Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 23 · Τρίτη

Καθένας ενώπιον του ιδίου Κυρίου

Στίχος απομνημόνευσης: Romans 14:8

Θέτοντας το σκηνικό

Ο Παύλος μεταβαίνει από την αρχή της υποδοχής στον μηχανισμό της συνείδησης. Στον αρχαίο κόσμο οι ιερές ημέρες είχαν τεράστια σημασία. Οι πιστοί από τους Ιουδαίους είχαν μεγαλώσει οργανώνοντας την εβδομάδα γύρω από το Σάββατο και το έτος γύρω από τις εορτές που συνδέονταν με την έξοδο και τη σοδειά. Οι πιστοί από τα έθνη προέρχονταν από ρωμαϊκό ημερολόγιο γεμάτο αυτοκρατορικές εορτές και οικιακούς θεούς. Όταν κάθονταν όλοι στο ίδιο τραπέζι την ίδια ημέρα του Κυρίου, ποιο ημερολόγιο επικρατούσε; Η απάντηση του Παύλου αρνείται να λύσει καθόλου το ζήτημα του ημερολογίου. Αντίθετα, τοποθετεί την πρακτική κάθε πιστού στη σχέση του με τον Χριστό. Εκείνος που τηρεί την ημέρα το κάνει για να τιμήσει τον Κύριο. Εκείνος που θεωρεί όλες τις ημέρες ίδιες το κάνει για να τιμήσει τον ίδιο Κύριο. Το να τρώει, να απέχει, να σημειώνει ιερές ημέρες ή να τις αγνοεί — όλα αυτά προσφέρονται, με διαφορετικές μορφές, σε έναν Κύριο. Το απόσπασμα κορυφώνεται με μία από τις πιο πυκνές δηλώσεις του Παύλου: δεν είμαστε δικοί μας. Ζώντας και πεθαίνοντας, ανήκουμε στον Ιησού, που πέθανε και αναστήθηκε ακριβώς για να είναι Κύριος και των δύο.

Πεποίθηση ενώπιον του Θεού

Η πεποίθηση δεν είναι το ίδιο με τη γνώμη. Πεποίθηση είναι μια σταθερή πίστη που κρατιέται ενώπιον του Θεού μετά από ειλικρινή σκέψη. Ο Παύλος καλεί κάθε πιστό να είναι πλήρως πεπεισμένος στο νου του — όχι εξαναγκασμένος από την πίεση της ομάδας, όχι παρασυρόμενος από την πιο δυνατή φωνή, όχι υιοθετώντας θέσεις για να ταιριάξει. Αλλά η πεποίθηση δεν είναι ποτέ ιδιωτική ιδιοκτησία. Κάθε πεποίθηση κρατιέται ενώπιον ενός Κυρίου που βλέπει τα κίνητρα τόσο καθαρά όσο και τη συμπεριφορά. Αυτή η διπλή πραγματικότητα —απάντηση μόνο στον Θεό, αλλά πραγματικά απάντηση στον Θεό— προστατεύει τη χριστιανική συνείδηση τόσο από την τυραννία όσο και από το χάος.

Στον κόσμο σου

Σκέψου πώς παίρνονται πραγματικά οι αποφάσεις στη ζωή σου. Πόσο από όσα πιστεύεις για το ποτό, τις σχέσεις, την πολιτική, τα μέσα ή τα χρήματα καθορίστηκε με προσεκτική σκέψη ενώπιον του Θεού, και πόσο απορροφήθηκε από όσους μεγάλωσες μαζί τους; Ο Παύλος δεν σου ζητά να πετάξεις τις κληρονομημένες πεποιθήσεις. Πολλές από αυτές είναι σοφές. Σε ρωτά αν τις έχεις ποτέ πραγματικά κάνει δικές σου — αν η ομάδα σου άλλαζε θέση αύριο, θα ήξερες γιατί παραμένεις εκεί που είσαι.

Σκέψου το

  • Εντόπισε μία πεποίθηση που κρατάς κυρίως επειδή την κρατούν οι γύρω σου. Πώς θα ήταν να την εξετάσεις ενώπιον του Θεού αυτόν τον μήνα — όχι απαραίτητα για να την αλλάξεις, αλλά για να την κάνεις πραγματικά δική σου;
  • Αν ισχύει ότι «δεν είμαστε δικοί μας», ποιο μέρος της ζωής σου ζει τώρα σαν να είσαι δικός σου; Να είσαι συγκεκριμένος.

Ας προσευχηθούμε μαζί

Κύριε Ιησού, πέθανες και αναστήθηκες για να είσαι ο Κύριος των πάντων μέσα μου. Ομολογώ ότι έχω νοικιάσει μέρη της ζωής μου σε άλλους κυρίους — την αποδοχή των φίλων, την οικογενειακή πίεση, τις δικές μου προτιμήσεις ντυμένες ως αρχές. Διαμόρφωσε τη συνείδησή μου υπομονετικά. Δώσε μου το θάρρος να είμαι πεπεισμένος και την ταπεινοφροσύνη να κάνω λάθος. Βοήθησέ με να ζήσω και να πεθάνω ως κάποιος που σου ανήκει. Αμήν.