκετά σταθερά ώστε να συνεχίζεις να σκέφτεσαι και να προσεύχεσαι όταν το ερώτημα γίνεται προσωπικό.
Συνθέτοντας την εβδομάδα
Η ερώτηση αυτής της εβδομάδας δεν ήταν πραγματικά «Ελέγχει ο Θεός τα πάντα;» ή «Είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι;». Ήταν η πιο δύσκολη ερώτηση από κάτω: πώς σχετίζονται αυτές οι δύο αξιώσεις όταν η Γραφή αρνείται να αφήσει καμία από τις δύο; Ξεκινήσαμε στη Γένεση, όπου ο Ιωσήφ ονομάζει το κακό των αδελφών του ως πραγματικό κακό και τον σκοπό του Θεού ως πραγματικό σκοπό, στην ίδια πρόταση, με το ίδιο ρήμα. Προχωρήσαμε στις Πράξεις, όπου ο Πέτρος ονομάζει τον σταυρό τόσο ως σκόπιμο σχέδιο του Θεού όσο και ως άνομο έγκλημα της ανθρωπότητας, χωρίς καμία προσπάθεια να απαλύνει καμία πλευρά. Χαρτογραφήσαμε πώς διαφορετικές χριστιανικές παραδόσεις, από τη Μεταρρυθμισμένη έως την Αρμινιανή, Ορθόδοξη, Καθολική και ανοιχτή θεϊστική, προσπάθησαν να εξηγήσουν τη σχέση, και παρατηρήσαμε ότι κάθε εξήγηση έχει κόστη καθώς και οφέλη. Έπειτα ρωτήσαμε αν το να παραμένουμε στην ένταση είναι ειλικρινές ή δειλό, και χαράξαμε μια προσεκτική γραμμή ανάμεσα στο τεμπέλικο μυστήριο και το κερδισμένο μυστήριο. Το νήμα που ενώνει τα πάντα είναι αυτό: ο Θεός που περιγράφει η Γραφή είναι αρκετά κυρίαρχος για να υφάνει σκοπό μέσα στην ιστορία και αρκετά ταπεινός για να αφήσει τα πλάσματα να ενεργούν πραγματικά, και η πιο πιστή στάση απέναντι σε αυτόν τον Θεό δεν είναι ούτε ο φαταλισμός ούτε η αυτοπεποίθηση, αλλά μια ενεργή εμπιστοσύνη. Θα περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου τελειοποιώντας πώς μοιάζει αυτή η ενεργή εμπιστοσύνη. Την επόμενη φορά που θα συμβεί κάτι τρομερό, ή κάτι αναμφισβήτητα καλό, θα έχεις αυτούς τους δύο στίχους και τις διακρίσεις αυτής της εβδομάδας για να σκεφτείς. Γι’ αυτό υπάρχει η θεολογική διαμόρφωση. Όχι για να διευθετήσει το ερώτημα νωρίς, αλλά για να σου δώσει εργαλεία αρκετά σταθερά ώστε να συνεχίζεις να σκέφτεσαι και να προσεύχεσαι όταν το ερώτημα γίνεται προσωπικό.
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ του Ιωσήφ και Θεέ του Πέτρου, δεν μας έχεις δώσει μια τακτοποιημένη θεολογία για το πώς εργάζεσαι. Μας έχεις δώσει τον Εαυτό σου, και μια ιστορία, και ο ένας τον άλλον. Σε ευχαριστούμε για τους στοχαστές που έχουν διαφωνήσει για Σένα πιστά για αιώνες. Σε ευχαριστούμε που μας άφησες να μπούμε στη συζήτηση. Καθώς κλείνουμε αυτή την εβδομάδα, εγκατάστησε μέσα μας μια εμπιστοσύνη που μπορεί να επιβιώσει τόσο στις τρομερές όσο και στις καλές ειδήσεις. Κράτησέ μας ειλικρινείς. Κράτησέ μας ευγενικούς προς τους Χριστιανούς που διαβάζουν διαφορετικά. Κράτησέ μας κοντά. Αμήν.