Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 12 · Τετάρτη

Οι ομιλίες του ανεμοστρόβιλου

Στίχος απομνημόνευσης: Job 38:4

Θέτοντας το σκηνικό

Μετά από τριάντα πέντε κεφάλαια ανθρώπινων επιχειρημάτων, ο Θεός μιλά επιτέλους — και αρνείται να απαντήσει στην ερώτηση. Οι ομιλίες του ανεμοστρόβιλου είναι μια περιήγηση στη δημιουργία: κοσμικά θεμέλια, καιρικά συστήματα, άγρια ζώα και δύο τεράστια πλάσματα που ονομάζονται Βεεμώθ και Λεβιάθαν. Η αρχαία λογοτεχνία της Εγγύς Ανατολής χρησιμοποιούσε εικόνες θαλάσσιων τεράτων για το ίδιο το χάος· ο Λεβιάθαν ιδιαίτερα απηχεί χαναανιτικούς μύθους όπου ένας δράκος του χάους απειλεί την κοσμική τάξη. Το ποίημα κάνει κάτι θεολογικό με αυτή την εικόνα. Ο Θεός δεν κάνει διάλεξη στον Ιώβ για ιπποπόταμους και κροκόδειλους. Ο Θεός δείχνει στον Ιώβ έναν κόσμο όπου τάξη και αγριότητα συνυπάρχουν εκ σχεδιασμού, όπου ο Θεός παίζει με πλάσματα που ο Ιώβ δεν μπορεί καν να πλησιάσει. Ο τόνος δεν είναι τόσο συντριπτικός όσο διευρυντικός — ο Θεός αντιμετωπίζει τον Ιώβ ως ενήλικο ικανό να αναπλαισιωθεί παρά να επιπληχθεί.

Ο Θεός μιλά χωρίς να εξηγεί

Η απάντηση του Θεού στον Ιώβ δεν είναι εξήγηση αλλά συνάντηση. Το βιβλίο αρνείται τη θεοδικία με τη μορφή που ζητούσε ο Ιώβ και προσφέρει κάτι πιο παράξενο: ένα όραμα ενός Θεού του οποίου η σοφία περιλαμβάνει πράγματα που οι άνθρωποι δεν μπορούν να εξημερώσουν.

Στον κόσμο σου

Αυτό διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι στοχαστικοί πιστοί εμπλέκονται στη συζήτηση επιστήμης-πίστης. Η κοσμολογία συνεχίζει να αποκαλύπτει ένα σύμπαν εκπληκτικής κλίμακας — παρατηρήσιμους γαλαξίες σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια, βαθύ χρόνο που εκτείνεται σχεδόν 14 δισεκατομμύρια χρόνια. Κάποιοι το βρίσκουν καταστροφικό για την πίστη· άλλοι το βρίσκουν ιωβικό. Οι ομιλίες του ανεμοστρόβιλου ήδη προϋπέθεταν μια δημιουργία πιο άγρια από ό,τι θα μπορούσε να βαθμολογήσει η ανθρώπινη ηθική. Η σύγχρονη επιστήμη έχει κάνει μόνο μετρήσιμη αυτή την αγριότητα. Το δέος δεν είναι απάντηση στον πόνο, αλλά είναι, βιβλικά, μέρος της απάντησης.

Σκέψου το

  • Έχεις βιώσει ποτέ κάτι — έναν νυχτερινό ουρανό, ένα μουσικό κομμάτι, μια στιγμή στη φύση — που δεν έλυσε τα προβλήματά σου αλλά άλλαξε κάπως το μέγεθός τους; Τι ήταν αυτό;
  • Ένας Θεός που αναπλαισιώνει την ερώτηση αντί να την απαντά είναι πιο αξιόπιστος ή λιγότερο, για σένα; Επιχειρηματολόγησε και τις δύο πλευρές πριν αποφασίσεις.

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ των γαλαξιών και της θλίψης, παραδεχόμαστε ότι θέλαμε μια απάντηση και μας έδωσες τον εαυτό σου. Αυτό είναι πιο δύσκολο, και ίσως καλύτερο, και δεν είμαστε ακόμα σίγουροι. Κάνε μας ειλικρινείς με το «δεν είμαι σίγουρος». Όπου ο δέος είναι η μόνη λέξη που έχουμε, ας είναι αρκετό για απόψε. Αμήν.