Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 14 · Τρίτη

Ο Βασιλιάς που χλευάζεται

Στίχος απομνημόνευσης: Mark 15:34

Θέτοντας το σκηνικό

Το Ευαγγέλιο του Μάρκου είναι το παλαιότερο και συντομότερο από τα τέσσερα. Η σκηνή της σταύρωσης είναι διάσημη για την απλότητά της. Δεν υπάρχουν μακροί λόγοι του Ιησού, ούτε θεολογικός μονόλογος από τον σταυρό. Ο Μάρκος θέλει να είσαι στη σκόνη και τον τρόμο του πραγματικού γεγονότος. Ο Ρωμαίος κυβερνήτης Πιλάτος είναι πολιτικά ανήσυχος, ισορροπώντας την τοπική αναταραχή με τις αυτοκρατορικές προσδοκίες. Οι θρησκευτικές αρχές έχουν τις δικές τους θεσμικές ανησυχίες. Το πλήθος είναι ασταθές. Η σταύρωση δεν ήταν μόνο εκτέλεση· ήταν δημόσιο θέαμα σχεδιασμένο για ταπείνωση. Οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν ειδικά για επαναστάτες και δούλους, για να επιδείξουν την αυτοκρατορική εξουσία και να αποθαρρύνουν την αντίσταση. Η χλεύη στο Μάρκος 15 είναι πολυεπίπεδη. Οι στρατιώτες ντύνουν τον Ιησού ως ψεύτικο βασιλιά. Μια πινακίδα πάνω από το κεφάλι του λέει «Βασιλιάς των Ιουδαίων» ως αστείο. Οι περαστικοί τον υβρίζουν. Ακόμα και εκείνοι που σταυρώθηκαν δίπλα του τον χλευάζουν. Τότε σκοτάδι καλύπτει τη γη, και ο Ιησούς φωνάζει την πρώτη γραμμή του Ψαλμού 21, ενός ψαλμού εγκατάλειψης που τελικά στρέφεται σε εμπιστοσύνη αλλά ξεκινά με ωμή διαμαρτυρία. Πεθαίνει. Ένας Ρωμαίος εκατόνταρχος, από όλους, κάνει την πρώτη ανθρώπινη ομολογία της ταυτότητάς Του.

Ο Θεός παρών στην εκτέλεση

Ο Μάρκος αρνείται να απαλύνει τη σκηνή. Δεν εισάγει θριαμβευτική εξήγηση ενώ ο Ιησούς πεθαίνει. Ο αφηγητής σε αφήνει να καθίσεις στην φαινομενική ήττα. Η θεολογική αξίωση του κεφαλαίου δεν γίνεται με επιχείρημα. Γίνεται με τη θέση. Ο Θεός είναι εδώ. Όχι να αιωρείται πάνω από τη σκηνή, ούτε να την αφηγείται από ασφαλή απόσταση, αλλά μέσα σε αυτήν.

Στον κόσμο σου

Σκέψου πώς η εξουσία συνήθως μεταχειρίζεται τους ανίσχυρους. Βίντεο παρακολούθησης αστυνομικής βίας. Διαρροές βίντεο στελεχών που χλευάζουν εργάτες. Η casual σκληρότητα διαδικτυακών επιθέσεων εναντίον κάποιου ήδη σπασμένου. Ο Μάρκος 15 είναι πορτρέτο ακριβώς αυτής της δυναμικής: κρατικός μηχανισμός, θρησκευτικό κατεστημένο και διασκεδασμένο πλήθος, όλοι ευθυγραμμισμένοι εναντίον ενός άοπλου προσώπου. Η ανησυχητική χριστιανική αξίωση είναι ότι η θεία παρουσία σε εκείνη τη στιγμή δεν είναι με τους ισχυρούς. Είναι με αυτόν που χλευάζεται.

Σκέψου το

  • Ο Μάρκος δίνει την πρώτη αληθινή ομολογία της ταυτότητας του Ιησού σε Ρωμαίο δήμιο. Γιατί ο Μάρκος μπορεί να δόμησε την ιστορία έτσι, και τι λέει για το ποιος αναγνωρίζει τον Θεό;
  • Έχεις νιώσει ποτέ τον Θεό απόντα στη μέση κάποιου τρομερού; Τι έκανες με αυτό το συναίσθημα, και τι θα σήμαινε αν ο Ιησούς το ένιωθε κι αυτός;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Ιησού, δεν θέλω να προσπεράσω τη κραυγή σου. Θέλω να την ακούσω. Είπες ότι ο Θεός σε είχε εγκαταλείψει, και το είπες δυνατά, μπροστά σε όλους. Αν μπορείς να προσευχηθείς έτσι, ίσως οι πιο θυμωμένες μου προσευχές να μην είναι άπιστες. Μείνε με τους ανθρώπους που χλευάζονται σήμερα. Μείνε με αυτούς που συνθλίβονται από συστήματα πολύ μεγάλα για να πολεμήσουν. Και μείνε μαζί μου όταν δεν μπορώ να σε νιώσω.