Έφηβος · Εβδομάδα 14 · Τετάρτη
Καμία εξήγηση δεν προσφέρθηκε
Στίχος απομνημόνευσης: Isaiah 53:7
Θέτοντας το σκηνικό
Και τα δύο κείμενα μοιράζονται ένα εντυπωσιακό λογοτεχνικό χαρακτηριστικό: τη σιωπή στο κέντρο. Ο Δούλος στο Ησαΐας 53 δεν υπερασπίζεται τον εαυτό του. Συγκρίνεται με πρόβατο μπροστά στους κουρείς του, με κλειστό στόμα. Στο Μάρκος 15, ο Ιησούς σχεδόν δεν μιλά. Ο Πιλάτος εκπλήσσεται από τη σιωπή Του. Οι θρησκευτικοί ηγέτες φωνάζουν κατηγορίες και δεν λαμβάνουν ανταπάντηση. Το πλήθος απαιτεί εξηγήσεις και δεν λαμβάνει καμία. Αυτό δεν είναι η τυπική μορφή των αρχαίων ιστοριών μαρτύρων. Στις περισσότερες μαρτυρολογικές λογοτεχνίες, εβραϊκές, ελληνικές και πρώιμες χριστιανικές, ο ήρωας εκφωνεί έναν μακρύ, προκλητικό λόγο που αποδεικνύει την αθωότητά του και ντροπιάζει τους κατηγόρους του. Τόσο ο Ησαΐας όσο και ο Μάρκος αρνούνται σκόπιμα αυτή τη συμβατική σύμβαση του είδους. Θα μπορούσαν να εξηγήσουν. Επέλεξαν να μην το κάνουν. Αυτή η επιλογή είναι θεολογική, όχι τυχαία.
Η άρνηση να εξηγήσει
Όταν υποφέρεις, θέλεις δύο πράγματα από τον Θεό: διάσωση, ή τουλάχιστον μια εξήγηση. Ο σταυρός δεν δίνει κανένα από τα δύο τη στιγμή εκείνη. Το βιβλίο του Ιώβ τελειώνει παρομοίως. Ο Θεός εμφανίζεται αλλά δεν απαντά στο «γιατί». Αυτό το μοτίβο έχει σημασία. Η Γραφή δεν προσποιείται ότι το σύμπαν μας οφείλει μια μεταγραφή. Μοντελοποιεί ένα είδος πίστης που μπορεί να επιβιώσει χωρίς τη μεταγραφή.
Στον κόσμο σου
Παρατήρησε πώς η κουλτούρα μας χειρίζεται την τραγωδία. Μετά από μαζική πυροβολισμό ή φυσική καταστροφή, υπάρχει μια σχεδόν άμεση αναζήτηση εξηγήσεων: ψυχική ασθένεια, πολιτική αποτυχία, κλίμα, θεία κρίση, συνωμοσία. Δεν μπορούμε να ανεχθούμε την ανοιχτή πληγή. Βιαζόμαστε να την κλείσουμε με αφήγηση. Ο Ησαΐας και ο Μάρκος αντιστέκονται σε αυτή τη βιασύνη. Αφήνουν την πληγή ανοιχτή στη σελίδα. Εμπιστεύονται τον αναγνώστη να παραμείνει εκεί. Αυτό είναι αντικουλτουραλ σε έναν κόσμο που καθοδηγείται από ροές και απαιτεί άμεση ερμηνεία.
Σκέψου το
- Πότε σου δόθηκε μια εξήγηση για τον πόνο σου που χειροτέρεψε τα πράγματα αντί να τα βελτιώσει; Τι χρειαζόσουν πραγματικά εκείνη τη στιγμή;
- Υπάρχει διαφορά μεταξύ ενός Θεού που δεν μπορεί να εξηγήσει και ενός που δεν θέλει; Πώς θα διαμόρφωνε κάθε επιλογή την πίστη σου;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ, έχω κουραστεί να προσποιούμαι ότι καταλαβαίνω πράγματα που δεν καταλαβαίνω. Θέλω απαντήσεις. Θέλω το σύμπαν να βγάζει νόημα. Δεν μου το έχεις δώσει αυτό, όχι πλήρως, όχι ακόμα. Δίδαξέ με πώς να ζω χωρίς το σενάριο. Δίδαξέ με να ξεχωρίζω την εμπιστοσύνη από την άρνηση. Και όταν κάθομαι με ανθρώπους που υποφέρουν, βοήθησέ με να σωπαίνω πιο γρήγορα και να μένω περισσότερο.