Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 13 · Τετάρτη

Τι εξηγεί η ελεύθερη βούληση

Στίχος απομνημόνευσης: Romans 5:12

Θέτοντας το σκηνικό

Το Ρωμαίους 5:12 είναι ένα από τα πιο συζητημένα εδάφια στη χριστιανική θεολογία. Ο Παύλος γράφει ότι μέσω ενός ανθρώπου μπήκε η αμαρτία στον κόσμο και μέσω της αμαρτίας ο θάνατος, και έτσι ο θάνατος εξαπλώθηκε σε όλους επειδή όλοι αμάρτησαν. Το εδάφιο κάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα. Κάνει μια ιστορική αξίωση, συνδέοντας την ανθρώπινη κατάσταση με μια αρχέγονη ρήξη, και μια υπαρξιακή αξίωση, ότι κάθε άνθρωπος συμμετέχει σε αυτή τη ρήξη με προσωπική επιλογή. Διαφορετικές παραδόσεις έχουν ερμηνεύσει το εδάφιο διαφορετικά. Ο Αυγουστίνος στη Δύση τόνισε την κληρονομική ενοχή. Η Ανατολική Ορθόδοξη θεολογία τόνισε την κληρονομική θνητότητα και φθορά αντί για την ενοχή. Οι περισσότεροι Προτεστάντες βρίσκονται κάπου ενδιάμεσα. Αυτό που μοιράζεται κάθε ανάγνωση είναι η πεποίθηση ότι το ηθικό κακό δεν είναι σφάλμα του συστήματος, ούτε υπόλειμμα της ζωικής εξέλιξης, ούτε σφάλμα του Θεού. Είναι η συνέπεια ελεύθερων πλασμάτων που χρησιμοποιούν την ελευθερία ενάντια στο καλό. Αυτό είναι που οι φιλόσοφοι ονομάζουν υπεράσπιση της ελεύθερης βούλησης, και είναι η παλαιότερη χριστιανική απάντηση στο πρόβλημα του κακού. Δεν απαντά σε κάθε ερώτηση, αλλά απαντά σε μια συγκεκριμένη με πραγματική δύναμη.

Ηθικό κακό και υπεύθυνη δράση

Η υπεράσπιση της ελεύθερης βούλησης υποστηρίζει ότι το ηθικό κακό, το κακό που οι άνθρωποι κάνουν ο ένας στον άλλον, είναι το τίμημα μιας δημιουργίας που περιέχει πραγματικούς δρώντες και όχι μαριονέτες. Τοποθετεί την ευθύνη εκεί όπου τη τοποθετούν η Γένεση και ο Παύλος: σε εμάς.

Στον κόσμο σου

Κάθε σύγχρονη συζήτηση για την ευθύνη, είτε πρόκειται για εγκλήματα πολέμου, καταχρηστικούς θεσμούς είτε για τη δική σας συγγνώμη σε έναν φίλο, προϋποθέτει ότι οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι δρώντες. Οι στοχαστές που λαμβάνουν υπόψη το τραύμα μας υπενθυμίζουν σωστά ότι η ευθύνη περιπλέκεται από την ιστορία, τη βιολογία και την εξουσία. Ωστόσο, ούτε αυτοί εγκαταλείπουν τη δράση. Την τελειοποιούν. Η βιβλική επιμονή στην ευθύνη δεν είναι αφελής· είναι το θεμέλιο κάθε κινήματος δικαιοσύνης που θαυμάζετε.

Σκέψου το

  • Πού νιώθετε τον πειρασμό να μεταθέσετε την ευθύνη για τις επιλογές σας στις συνθήκες σας, στη φύση σας ή στο παρελθόν σας, και πού αυτή η μετατόπιση είναι εν μέρει αληθής;
  • Η υπεράσπιση της ελεύθερης βούλησης σας φαίνεται πιο πειστική όταν σκέφτεστε το κακό που κάνουν οι άνθρωποι παρά το κακό που συμβαίνει στους ανθρώπους, και γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Δίκαιε Θεέ, θέλουμε ελευθερία χωρίς ευθύνη και ευθύνη χωρίς ελευθερία. Θέλουμε να επαινούμαστε για τις αρετές μας και να δικαιολογούμαστε για τις σκληρότητές μας. Δίδαξέ μας να αναγνωρίζουμε ειλικρινά το δικό μας μέρος. Όπου έχουμε πληγωθεί, δώσε μας κουράγιο να το ονομάσουμε. Όπου έχουμε πληγώσει, δώσε μας κουράγιο να μετανοήσουμε. Κράτησε και τις δύο αλήθειες μέσα μας ταυτόχρονα. Αμήν.