Έφηβος · Εβδομάδα 13 · Παρασκευή
Εβδομάδα 13: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ, ΦΥΣΙΚΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ — Σύνθεση & Κουίζ
Στίχος απομνημόνευσης: Romans 8:22
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ, ΦΥΣΙΚΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ
Αυτή την εβδομάδα αντιμετωπίσαμε το αρχαιότερο και δυσκολότερο ερώτημα της θρησκευτικής σκέψης χωρίς να υποχωρήσουμε. Ξεκινήσαμε από τη Γένεση 3, όπου οι βιβλικοί συγγραφείς τοποθετούν την προέλευση της ανθρώπινης δυσλειτουργίας όχι σε ελαττωματικό σχέδιο, αλλά στην κατάχρηση της ελευθερίας. Είδαμε ότι η γνήσια αγάπη απαιτεί τη δυνατότητα άρνησης, και ότι η στρατηγική του όφεως ήταν η επαναδιατύπωση και όχι ο εξαναγκασμός. Στη συνέχεια διευρύναμε την οπτική με την προς Ρωμαίους 8, όπου ο Παύλος τοποθετεί την ανθρώπινη ιστορία μέσα σε ένα σύμπαν που στενάζει το ίδιο, υποταγμένο στη ματαιότητα και προσδοκώντας απελευθέρωση. Επιστρέψαμε στην προς Ρωμαίους 5 για να δούμε πώς ο Παύλος συνδέει το προσωπικό ηθικό κακό με μια αρχέγονη ρήξη, και θεωρήσαμε την υπεράσπιση της ελεύθερης βούλησης ως την ιστορική χριστιανική απάντηση στο ερώτημα του κακού που διαπράττουν οι άνθρωποι. Τέλος, σταθήκαμε στο όριο αυτής της υπεράσπισης. Το φυσικό κακό, η οδύνη που δεν προκαλείται από καμία ελεύθερη επιλογή, παραμένει πραγματική ένταση. Η ώριμη πίστη ονομάζει αυτή την ένταση αντί να την κρύβει. Η σύνθεση είναι η εξής: η Γραφή μας δίνει ένα πλαίσιο, όχι έναν τύπο. Το κακό είναι πραγματικό, δεν είναι σχέδιο του Θεού, δεν είναι ο τελικός λόγος, και η απάντηση που μας προσφέρεται είναι λιγότερο μια εξήγηση και περισσότερο μια ιστορία που οδεύει προς την ανάσταση. Η υπεράσπιση της ελεύθερης βούλησης είναι αληθινή και μερική απάντηση. Η κοσμική ανανέωση είναι ο ευρύτερος ορίζοντας. Ο σταυρός είναι η βαθύτερη ένδειξη ότι η απάντηση του Θεού στο πάθος δεν είναι η απόσταση, αλλά η αλληλεγγύη. Είσαι τώρα εξοπλισμένος να συνομιλείς με φίλους που θέτουν το πρόβλημα του κακού χωρίς να τους δίνεις ούτε επιφανειακή βεβαιότητα ούτε κενή σιωπή. Μπορείς να πεις: αυτό είναι που μπορούμε να υποστηρίξουμε, αυτό που δεν μπορούμε, αυτός στον οποίο εμπιστευόμαστε και αυτός είναι ο προορισμός μας.
Συνθέτοντας την εβδομάδα
Αυτή την εβδομάδα αντιμετωπίσαμε το αρχαιότερο και δυσκολότερο ερώτημα της θρησκευτικής σκέψης χωρίς να υποχωρήσουμε. Ξεκινήσαμε από τη Γένεση 3, όπου οι βιβλικοί συγγραφείς τοποθετούν την προέλευση της ανθρώπινης δυσλειτουργίας όχι σε ελαττωματικό σχέδιο, αλλά στην κατάχρηση της ελευθερίας. Είδαμε ότι η γνήσια αγάπη απαιτεί τη δυνατότητα άρνησης, και ότι η στρατηγική του όφεως ήταν η επαναδιατύπωση και όχι ο εξαναγκασμός. Στη συνέχεια διευρύναμε την οπτική με την προς Ρωμαίους 8, όπου ο Παύλος τοποθετεί την ανθρώπινη ιστορία μέσα σε ένα σύμπαν που στενάζει το ίδιο, υποταγμένο στη ματαιότητα και προσδοκώντας απελευθέρωση. Επιστρέψαμε στην προς Ρωμαίους 5 για να δούμε πώς ο Παύλος συνδέει το προσωπικό ηθικό κακό με μια αρχέγονη ρήξη, και θεωρήσαμε την υπεράσπιση της ελεύθερης βούλησης ως την ιστορική χριστιανική απάντηση στο ερώτημα του κακού που διαπράττουν οι άνθρωποι. Τέλος, σταθήκαμε στο όριο αυτής της υπεράσπισης. Το φυσικό κακό, η οδύνη που δεν προκαλείται από καμία ελεύθερη επιλογή, παραμένει πραγματική ένταση. Η ώριμη πίστη ονομάζει αυτή την ένταση αντί να την κρύβει. Η σύνθεση είναι η εξής: η Γραφή μας δίνει ένα πλαίσιο, όχι έναν τύπο. Το κακό είναι πραγματικό, δεν είναι σχέδιο του Θεού, δεν είναι ο τελικός λόγος, και η απάντηση που μας προσφέρεται είναι λιγότερο μια εξήγηση και περισσότερο μια ιστορία που οδεύει προς την ανάσταση. Η υπεράσπιση της ελεύθερης βούλησης είναι αληθινή και μερική απάντηση. Η κοσμική ανανέωση είναι ο ευρύτερος ορίζοντας. Ο σταυρός είναι η βαθύτερη ένδειξη ότι η απάντηση του Θεού στο πάθος δεν είναι η απόσταση, αλλά η αλληλεγγύη. Είσαι τώρα εξοπλισμένος να συνομιλείς με φίλους που θέτουν το πρόβλημα του κακού χωρίς να τους δίνεις ούτε επιφανειακή βεβαιότητα ούτε κενή σιωπή. Μπορείς να πεις: αυτό είναι που μπορούμε να υποστηρίξουμε, αυτό που δεν μπορούμε, αυτός στον οποίο εμπιστευόμαστε και αυτός είναι ο προορισμός μας.
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ των αρχών και των τελών, σε ευχαριστούμε για μια εβδομάδα σκληρής σκέψης. Κοιτάξαμε το χειρότερο ερώτημα και δεν καταστραφήκαμε. Κράτησέ μας μακριά από την αλαζονεία για όσα μάθαμε και από την απελπισία για όσα δεν μάθαμε. Κάνε μας φίλους σε αυτούς που αμφιβάλλουν και υπομονετικούς με τις δικές μας ερωτήσεις. Κράτα ολόκληρο τον στενάζοντα κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και εμάς, μέχρι την ημέρα που θα τον κάνεις καινούργιο. Αμήν.