Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 29 · Δευτέρα

Πλήθη και όροι

Στίχος απομνημόνευσης: Luke 14:25-26

Θέτοντας το σκηνικό

Το Λουκάς 14 βρίσκεται στη μακρά αφήγηση του ταξιδιού, το τμήμα όπου ο Ιησούς κινείται προς την Ιερουσαλήμ και όλο και περισσότερο προς τον σταυρό. Σε αυτό το σημείο της ιστορίας, η δημοτικότητά Του είναι τεράστια. Ο Λουκάς μας λέει συγκεκριμένα ότι μεγάλα πλήθη ταξίδευαν μαζί Του. Αυτή η λεπτομέρεια μετράει. Στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο, η αυθεντία ενός δασκάλου μετριόταν εν μέρει από το μέγεθος και την αφοσίωση των οπαδών του. Από έναν ανερχόμενο ραβίνο με ορμή αναμενόταν να απαλύνει το μήνυμά του, να στρατολογεί επιθετικά και να εδραιώσει τη νίκη. Ο Ιησούς κάνει το αντίθετο. Γυρίζει στη μέση της πορείας και αρχίζει να ονομάζει το κόστος. Χρησιμοποιεί μια σημιτική ρητορική συσκευή που ονομάζεται διαλεκτική άρνηση, ένα ιδίωμα όπου μια ισχυρή αγάπη περιγράφεται ως «μίσος» για το κατώτερο σε σύγκριση. Δεν διατάζει περιφρόνηση για την οικογένεια. Στο Λουκάς 18 υποστηρίζει την εντολή να τιμάς τους γονείς, και στο Ιωάννης 19 οργανώνει τη φροντίδα για τη μητέρα Του από τον σταυρό. Το σοκ της γλώσσας είναι σκόπιμο. Ο Ιησούς αποδομεί την υπόθεση ότι η οικογενειακή πιστότητα, η αυτοσυντήρηση ή η πολιτιστική ένταξη μπορούν να παραμείνουν στην κορυφή της πυραμίδας αφοσίωσης ενός μαθητή. Αναδιοργανώνει ολόκληρη τη δομή.

Πρωταρχική αφοσίωση επαναπροσδιορισμένη

Η μαθητεία δεν είναι προσθήκη στις υπάρχουσες πιστότητές σας. Είναι μια αναδιάταξη όλων υπό την κυριαρχία του Ιησού.

Στον κόσμο σου

Σκεφτείτε έναν μαθητή λυκείου που επιλέγει πανεπιστήμιο. Οι γονείς θέλουν κύρος. Οι φίλοι θέλουν εγγύτητα. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανταμείβουν μια συγκεκριμένη αισθητική. Το άγχος του υποψηφίου θέλει ασφάλεια. Κάθε μία από αυτές τις φωνές είναι δυνατή και εν μέρει νόμιμη. Καμία από μόνη της δεν μπορεί να πει την αλήθεια για το γιατί δημιουργήθηκε αυτό το άτομο. Όταν ο Ιησούς διεκδικεί πρωταρχική αφοσίωση, δεν σιωπά τις άλλες φωνές. Αρνείται να αφήσει καμία από αυτές να είναι απόλυτη. Το ερώτημα δεν είναι αν θα έχετε κέντρο. Το ερώτημα είναι τι θα αφήσετε να καθίσει εκεί.

Σκέψου το

  • Αν χαρτογραφούσατε τις πραγματικές σας πιστότητες αυτή την εβδομάδα (σύμφωνα με το πού πήγαν πραγματικά ο χρόνος, τα χρήματα και οι ανησυχίες σας), τι θα καθόταν στην κορυφή; Είναι το ίδιο πράγμα που θα λέγατε ότι βρίσκεται στην κορυφή;
  • Πού σας βοηθά η ανάγνωση της διαλεκτικής άρνησης, και πού αισθάνεστε ότι αφήνει το κείμενο να ξεφύγει πολύ εύκολα;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Ιησού, παρατηρώ ότι σε θέλω κοντά στο κέντρο, αλλά όχι στο κέντρο. Σε θέλω αρκετά κοντά για να ευλογήσεις αυτά που ήδη αγαπώ, αλλά όχι αρκετά κοντά για να τα αναδιατάξεις. Να είσαι ειλικρινής μαζί μου αυτή την εβδομάδα. Δείξε μου τις αφοσίωτες που δεν έχω ονομάσει. Βοήθησέ με να εμπιστευτώ ότι αυτό που μου ζητάς, σκοπεύεις επίσης να θεραπεύσεις μέσα μου. Αμήν.