Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 27 · Πέμπτη

Το κόστος της αξίωσης

Στίχος απομνημόνευσης: Mark 14:64

Θέτοντας το σκηνικό

Επιστρέφουμε στη σκηνή της δίκης, αλλά από διαφορετική οπτική. Χθες ρωτήσαμε αν ο Ιησούς μπορούσε να είναι απλώς ένας καλός δάσκαλος. Σήμερα θέτουμε το ερώτημα που έθεσε το Συνέδριο: ήταν αυτός ο άνθρωπος βλάσφημος; Ας πάρουμε τη θέση τους στα σοβαρά για μια στιγμή. Ήταν πιστοί Ιουδαίοι που είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στη φύλαξη της ενότητας και της αγιότητας του Θεού. Οι Γραφές τους προειδοποιούσαν επανειλημμένα κατά των ψευδοπροφητών και της ειδωλολατρίας. Είχαν δει υποψηφίους Μεσσίες να έρχονται και να φεύγουν, και ο καθένας κατέληγε σε καταστροφή. Όταν ένας ξυλουργός από τη Γαλιλαία στάθηκε μπροστά τους τη νύχτα και διεκδίκησε τον θρόνο στα δεξιά του Θεού, δεν ήταν καρικατουρίστικα κακοί. Έκαναν ακριβώς αυτό για το οποίο τους είχε εκπαιδεύσει η παράδοσή τους: να προστατεύουν το όνομα του Θεού από αυτό που ακουγόταν σαν τη σοβαρότερη δυνατή παράβαση. Το σχισμένο ένδυμα είναι μια τελετουργική χειρονομία πένθους και φρίκης. Μέσα από το δικό τους πλαίσιο, υπερασπίζονταν την πίστη τους. Το ερώτημα που μας θέτει ο Μάρκος είναι αν το πλαίσιο τους ήταν σωστό.

Βλασφημία ή αποκάλυψη

Μόνο δύο δυνατότητες ταιριάζουν στη σκηνή της δίκης. Ή ο Ιησούς ήταν βλάσφημος και το συνέδριο είχε δίκιο να Τον καταδικάσει, ή η αξίωσή Του ήταν αληθινή και το συνέδριο έκανε το πιο καταστροφικό λάθος στην ανθρώπινη ιστορία. Δεν υπάρχει τρίτη επιλογή στην οποία η αξίωση να ήταν ακίνδυνη. Ο αρχιερέας το κατάλαβε καλύτερα από πολλούς σύγχρονους αναγνώστες. Δεν είπε: «ενδιαφέρουσα διδασκαλία, αλλά λίγο υπερβολική». Είπε, ουσιαστικά, ότι αυτός ο άνθρωπος είχε περάσει τη γραμμή που δεν μπορεί να περαστεί. Η ανάσταση γίνεται η αποφασιστική απόδειξη. Αν ο Θεός ανέστησε αυτόν τον καταδικασμένο βλάσφημο από τους νεκρούς, ο Θεός επιβεβαίωσε την αξίωσή Του. Αν ο τάφος είναι άδειος, το συνέδριο έσφαλε. Αν ο τάφος είναι γεμάτος, το συνέδριο είχε δίκιο. Ο χριστιανισμός διακυβεύει τα πάντα στο ότι η πρώτη δυνατότητα είναι ιστορική.

Στον κόσμο σου

Η σκηνή της δίκης θέτει ένα ερώτημα σε όποιον τη διαβάζει: όταν αντιμετωπίζεις μια αξίωση που διαταράσσει το πλαίσιο σου, τι κάνεις; Το συνέδριο είχε δύο επιλογές: να αναθεωρήσει το πλαίσιο του ή να εξαλείψει τον διαταράκτη. Επέλεξε την εξάλειψη. Το κάνουμε αυτό συνεχώς με μικρότερους τρόπους. Ένας επιστήμονας που διαταράσσει ένα παράδειγμα αποκλείεται από τα περιοδικά. Ένας πληροφοριοδότης που διαταράσσει μια εταιρεία απολύεται. Ένας φίλος που μας λέει μια σκληρή αλήθεια διαγράφεται. Προστατεύουμε τα πλαίσιά μας γιατί κρατούν τη ζωή μας ενωμένη. Η αξίωση του Ιησού είναι ο απόλυτος διαταράκτης πλαισίων. Κάθε έντιμος αναγνώστης πρέπει να αποφασίσει αν θα αναθεωρήσει ή θα εξαλείψει. Δεν υπάρχει ουδέτερο παρατηρητήριο.

Σκέψου το

  • Προσπάθησε να γράψεις μια δίκαιη και συμπονετική υπεράσπιση της απόφασης του Συνεδρίου από μέσα από τη δική τους κοσμοθεωρία. Τι σου διδάσκει αυτή η άσκηση;
  • Ποιο πλαίσιο στη δική σου ζωή θα έπρεπε να αναθεωρηθεί αν η αξίωση του Ιησού είναι αληθινή; Τι θα σου κόστιζε;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ, δεν θέλουμε να είμαστε άνθρωποι που σιωπούν ό,τι τους ενοχλεί. Ψάξε τις καρδιές μας για τα πλαίσια που προστατεύουμε με κάθε κόστος. Όπου χρησιμοποιήσαμε το όνομά Σου για να δικαιολογήσουμε τη σκληρότητα ενάντια στον λαό Σου, συγχώρεσέ μας και αναμόρφωσέ μας. Όπου χρησιμοποιήσαμε ευγενικό αγνωστικισμό για να αποφύγουμε το κόστος της αξίωσής Σου, ξύπνησέ μας. Θέλουμε την αλήθεια περισσότερο από την άνεση. Οδήγησέ μας εκεί. Αμήν.