Έφηβος · Εβδομάδα 20 · Παρασκευή
Εβδομάδα 20: ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ & ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ — Σύνθεση & Κουίζ
Στίχος απομνημόνευσης: 1 John 5:13
ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ & ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ
Αυτή την εβδομάδα εστιάσαμε σε ένα κεντρικό ερώτημα: πού στηρίζεται πραγματικά η χριστιανική βεβαιότητα; Η συνολική απάντηση του Παύλου και του Ιωάννη είναι ενιαία και ενοχλητικά συγκεκριμένη. Η βεβαιότητα δεν στηρίζεται στην ένταση της πίστης σου, στη σαφήνεια των συναισθημάτων σου, στη συνέπεια της υπακοής σου ούτε στην απουσία αμφιβολιών. Στηρίζεται σε κάτι εξωτερικό — σε ό,τι έκανε ο Θεός εν Χριστώ και σε ό,τι είπε ο Θεός για τον Χριστό. Ο Παύλος το υποστηρίζει με δικαστικό τρόπο: οι κατηγορίες δεν στέκουν γιατί η απόφαση έχει ήδη εκδοθεί και ο αναστημένος Υιός μεσιτεύει. Ο Ιωάννης το υποστηρίζει με μαρτυρία: ο Θεός έχει καταθέσει για τον Υιό, και όποιος έχει τον Υιό έχει τη ζωή. Η ημέρα 3 επέβαλε τον ρεαλιστικό έλεγχο. Οι υποσχέσεις που δεν αντέχουν στον πόνο δεν αξίζει να κρατηθούν. Ο κατάλογος απειλών του Παύλου είναι εξαντλητικός ακριβώς επειδή δεν θέλει κανένας αναγνώστης να θεωρεί ότι ο δικός του πόνος αποτελεί εξαίρεση. Η ημέρα 4 διεύρυνε το πλαίσιο στην ίδια την αμφιβολία, διακρίνοντας ανάμεσα στην καταστολή από φόβο και στην ειλικρινή ενασχόληση, και αρνούμενη να αντιμετωπίζει τις ερωτήσεις ως εχθρούς. Η σύνθεση της εβδομάδας δεν είναι μια τακτοποιημένη φόρμουλα. Είναι μια στάση: αγκυροβόλησε έξω από τον εαυτό σου, θρήνησε ειλικρινά, εξέτασε τις αμφιβολίες σου, μείνε στις πρακτικές και εμπιστεύσου ότι η αγάπη που κράτησε τον Χριστό μέσα από τον θάνατο είναι αρκετά ισχυρή για να σε κρατήσει μέσα από οτιδήποτε είναι απλώς ζωή. Αυτή η στάση είναι αυτό που η Καινή Διαθήκη ονομάζει βεβαιότητα. Δεν είναι το αντίθετο της αμφιβολίας. Είναι αυτό που κρατά όταν έρχεται η αμφιβολία.
Συνθέτοντας την εβδομάδα
Αυτή την εβδομάδα εστιάσαμε σε ένα κεντρικό ερώτημα: πού στηρίζεται πραγματικά η χριστιανική βεβαιότητα; Η συνολική απάντηση του Παύλου και του Ιωάννη είναι ενιαία και ενοχλητικά συγκεκριμένη. Η βεβαιότητα δεν στηρίζεται στην ένταση της πίστης σου, στη σαφήνεια των συναισθημάτων σου, στη συνέπεια της υπακοής σου ούτε στην απουσία αμφιβολιών. Στηρίζεται σε κάτι εξωτερικό — σε ό,τι έκανε ο Θεός εν Χριστώ και σε ό,τι είπε ο Θεός για τον Χριστό. Ο Παύλος το υποστηρίζει με δικαστικό τρόπο: οι κατηγορίες δεν στέκουν γιατί η απόφαση έχει ήδη εκδοθεί και ο αναστημένος Υιός μεσιτεύει. Ο Ιωάννης το υποστηρίζει με μαρτυρία: ο Θεός έχει καταθέσει για τον Υιό, και όποιος έχει τον Υιό έχει τη ζωή. Η ημέρα 3 επέβαλε τον ρεαλιστικό έλεγχο. Οι υποσχέσεις που δεν αντέχουν στον πόνο δεν αξίζει να κρατηθούν. Ο κατάλογος απειλών του Παύλου είναι εξαντλητικός ακριβώς επειδή δεν θέλει κανένας αναγνώστης να θεωρεί ότι ο δικός του πόνος αποτελεί εξαίρεση. Η ημέρα 4 διεύρυνε το πλαίσιο στην ίδια την αμφιβολία, διακρίνοντας ανάμεσα στην καταστολή από φόβο και στην ειλικρινή ενασχόληση, και αρνούμενη να αντιμετωπίζει τις ερωτήσεις ως εχθρούς. Η σύνθεση της εβδομάδας δεν είναι μια τακτοποιημένη φόρμουλα. Είναι μια στάση: αγκυροβόλησε έξω από τον εαυτό σου, θρήνησε ειλικρινά, εξέτασε τις αμφιβολίες σου, μείνε στις πρακτικές και εμπιστεύσου ότι η αγάπη που κράτησε τον Χριστό μέσα από τον θάνατο είναι αρκετά ισχυρή για να σε κρατήσει μέσα από οτιδήποτε είναι απλώς ζωή. Αυτή η στάση είναι αυτό που η Καινή Διαθήκη ονομάζει βεβαιότητα. Δεν είναι το αντίθετο της αμφιβολίας. Είναι αυτό που κρατά όταν έρχεται η αμφιβολία.
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ, σε ευχαριστούμε για μια εβδομάδα ειλικρινούς πάλης. Σε ευχαριστούμε που δεν διστάζεις στις ερωτήσεις μας και δεν απαιτείς από εμάς να διστάζουμε κι εμείς. Στήριξέ μας στο ολοκληρωμένο σου έργο. Στήριξέ μας στις άλυτες εποχές μας. Κάνε την πίστη μας ανθεκτική, ταπεινή και ειλικρινή. Αμήν.