Έφηβος · Εβδομάδα 11 · Παρασκευή
Εβδομάδα 11: ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΔΙΑΤΥΠΩΜΕΝΟ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΔΥΝΑΜΗ — Σύνθεση & Κουίζ
Στίχος απομνημόνευσης: Habakkuk 1:2
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΔΙΑΤΥΠΩΜΕΝΟ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΔΥΝΑΜΗ
Αυτή η εβδομάδα έκανε κάτι ασυνήθιστο. Αρνήθηκε να σου δώσει λύση. Αυτή η άρνηση είναι το μάθημα. Τα περισσότερα προγράμματα σπουδών αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του κακού ως ερώτηση που απαντάται σε μία μόνο συνεδρία, συνήθως με την υπεράσπιση του ελεύθερου θελήματος και μια καθησυχαστική ιστορία. Ο Αββακούμ το αντιμετωπίζει ως ερώτηση που πρέπει να κατοικηθεί σε ολόκληρο το βιβλίο, και εμείς διαβάσαμε μόνο το πρώτο κεφάλαιο. Κοίτα τι χτίσαμε. Η Ημέρα 1 επαναπλαισίωσε το παράπονο ως ομιλία διαθήκης. Ο θρήνος δεν είναι απουσία πίστης· είναι μία από τις εγκεκριμένες γραμματικές της πίστης. Το αντίθετο της πίστης εδώ δεν είναι η διαμαρτυρία αλλά η αδιαφορία. Η Ημέρα 2 εισήγαγε την ηθική ίλιγγο ενός Θεού που χρησιμοποιεί αυτό που δεν εγκρίνει. Αρνηθήκαμε τόσο την παρηγορητική άρνηση («Ο Θεός δεν θα έκανε ποτέ») όσο και την επικίνδυνη αποδοχή («ό,τι χρησιμοποιεί ο Θεός είναι καλό»). Αφήσαμε την ένταση στο τραπέζι. Η Ημέρα 3 όξυνε το δεύτερο παράπονο του Αββακούμ στο κλασικό πρόβλημα του κακού, το τρίλημμα που διατύπωσαν ο Επίκουρος και ο Χιουμ αλλά αισθάνεται κάθε άνθρωπος που αγάπησε ποτέ κάποιον που υπέφερε. Εξετάσαμε πέντε κύριες χριστιανικές απαντήσεις και δεν κρίναμε καμία, γιατί η ειλικρινής οικουμενική δέσμευση απαιτεί να γνωρίζεις τις επιλογές πριν διαλέξεις μία. Η Ημέρα 4 διάβασε το κεφάλαιο ως ενιαία λογοτεχνική διαμάχη και ονόμασε την πειθαρχία της κατοίκησης ενός άλυτου προβλήματος. Διακρίναμε μεταξύ προβλήματος που λύθηκε και προβλήματος που κατοικήθηκε, και προτείναμε ότι η βαθύτερη κίνηση του χριστιανισμού, η ενσάρκωση και ο σταυρός, είναι πιο κοντά στην κατοίκηση παρά στην εξήγηση. Σύνδεσέ τα μαζί. Το πρόβλημα του κακού δεν είναι σφάλμα στην πίστη της Βίβλου. Είναι χαρακτηριστικό που ο κανόνας παίρνει αρκετά σοβαρά ώστε να το καθιερώσει στη λογοτεχνία διαμαρτυρίας, στους διαλόγους σοφίας, στους ψαλμούς θρήνου, στο βιβλίο του Ιώβ και στην ίδια την κραυγή του Ιησού από τον σταυρό που παραθέτει τον Ψαλμό 22. Το να ωριμάσεις στην πίστη σημαίνει, εν μέρει, να σταματήσεις να χρειάζεσαι το πρόβλημα να λυθεί σύμφωνα με το δικό σου χρονοδιάγραμμα. Σημαίνει να μάθεις να προσεύχεσαι ειλικρινά, να διαφωνείς με τον Θεό χρησιμοποιώντας τις δικές Του υποσχέσεις, να αρνείσαι φθηνές εξόδους και να ζεις με πίστη μέσα σε αντιφάσεις που δεν μπορείς ακόμη να ξεμπλέξεις. Την επόμενη εβδομάδα θα αρχίσουμε να διαβάζουμε την απάντηση του Θεού στον Αββακούμ 2. Αλλά πρώτα, μείνε με αυτή την εβδομάδα. Το γεγονός ότι το πρόβλημα διατυπώνεται πλήρως, στην Γραφή, χωρίς απολογία, είναι ήδη δώρο. Δεν είσαι ο πρώτος που ρωτά. Δεν είσαι άπιστος επειδή ρωτάς. Είσαι παρέα με έναν προφήτη και, τελικά, με τον Χριστό που το ρώτησε από τον σταυρό.
