Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 27 · Τετάρτη

Η μείωση του «Καλού Δασκάλου»

Στίχος απομνημόνευσης: John 8:58

Θέτοντας το σκηνικό

Σήμερα δεν βρισκόμαστε σε μία μόνο σκηνή, αλλά μπροστά σε ένα πρόβλημα που διατρέχει και τα δύο αποσπάσματα που μελετήσαμε. Στο Ιωάννη 8 και Μάρκον 14, ο Ιησούς κάνει ισχυρισμούς που σχεδόν τον οδηγούν στον θάνατο και στη συνέχεια πραγματικά τον οδηγούν. Και στις δύο περιπτώσεις, όσοι ακούν δεν μπερδεύονται για το τι εννοεί. Ψάχνουν πέτρες ή σχίζουν τα ρούχα τους και εκφέρουν θανατική καταδίκη. Η ίδια η αντίδραση είναι απόδειξη του τι ήταν ο ισχυρισμός. Ένας περιπλανώμενος ραβίνος που διδάσκει καλοσύνη και ελεημοσύνη δεν εκτελείται από το ρωμαϊκό κράτος κατόπιν αιτήματος των θρησκευτικών αρχών. Κάτι συγκεκριμένο έπρεπε να ειπωθεί, και κάτι συγκεκριμένο ειπώθηκε. Ωστόσο, πολλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι σήμερα προσπαθούν να κρατήσουν τον Ιησού αφαιρώντας τους ισχυρισμούς. Θέλουν έναν σοφό, ένα ηθικό παράδειγμα, έναν μη βίαιο ακτιβιστή, έναν δάσκαλο σοφίας. Θέλουν την Επί του Όρους Ομιλία χωρίς τη σκηνή της δίκης. Σήμερα εξετάζουμε αν αυτός ο συνδυασμός είναι πραγματικά διαθέσιμος σε εμάς ή αν είναι ένα λογικό λάθος ντυμένο με ταπεινότητα.

Γιατί ο «καλός δάσκαλος» δεν λειτουργεί

Ο C. S. Lewis διατύπωσε το πρόβλημα με διάσημο τρόπο: ένας άνθρωπος που είπε όσα είπε ο Ιησούς είναι είτε αυτός που ισχυρίζεται ότι είναι, είτε είναι πλανημένος, είτε είναι ανέντιμος. Δεν μπορεί να είναι απλώς ένας σοφός δάσκαλος, γιατί κανένας σοφός δάσκαλος δεν ισχυρίζεται ότι είναι αιώνια ένας με τον Θεό, ο κοσμικός κριτής που κάθεται στα δεξιά του Θεού. Το επιχείρημα δεν είναι αδιάβλητο· δεν λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα οι ισχυρισμοί να εφευρέθηκαν αργότερα ή ο Ιησούς να παρεξηγήθηκε. Αλλά μέσα σε αυτά τα όρια έχει πραγματική δύναμη. Μόλις δεχθούμε ότι έκανε αυτούς τους ισχυρισμούς — και τα στοιχεία είναι ουσιαστικά — το ευγενές μέσο έδαφος καταρρέει. Είτε έχει δίκιο, οπότε η λατρεία είναι η σωστή απάντηση, είτε είναι καταστροφικά λάθος, οπότε ο θαυμασμός είναι η λάθος απάντηση. Ο «καλός δάσκαλος» απαιτεί όλα όσα δίδαξε να είναι αξιόπιστα. Αλλά αυτό που δίδαξε πιο καθαρά αφορούσε τον εαυτό του.

Στον κόσμο σου

Θα συναντάς συνεχώς αυτή τη μείωση. Ένας καθηγητής φιλοσοφίας θα πει ότι ο Ιησούς ήταν κυνικός σοφός. Ένας μυθιστοριογράφος θα τον σκιαγραφήσει ως επαναστάτη αγρότη της Γαλιλαίας. Ένας φίλος που αποδομεί την πίστη του θα πει ότι εξακολουθεί να αγαπά τις διδασκαλίες του αλλά δεν μπορεί να αντέξει τα υπερφυσικά μέρη. Να είσαι ελεήμων εδώ. Οι περισσότεροι άνθρωποι που καταλήγουν στον «καλό δάσκαλο» δεν είναι ανέντιμοι· προσπαθούν να κρατήσουν κάτι όμορφο ενώ αφήνουν κάτι που τους φαίνεται αδύνατο. Η δουλειά σου δεν είναι να κερδίσεις το επιχείρημα. Η δουλειά σου είναι να κάνεις ήπιες ερωτήσεις: Τι κάνεις με τη σκηνή της δίκης; Τι κάνεις με τον Θωμά που τον αποκαλεί Κύριο και Θεό; Τι κάνεις με τους μαθητές που πέθαναν αντί να απαρνηθούν; Κάνε τους να σκεφτούν, και άσε το Πνεύμα να κάνει το υπόλοιπο.

Σκέψου το

  • Σου έχει συμβεί ποτέ να προτιμάς τον Ιησού «καλός δάσκαλος» από τον Ιησού που διεκδικεί θεϊκή εξουσία; Τι ήταν ελκυστικό στην μικρότερη εκδοχή;
  • Κατασκεύασε, με δικά σου λόγια, την ισχυρότερη εκδοχή του επιχειρήματος του «καλού δασκάλου». Έπειτα γράψε την ισχυρότερη απάντηση που μπορείς να δώσεις.

Ας προσευχηθούμε μαζί

Ιησού, δεν μας αφήνεις να σε κρατάμε μικρό. Κάθε φορά που προσπαθούμε να σε συρρικνώσουμε σε έναν σοφό με αποφθέγματα, τα δικά σου λόγια σπάνε το κουτί που φτιάξαμε. Ομολογούμε ότι μερικές φορές θέλουμε έναν διαχειρίσιμο Ιησού περισσότερο από τον αληθινό. Δώσε μας την ειλικρίνεια να αντιμετωπίσουμε τις αξιώσεις σου άμεσα, και το θάρρος είτε να τις απορρίψουμε είτε να πέσουμε στα πόδια σου. Οτιδήποτε ενδιάμεσο δεν είναι πραγματικά το να σε ακολουθούμε. Αμήν.