Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 24 · Πέμπτη

Σεβασμός χωρίς επίλυση

Στίχος απομνημόνευσης: Acts 17:32

Θέτοντας το σκηνικό

Ο Λουκάς ολοκληρώνει τη σκηνή στην Αθήνα με ωμή ειλικρίνεια. Όταν ο Παύλος αναφέρει την ανάσταση, το πλήθος χωρίζεται σε τρεις ομάδες. Κάποιοι τον χλευάζουν ανοιχτά. Άλλοι αναβάλλουν ευγενικά με ένα «θα σε ακούσουμε ξανά», που σε εκείνη την κουλτούρα συχνά σήμαινε ένα ήπιο «όχι». Λίγοι πιστεύουν, ανάμεσά τους ένα μέλος του συμβουλίου ονόματι Διονύσιος και μια γυναίκα ονόματι Δάμαρις. Δεν υπάρχει αναζωπύρωση, ούτε κάλεσμα στο θυσιαστήριο στο τέλος. Σύμφωνα με τα πρότυπα ενός υπηρετήματος προσανατολισμένου στα αποτελέσματα, η Αθήνα φαίνεται απογοητευτική στάση. Ο Λουκάς δεν το επεξεργάζεται. Το καταγράφει ως φυσιολογικό αποτέλεσμα πιστής μαρτυρίας. Ο Παύλος συνεχίζει στην Κόρινθο. Το απόσπασμα των Κολοσσαείς προϋποθέτει τον ίδιο ρεαλισμό: χρειάζεται σοφία προς τους έξω, γιατί τα αποτελέσματα είναι αβέβαια και ο καθένας αντιδρά διαφορετικά.

Ζώντας με μικτές αντιδράσεις

Η πιστότητα δεν μετριέται από την αντίδραση που προκαλείς στους άλλους. Οι χριστιανοί καλούνται να μιλούν με αλήθεια και χάρη και μετά να αφήνουν το αποτέλεσμα στον Θεό. Το να ζεις με μικτές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της χλεύης, της ευγενικής απόρριψης και της περιστασιακής πίστης, δεν είναι αποτυχία. Είναι η κανονική μορφή της μαρτυρίας σε έναν πλουραλιστικό κόσμο.

Στον κόσμο σου

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας εκπαιδεύουν να αξιολογούμε κάθε επικοινωνία με μετρικές αλληλεπίδρασης: likes, κοινοποιήσεις, απαντήσεις, αριθμός ακολούθων. Φαντάσου να εφαρμόζεις αυτές τις μετρικές στον Παύλο στην Αθήνα. Η ανάρτησή του θα είχε αποτύχει. Ωστόσο η σκηνή αυτή έχει διαμορφώσει δύο χιλιάδες χρόνια χριστιανικής σκέψης για το πώς η πίστη συναντά τον πολιτισμό. Το μάθημα δεν είναι ότι οι μετρικές είναι κακές· είναι ότι είναι ανίκανες να μετρήσουν ό,τι πραγματικά μετράει. Ο φίλος με τον οποίο κάθισες δύο χρόνια πριν κάνει μια πραγματική ερώτηση για τον Θεό δεν θα εμφανιστεί σε κανέναν πίνακα ελέγχου.

Σκέψου το

  • Έχεις σταματήσει ποτέ να μοιράζεσαι την πίστη σου ή τις ειλικρινείς πεποιθήσεις σου επειδή η αντίδραση ήταν απογοητευτική; Πώς θα ήταν να ορίζεις την πιστότητα χωρίς να εξαρτάσαι από την αντίδραση του άλλου;
  • Πού στη ζωή σου είσαι τώρα ένας «Παύλος στην Αθήνα», μιλώντας σε έναν χώρο όπου οι περισσότερες αντιδράσεις είναι χλεύη, ευγένεια ή αδιαφορία, με μερικές πραγματικές συζητήσεις από κάτω; Πώς συνεχίζεις χωρίς να γίνεσαι πικρός ή αλαζονικός;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ, θέλω αποτελέσματα που μπορώ να δω. Θέλω η συζήτηση να τελειώνει με το άλλο άτομο να συμφωνεί, ή τουλάχιστον να με σέβεται. Εσύ δεν μου το έχεις υποσχεθεί αυτό. Έχεις υποσχεθεί να είσαι μαζί μου καθώς μιλάω, είτε κάποιος ακούει είτε όχι. Δίδαξέ με να αφήνω τα αποτελέσματα που δεν μπορώ να ελέγξω. Άφησέ με να θρηνήσω τον χλευασμό χωρίς να περιφρονώ τους χλευαστές. Άφησέ με να γιορτάζω τα μικρά «ναι» χωρίς να τα μεγαλοποιώ. Και δώσε μου τη μακρά υπομονή να συνεχίσω να περπατάω, όπως ο Παύλος, στην επόμενη πόλη. Αμήν.