Συνθέτοντας την εβδομάδα
Αυτή η εβδομάδα έκανε κάτι ασυνήθιστο. Αρνήθηκε να σου δώσει λύση. Αυτή η άρνηση είναι το μάθημα. Τα περισσότερα προγράμματα σπουδών αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του κακού ως ερώτηση που απαντάται σε μία μόνο συνεδρία, συνήθως με την υπεράσπιση του ελεύθερου θελήματος και μια καθησυχαστική ιστορία. Ο Αββακούμ το αντιμετωπίζει ως ερώτηση που πρέπει να κατοικηθεί σε ολόκληρο το βιβλίο, και εμείς διαβάσαμε μόνο το πρώτο κεφάλαιο. Κοίτα τι χτίσαμε. Η Ημέρα 1 επαναπλαισίωσε το παράπονο ως ομιλία διαθήκης. Ο θρήνος δεν είναι απουσία πίστης· είναι μία από τις εγκεκριμένες γραμματικές της πίστης. Το αντίθετο της πίστης εδώ δεν είναι η διαμαρτυρία αλλά η αδιαφορία. Η Ημέρα 2 εισήγαγε την ηθική ίλιγγο ενός Θεού που χρησιμοποιεί αυτό που δεν εγκρίνει. Αρνηθήκαμε τόσο την παρηγορητική άρνηση («Ο Θεός δεν θα έκανε ποτέ») όσο και την επικίνδυνη αποδοχή («ό,τι χρησιμοποιεί ο Θεός είναι καλό»). Αφήσαμε την ένταση στο τραπέζι. Η Ημέρα 3 όξυνε το δεύτερο παράπονο του Αββακούμ στο κλασικό πρόβλημα του κακού, το τρίλημμα που διατύπωσαν ο Επίκουρος και ο Χιουμ αλλά αισθάνεται κάθε άνθρωπος που αγάπησε ποτέ κάποιον που υπέφερε. Εξετάσαμε πέντε κύριες χριστιανικές απαντήσεις και δεν κρίναμε καμία, γιατί η ειλικρινής οικουμενική δέσμευση απαιτεί να γνωρίζεις τις επιλογές πριν διαλέξεις μία. Η Ημέρα 4 διάβασε το κεφάλαιο ως ενιαία λογοτεχνική διαμάχη και ονόμασε την πειθαρχία της κατοίκησης ενός άλυτου προβλήματος. Διακρίναμε μεταξύ προβλήματος που λύθηκε και προβλήματος που κατοικήθηκε, και προτείναμε ότι η βαθύτερη κίνηση του χριστιανισμού, η ενσάρκωση και ο σταυρός, είναι πιο κοντά στην κατοίκηση παρά στην εξήγηση. Σύνδεσέ τα μαζί. Το πρόβλημα του κακού δεν είναι σφάλμα στην πίστη της Βίβλου. Είναι χαρακτηριστικό που ο κανόνας παίρνει αρκετά σοβαρά ώστε να το καθιερώσει στη λογοτεχνία διαμαρτυρίας, στους διαλόγους σοφίας, στους ψαλμούς θρήνου, στο βιβλίο του Ιώβ και στην ίδια την κραυγή του Ιησού από τον σταυρό που παραθέτει τον Ψαλμό 22. Το να ωριμάσεις στην πίστη σημαίνει, εν μέρει, να σταματήσεις να χρειάζεσαι το πρόβλημα να λυθεί σύμφωνα με το δικό σου χρονοδιάγραμμα. Σημαίνει να μάθεις να προσεύχεσαι ειλικρινά, να διαφωνείς με τον Θεό χρησιμοποιώντας τις δικές Του υποσχέσεις, να αρνείσαι φθηνές εξόδους και να ζεις με πίστη μέσα σε αντιφάσεις που δεν μπορείς ακόμη να ξεμπλέξεις. Την επόμενη εβδομάδα θα αρχίσουμε να διαβάζουμε την απάντηση του Θεού στον Αββακούμ 2. Αλλά πρώτα, μείνε με αυτή την εβδομάδα. Το γεγονός ότι το πρόβλημα διατυπώνεται πλήρως, στην Γραφή, χωρίς απολογία, είναι ήδη δώρο. Δεν είσαι ο πρώτος που ρωτά. Δεν είσαι άπιστος επειδή ρωτάς. Είσαι παρέα με έναν προφήτη και, τελικά, με τον Χριστό που το ρώτησε από τον σταυρό.
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ που ακούς, σε ευχαριστούμε για ένα βιβλίο που αφήνει την ερώτηση να σταθεί. Σε ευχαριστούμε για έναν προφήτη που δεν θα ήταν ευγενικός. Σε ευχαριστούμε για την ελευθερία να μην προσποιούμαστε. Εκεί που με έχουν διδάξει να μαλακώνω τις αμφιβολίες μου, δώσε μου το θάρρος του Αββακούμ. Εκεί που έχω μπει στον πειρασμό να εγκαταλείψω την πίστη επειδή δεν έλυσε τα πράγματα αρκετά γρήγορα, δώσε μου την επιμονή του Αββακούμ. Και εκεί που συναντώ ανθρώπους των οποίων ο πόνος είναι μεγαλύτερος από τις κατηγορίες μου, άφησέ με να καθίσω μαζί τους όπως κάθισες εσύ μαζί μας στον Ιησού. Αμήν.