Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 20 · Τετάρτη

Όταν τα συναισθήματα έρχονται σε αντίθεση με την υπόσχεση

Στίχος απομνημόνευσης: Romans 8:38

Θέτοντας το σκηνικό

Ο Παύλος ολοκληρώνει την προς Ρωμαίους 8 με έναν κατάλογο. Οι κατάλογοι στην αρχαία ρητορική δεν ήταν διακοσμητικοί· αποτελούσαν τρόπο να διεκδικήσουν πλήρη κάλυψη. Ο Παύλος ονομάζει θλίψη, στενοχώρια, διωγμό, πείνα, γύμνια, κίνδυνο, μάχαιρα και έπειτα ανεβαίνει στον θάνατο, τη ζωή, αγγέλους, αρχές, παρόντα, μέλλοντα, δυνάμεις, ύψος, βάθος και κάθε άλλη κτίση. Δεν είναι ποιητικό στολίδι. Είναι συνειδητή προσπάθεια να εξαντληθούν οι κατηγορίες. Οι Ρωμαίοι χριστιανοί στους οποίους γράφει ο Παύλος δεν είναι θεωρητικοί πάσχοντες. Μέσα σε μια δεκαετία πολλοί θα αντιμετωπίσουν τον διωγμό του Νέρωνα. Κάποιοι θα θανατωθούν. Ο Παύλος γνωρίζει ότι ο κατάλογος δεν είναι υποθετικός. Δεν λέει ότι αυτά δεν θα συμβούν. Λέει ότι δεν μπορούν να επιτύχουν αυτό που φαίνεται να επιτυγχάνουν: να χωρίσουν τον πιστό από την αγάπη του Θεού εν Χριστώ.

Αγάπη ισχυρότερη από την παρούσα εμπειρία

Ο Παύλος διακρίνει δύο επίπεδα πραγματικότητας: την παρούσα εμπειρία και την έσχατη πραγματικότητα. Ποτέ δεν αρνείται ότι η θλίψη μοιάζει με εγκατάλειψη. Επιμένει ότι το συναίσθημα, όσο πραγματικό κι αν είναι, δεν λέει την βαθύτερη αλήθεια για αυτό που συμβαίνει. Η αγάπη του Θεού εν Χριστώ δεν είναι λεπτότερη πραγματικότητα από τον πόνο σου· είναι πιο πυκνή.

Στον κόσμο σου

Η γλώσσα της ψυχικής υγείας βοηθά εδώ. Ένα άτομο με κατάθλιψη συχνά νιώθει ανέραστο, ανεπιθύμητο, ακόμα και ήδη νεκρό μέσα του. Αυτά τα συναισθήματα είναι πραγματικά δεδομένα για την εσωτερική του κατάσταση. Δεν είναι αξιόπιστα δεδομένα για το αν πραγματικά αγαπιέται. Ο Παύλος κάνει έναν δομικό ισχυρισμό που μοιάζει με αυτό που διδάσκει η καλή θεραπεία: τα συναισθήματα είναι πραγματικά, μετράνε και δεν είναι πάντα ακριβείς αναφορείς της εξωτερικής πραγματικότητας. Η πίστη δεν απαιτεί να καταστέλλεις ό,τι νιώθεις. Σου ζητά να αρνηθείς να αφήσεις τα συναισθήματα να είναι ο τελευταίος λόγος.

Σκέψου το

  • Πότε ένιωσες πιο μακριά από τον Θεό; Τι συνέβαινε πραγματικά στη ζωή σου και ποια ιστορία σου έλεγε αυτή η απόσταση;
  • Είναι ανέντιμο να ισχυρίζεσαι την αγάπη του Θεού ενώ νιώθεις εγκαταλελειμμένος, ή είναι ένα είδος ανώτερης ειλικρίνειας; Υπεράσπισε την απάντησή σου.

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ, υπάρχουν μέρες που η υπόσχεση μοιάζει πιο αδύναμη από τον πόνο. Δεν θα προσποιηθώ το αντίθετο. Σε ευχαριστώ που ο Παύλος δεν προσποιήθηκε ούτε αυτός. Βοήθησέ με να κρατήσω και τα δύο — τον θρήνο που πραγματικά νιώθω και την αγάπη που δεν μπορώ πάντα να αισθανθώ. Όταν δεν μπορώ να σε φτάσω, κράτησέ με εσύ. Αμήν.