Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 7 · Τρίτη

Ποια βιβλία ανήκουν

Στίχος απομνημόνευσης: 2 Timothy 3:15

Θέτοντας το σκηνικό

Όταν ο Παύλος λέει στον Τιμόθεο ότι γνωρίζει «τις ιερές γραφές» από την παιδική του ηλικία, υποθέτει ότι μια αναγνωρίσιμη συλλογή υπήρχε ήδη στην ιουδαϊκή κοινότητα. Μέχρι τον πρώτο αιώνα, οι περισσότεροι Ιουδαίοι συμφωνούσαν στην Τορά και τους Προφήτες, με πιο χαλαρή συναίνεση στα Γραπτά. Η χριστιανική Εκκλησία το κληρονόμησε αυτό και στη συνέχεια, κατά τους επόμενους αιώνες, αναγνώρισε επίσης μια συλλογή της Καινής Διαθήκης — Ευαγγέλια, Πράξεις, επιστολές, Αποκάλυψη. Η λέξη «κανόνας» προέρχεται από ελληνική λέξη που σημαίνει ράβδος μέτρησης. Αναφέρεται στον κατάλογο βιβλίων με τον οποίο η Εκκλησία μετρά τη διδασκαλία της. Σημαντική ιστορική διευκρίνιση: κανένα μοναδικό συμβούλιο σε ένα δωμάτιο γεμάτο καπνό δεν ψήφισε για να υπάρξουν τα βιβλία. Κατάλογοι όπως η Εορταστική Επιστολή του Αθανασίου του 367 και οι σύνοδοι της Ιππώνος (393) και της Καρχηδόνας (397) επικύρωσαν ό,τι οι περισσότερες εκκλησίες διάβαζαν ήδη δυνατά στη λατρεία. Τα κριτήρια ήταν ουσιαστικά: αποστολική προέλευση ή σύνδεση, δογματική συνοχή με τον κανόνα της πίστης και ευρεία αποδοχή σε γεωγραφικά διασκορπισμένες εκκλησίες. Οι χριστιανοί σήμερα διαφωνούν ακόμη για τα δευτεροκανονικά βιβλία — οι Καθολικοί και οι Ορθόδοξοι τα περιλαμβάνουν· οι περισσότεροι Προτεστάντες τα τοποθετούν σε ξεχωριστή κατηγορία. Αυτή η διαφωνία είναι πραγματική, αλλά είναι μικρότερη από τη συμφωνία: ένας κοινός πυρήνας 66 βιβλίων που όλες οι κλάδοι του χριστιανισμού θεωρούν Γραφή.

Αναγνώριση του κανόνα, όχι δημιουργία

Η κρίσιμη διάκριση που διδάσκει αυτή η ημέρα είναι μεταξύ αναγνώρισης και δημιουργίας. Η Εκκλησία δεν κατασκεύασε τη Γραφή με ψηφοφορία. Η Εκκλησία αναγνώρισε ποια συγγράμματα έφεραν ήδη αποστολική αυθεντία και λειτουργούσαν ήδη ως λόγος του Θεού μεταξύ του λαού. Ένας κοσμηματοπώλης δεν δημιουργεί διαμάντι πιστοποιώντας το. Οι ιδιότητες του διαμαντιού υπάρχουν πριν από την πιστοποίηση. Ο κανόνας λειτουργεί παρομοίως. Αυτό έχει σημασία γιατί η εναλλακτική —ότι οι επίσκοποι εφηύραν την αυθεντία της Γραφής— θα σήμαινε ότι η παράδοση της Εκκλησίας στέκεται πάνω από τη Γραφή και όχι κάτω από αυτήν.

Στον κόσμο σου

Σκεφτείτε πώς διαμορφώνεται μια επιστημονική συναίνεση. Κανείς δεν αποφασίζει μόνος του ότι η εξέλιξη ή η σχετικότητα είναι αληθινή. Πολλοί ανεξάρτητοι ερευνητές, σε δεκαετίες και ηπείρους, συγκλίνουν επειδή τα στοιχεία συνεχίζουν να δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση. Η διαμόρφωση του κανόνα έχει περίπου ανάλογη μορφή: ανεξάρτητες εκκλησίες σε διαφορετικές περιοχές, συχνά με περιορισμένη επικοινωνία, συνέχιζαν να συγκλίνουν στα ίδια βασικά βιβλία. Αυτή η σύγκλιση είναι από μόνη της ένα επιχείρημα. Είναι πιο δύσκολο να οργανωθεί από ό,τι υπονοεί μια θεωρία συνωμοσίας.

Σκέψου το

  • Πώς αλλάζει — ή δεν αλλάζει — την εμπιστοσύνη σας στη Βίβλο το να γνωρίζετε ότι ο κανόνας αναγνωρίστηκε και δεν εφευρέθηκε;
  • Αν ήσασταν σε μια σύνοδο του τέταρτου αιώνα που αποφάσιζε ποια βιβλία λειτουργούσαν ήδη ως Γραφή, τι στοιχεία θα θέλατε να δείτε και τι θα κάνατε με αμφισβητούμενα βιβλία όπως η Προς Εβραίους ή η Αποκάλυψη που χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να γίνουν καθολικά αποδεκτά;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ της ιστορίας, έχεις εργαστεί μέσα από ακατάστατες, αργές, ανθρώπινες διαδικασίες — συμβούλια, γράμματα, αντιγραφείς, συζητήσεις — για να δώσεις στην εκκλησία σου ένα αξιόπιστο βιβλίο. Σε ευχαριστούμε που δεν περίμενες να είμαστε τακτοποιημένοι πριν μιλήσεις. Βοήθησέ με να κρατήσω τον κανόνα με εμπιστοσύνη και ταπεινότητα, γνωρίζοντας ότι οι Καθολικοί, Ορθόδοξοι και Προτεστάντες αδελφοί μου φέρουν ο καθένας κομμάτια αυτής της ιστορίας. Όπου μπαίνω στον πειρασμό να είμαι αυτάρεσκος ή καχύποπτος, δώσε μου περιέργεια αντ' αυτού. Αμήν.