Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 21 · Δευτέρα

Να δίνουμε λόγο

Στίχος απομνημόνευσης: 1 Peter 3:15

Θέτοντας το σκηνικό

Ο Πέτρος γράφει σε διάσπαρτους χριστιανούς στη Μικρά Ασία στα μέσα του πρώτου αιώνα, όταν οι πιστοί στον Χριστό αποτελούσαν μια μικρή, ύποπτη μειονότητα μέσα στην ισχυρή ρωμαϊκή κουλτούρα. Πολλοί αντιμετώπιζαν συκοφαντίες, κοινωνικό αποκλεισμό και απώλεια επαγγελματικών δικτύων. Κάποιοι υπέστησαν βία. Ο Πέτρος δεν απευθύνεται σε επαγγελματίες θεολόγους· γράφει σε απλούς ανθρώπους των οποίων οι γείτονες άρχισαν να κάνουν αιχμηρές, μερικές φορές εχθρικές ερωτήσεις: Γιατί αυτή η παράξενη νέα πίστη; Γιατί η άρνηση των πολιτικών θεών; Γιατί να ελπίζουμε, όταν η κατάστασή μας χειροτέρεψε; Η ελληνική λέξη που μεταφράζεται «υπεράσπιση» είναι η απολογία, ο όρος για μια τεκμηριωμένη απάντηση σε δημόσιο πλαίσιο, μερικές φορές ακόμα και σε δικαστήριο. Ο Πέτρος λοιπόν δεν λέει στους πιστούς να απομνημονεύσουν τακτικές συζήτησης. Τους λέει ότι θα έρθει πίεση και ότι, όταν έρθει, η απάντησή τους πρέπει να ακούγεται σαν ανθρώπου που έχει πραγματικά σκεφτεί τι πιστεύει και γιατί. Πρόσεξε τη σειρά της πρότασής του στα ελληνικά: πρώτα αφιερώνουμε τον Χριστό ως Κύριο στην καρδιά, έπειτα έρχεται η ετοιμότητα να απαντήσουμε, και μετά ο τρόπος της απάντησης, που περιγράφει ως πραότητα και ευλάβεια. Για τον Πέτρο, ο λόγος πηγάζει από την προσκύνηση· δεν είναι υποκατάστατό της.

Ο συλλογισμός ως ευλαβική ετοιμότητα

Η χριστιανική σκέψη δεν είναι αμυντική στάση ούτε πνευματική επίδειξη. Είναι η ετοιμότητα, που διαμορφώνεται με τον καιρό, να δίνουμε ειλικρινή λόγο για το γιατί ελπίζουμε αυτό που ελπίζουμε. Ο Πέτρος αντιμετωπίζει τον συλλογισμό ως πράξη ευλάβειας. Το ίδιο εδάφιο που ζητά απάντηση πειθαρχεί και αυτόν που απαντά: πραότητα, σεβασμός, καθαρή συνείδηση. Η μορφή της απάντησης πρέπει να ταιριάζει με το περιεχόμενο του ευαγγελίου. Μια σκληρή υπεράσπιση ενός σταυρωμένου Κυρίου αυτοαναιρείται.

Στον κόσμο σου

Σκέψου πώς κυκλοφορούν στην πραγματικότητα τα επιχειρήματα σήμερα — ομαδικές συνομιλίες, σχόλια, συζητήσεις στην τραπεζαρία, μια τυχαία παρατήρηση καθηγητή. Ο πειρασμός είναι να κερδίσεις την ανταλλαγή και να χάσεις το πρόσωπο. Η εντολή του Πέτρου αντιτίθεται τόσο στη διαδικτυακή ειρωνεία όσο και στη σιωπηλή αποφυγή. Φαντάσου έναν συμμαθητή που λέει ότι ο χριστιανισμός είναι αντιεπιστημονικός, ή εχθρικός προς τις γυναίκες, ή απλώς ασυνεπής. Η «ευλαβική ετοιμότητα» σημαίνει ότι έχεις ήδη κάνει κάποια προετοιμασία, δεν πανικοβάλλεσαι, δεν κάνεις επίδειξη και δεν ισοπεδώνεις την ερώτησή του για να κερδίσεις πόντο. Απαντάς στο πραγματικό πρόσωπο μπροστά σου.

Σκέψου το

  • Σε ποιο σημείο της ζωής σου έχεις μπερδέψει το «είμαι αμυντικός» με το «δίνω υπεράσπιση»; Τι θα άλλαζε αν στόχος σου ήταν η ειλικρίνεια και όχι η νίκη;
  • Ποια πεποίθηση κρατάς που δεν θα μπορούσες ακόμη να εξηγήσεις σε έναν σκεπτόμενο ξένο; Τι θα χρειαζόταν για να είσαι έτοιμος;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Κύριε, θέλω να σε τιμήσω με το μυαλό μου και όχι μόνο με το στόμα μου. Ξεχώρισε τον εαυτό σου ως Κύριο στα ήσυχα μέρη της καρδιάς μου, εκεί που ζουν οι αληθινοί μου λόγοι. Κάνε με να μην φοβάμαι τις δύσκολες ερωτήσεις, και να μην φοβάμαι να παραδεχτώ αυτό που δεν καταλαβαίνω ακόμα. Όταν μιλάω για σένα, ας ακούγεται ο τόνος μου σαν το ευαγγέλιο που ισχυρίζομαι ότι πιστεύω. Αμήν.