Έφηβος · Εβδομάδα 7 · Πέμπτη
Ερμηνεύοντας το Κείμενο
Στίχος απομνημόνευσης: 2 Timothy 3:17
Θέτοντας το σκηνικό
Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο διαβάζουν τη Γραφή σε μετάφραση. Ακόμη και ο Παύλος το έκανε. Όταν παραθέτει την Παλαιά Διαθήκη, συνήθως παραθέτει από τους Εβδομήκοντα, την ελληνική μετάφραση της εβραϊκής Βίβλου που ξεκίνησε γύρω στον τρίτο αιώνα π.Χ. Αυτό είναι θεολογικά σημαντικό: το Πνεύμα του Θεού ενέπνευσε αποστόλους που παρέθεσαν μια μετάφραση ως Γραφή. Η μετάφραση, επομένως, δεν είναι πτώση από τη χάρη· αποτελεί μέρος της ίδιας της βιβλικής ιστορίας. Οι σύγχρονες αγγλικές Βίβλοι χωρίζονται χονδρικά σε τρεις φιλοσοφίες. Η τυπική ισοδυναμία (NASB, ESV, NRSV) προσπαθεί να αποδώσει λέξη προς λέξη όπου είναι δυνατόν, διατηρώντας τη σύνταξη ακόμη και όταν ακούγεται ελαφρώς ξένη. Η δυναμική ισοδυναμία (NIV, CSB) προσπαθεί να αποδώσει σκέψη προς σκέψη, δίνοντας προτεραιότητα στο φυσικό αγγλικό. Οι παραφράσεις (The Message, η NLT στην πιο ελεύθερη μορφή της) δίνουν προτεραιότητα στην επίδραση και την αναγνωσιμότητα έναντι της ακρίβειας. Καμία δεν είναι αυτόματα «η πιο ακριβής». Κάθε μία κάνει συμβιβασμούς. Τα εβραϊκά έχουν μικρό λεξιλόγιο με τεράστιο σημασιολογικό εύρος· τα ελληνικά έχουν δομές χρόνου και έγκλισης που δεν έχει η αγγλική. Μέρος της απώλειας είναι δομικό, όχι από τεμπελιά.
Μετάφραση και ερμηνεία
Πέρα από τη μετάφραση βρίσκεται η ερμηνεία — η ερμηνευτική. Η καλή ανάγνωση απαιτεί να ρωτάμε τι είδους κείμενο διαβάζουμε. Η εβραϊκή ποίηση χρησιμοποιεί παραλληλισμό, όχι ομοιοκαταληξία. Η αποκαλυπτική γραμματεία όπως η Αποκάλυψη χρησιμοποιεί οράματα γεμάτα σύμβολα, όχι κωδικοποιημένες προβλέψεις για ελικόπτερα. Η σοφιολογική γραμματεία όπως οι Παροιμίες προσφέρει γενικά πρότυπα, όχι σιδερένιες υποσχέσεις. Οι επιστολές απευθύνονται σε συγκεκριμένες καταστάσεις, και η εφαρμογή τους σήμερα απαιτεί να διακρίνουμε την αρχή από την πολιτισμική μορφή. Ένα κοινό ερμηνευτικό πλέγμα θέτει τρία ερωτήματα: Τι σήμαινε αυτό για το αρχικό ακροατήριο; Τι αποκαλύπτει για τον χαρακτήρα και τους σκοπούς του Θεού σε ολόκληρη την Αγία Γραφή; Πώς μας αφορά εμάς εδώ, στον πολιτισμό μας; Το να παραλείπουμε τα δύο πρώτα και να πηδάμε απευθείας στο τρίτο είναι ο τρόπος με τον οποίο η Γραφή μετατρέπεται σε όπλο.
Στον κόσμο σου
Παρατηρήστε πώς οι ερμηνευτικές διαφωνίες συχνά αντιστοιχούν σε πολιτισμικές αγωνίες. Οι συζητήσεις για τη σεξουαλικότητα, το φύλο και την εκκλησιαστική εξουσία δεν αφορούν μόνο την ερμηνεία· αφορούν επίσης την ταυτότητα, την εξουσία και την ένταξη. Αυτό δεν καθιστά τις συζητήσεις ψεύτικες. Σημαίνει ότι η καλή ερμηνεία απαιτεί αυτογνωσία. Ρωτήστε τον εαυτό σας: θα διάβαζα αυτό το απόσπασμα διαφορετικά αν είχα μεγαλώσει σε άλλη χώρα, εποχή ή οικογένεια; Αυτή η ερώτηση δεν διαλύει την αλήθεια. Τοποθετεί τον αναγνώστη με ειλικρίνεια μέσα της.
Σκέψου το
- Επιλέξτε μία φιλοσοφία μετάφρασης (τυπική, δυναμική, παράφραση). Τι κερδίζει και τι χάνει, και πότε θα μπορούσατε να καταφύγετε σε άλλη;
- Πού στη δική σας ζωή ή κοινότητα έχετε δει τη Γραφή να ερμηνεύεται με τρόπο που σας προβλημάτισε — και τι θα απαιτούσε μια πιο προσεκτική ανάγνωση;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ που μίλησες στα Εβραϊκά, στα Αραμαϊκά και στα Ελληνικά σε συγκεκριμένους ανθρώπους σε συγκεκριμένους αιώνες, σε ευχαριστούμε που συνεχίζεις να περνάς σύνορα για να μιλήσεις ξανά — στα Αγγλικά, στον αιώνα μου, σε μένα. Κάνε με προσεκτικό αναγνώστη. Επιβράδυνέ με εκεί που θέλω γρήγορες απαντήσεις. Όξυνέ με εκεί που θέλω άνετες απαντήσεις. Σώσε με από το να χρησιμοποιώ τον λόγο σου ως όπλο, και άφησέ με να κάθομαι κάτω από αυτόν αντί να στέκομαι πάνω από αυτόν. Αμήν.