Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 26 · Τρίτη

Μη χριστιανοί μάρτυρες

Στίχος απομνημόνευσης: Lk 1:2

Θέτοντας το σκηνικό

Ο Λουκάς ισχυρίστηκε ότι έγραφε μέσα σε μια κοινότητα μαρτύρων. Αλλά τι γίνεται με τις φωνές έξω από αυτή την κοινότητα; Δύο μη χριστιανοί ιστορικοί από τα τέλη του πρώτου και τις αρχές του δεύτερου αιώνα αναφέρουν τον Ιησού άμεσα. Ο πρώτος είναι ο Φλάβιος Ιώσηπος, ένας Εβραίος ιστορικός που εργαζόταν υπό ρωμαϊκή προστασία. Στις 'Ιουδαϊκές Αρχαιότητες' (γύρω στο 93 μ.Χ.), αναφέρεται στον Ιησού δύο φορές. Ένα απόσπασμα, που ονομάζεται Testimonium Flavianum, έχει σαφώς επεξεργαστεί από μεταγενέστερους χριστιανούς γραφείς· λέξεις όπως 'ήταν ο Χριστός' φαίνονται προσθήκες. Αλλά οι περισσότεροι μελετητές αποδέχονται ότι υπήρχε ένα πιο σύντομο πρωτότυπο από κάτω, που περιγράφει τον Ιησού ως δάσκαλο που σταυρώθηκε υπό τον Πιλάτο και οι οπαδοί του επέμειναν. Ένα δεύτερο, λιγότερο αμφισβητούμενο απόσπασμα αναφέρει 'τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Ιησού που ονομαζόταν Χριστός'. Ο δεύτερος μάρτυρας είναι ο Κορνήλιος Τάκιτος, ένας Ρωμαίος γερουσιαστής και ιστορικός. Στα 'Χρονικά' (γύρω στο 116 μ.Χ.), περιγράφοντας τον διωγμό των χριστιανών από τον Νέρωνα μετά την πυρκαγιά της Ρώμης, σημειώνει ότι ο ιδρυτής του κινήματος, 'Χριστός', εκτελέστηκε από τον Πόντιο Πιλάτο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβέριου. Ο Τάκιτος είναι εχθρικός· αποκαλεί τον χριστιανισμό 'επιβλαβή δεισιδαιμονία'. Αυτή η εχθρότητα είναι ακριβώς αυτό που καθιστά πολύτιμη την επιβεβαίωσή του.

Ο Ιώσηπος και ο Τάκιτος για τον Ιησού

Ανεξάρτητες, μερικές φορές εχθρικές, μη χριστιανικές πηγές επιβεβαιώνουν έναν βασικό σκελετό: ο Ιησούς υπήρξε, δίδαξε, εκτελέστηκε από τον Πιλάτο και ενέπνευσε ένα κίνημα που δεν πέθανε μαζί του.

Στον κόσμο σου

Σκεφτείτε πώς αξιολογούμε οποιαδήποτε αμφιλεγόμενη δημόσια προσωπικότητα. Αν μόνο οι θαυμαστές τους έγραφαν γι' αυτούς, θα ήμασταν καχύποπτοι. Αλλά όταν κριτικοί, ουδέτεροι και υποστηρικτές περιγράφουν όλα τα ίδια βασικά γεγονότα, ακόμη και ενώ διαφωνούν για το νόημα, αποκτούμε εμπιστοσύνη στον κοινό πυρήνα. Ο Τάκιτος δεν ήθελε να κολακεύσει τους χριστιανούς· ο Ιώσηπος δεν είχε λόγο να εφεύρει τον Ιησού. Η απρόθυμη ή ουδέτερη μαρτυρία τους λειτουργεί όπως ένας εχθρικός μάρτυρας στο δικαστήριο του οποίου η ομολογία φέρει ασυνήθιστο βάρος.

Σκέψου το

  • Γιατί μια εχθρική ή ουδέτερη πηγή μπορεί μερικές φορές να είναι πιο πειστική από μια υποστηρικτική; Πού αλλού στη ζωή σας έχετε δει αυτή την αρχή να λειτουργεί;
  • Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του να αποδείξουμε ότι ο Ιησούς υπήρξε και του να αποδείξουμε ότι ο χριστιανισμός είναι αληθινός; Γιατί αυτή η διάκριση έχει σημασία για μια ειλικρινή συζήτηση;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ, σε ευχαριστούμε που η πίστη δεν απαιτεί να βουλώνουμε τα αυτιά μας στην ιστορία. Βοήθησέ μας να κρατάμε τα στοιχεία με ειλικρίνεια, χωρίς να υπερβάλλουμε σε αυτά που δείχνουν ούτε να απορρίπτουμε αυτά που όντως δείχνουν. Όπου το αρχείο είναι λεπτό, δώσε μας υπομονή. Όπου είναι σταθερό, δώσε μας θάρρος να ακολουθήσουμε αυτό που βρίσκουμε. Αμήν.