Έφηβος · Εβδομάδα 30 · Δευτέρα
Η ανεπάρκεια της απλής ομολογίας
Στίχος απομνημόνευσης: Matthew 7:21
Θέτοντας το σκηνικό
Το Ματθαίος 7:21-23 βρίσκεται στο αποκορύφωμα της Επί του Όρους Ομιλίας, της μεγαλύτερης συνεχούς διδασκαλίας του Ιησού στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου. Για τρία κεφάλαια ο Ιησούς έχει ξανασχεδιάσει τα όρια της δικαιοσύνης, μεταβαίνοντας από την εξωτερική συμπεριφορά στην εσωτερική διάθεση, από τη θρησκευτική επίδειξη στην έμπρακτη ακεραιότητα. Τώρα, λίγο πριν την τελική παραβολή, απευθύνει μια προειδοποίηση που θα είχε ταράξει το αρχικό ακροατήριό Του όσο πρέπει να ταράσσει κι εμάς. Απευθύνεται σε ανθρώπους που Τον αποκαλούν 'Κύριο' (Kyrios, όρος φορτισμένος που οι πρώτοι ακροατές θα αναγνώριζαν τόσο ως τιμητικό όσο και ως θεϊκό). Δεν είναι ξένοι ή επικριτές. Είναι δικοί Του που προφήτευσαν, εξόρκισαν και έκαναν ισχυρά έργα στο όνομά Του. Κι όμως ο Ιησούς λέει ότι ποτέ δεν τους γνώρισε. Η λέξη 'γνώρισε' εδώ μεταφράζει έναν ελληνικό όρο που υποδηλώνει διαθηκική οικειότητα, όχι απλή γνωριμία. Ο Ματθαίος, γράφοντας σε ιουδαιοχριστιανική κοινότητα εξοικειωμένη με τις προφητικές προειδοποιήσεις κατά της κενής λατρείας του Ισραήλ (σκέψου Ησαΐας 29 ή Αμώς 5), χαράζει μια σκόπιμη παραλληλία: τα θρησκευτικά διαπιστευτήρια, ακόμη και τα θεαματικά πνευματικά χαρίσματα, δεν ισοδυναμούν με σχέση με τον Θεό.
Λεκτική διακήρυξη έναντι πραγματικής υπακοής
Ο Ιησούς ισχυρίζεται ότι η λεκτική αφοσίωση, όσο παθιασμένη ή θεολογικά ορθή κι αν είναι, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πραγματική πρακτική του θελήματος του Θεού. Το στόμα δεν είναι το μέτρο· η ζωή είναι.
Στον κόσμο σου
Σκέψου πώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν κάνει τον λεκτικό χριστιανισμό σχεδόν χωρίς κόστος. Μια βιογραφία προφίλ, ένα αναδημοσιευμένο εδάφιο, στίχοι λατρείας σε λεζάντα — αυτά σηματοδοτούν πίστη χωρίς να απαιτούν ενσάρκωτο κόστος. Η προειδοποίηση του Ιησού πέφτει εδώ με άβολη δύναμη. Είναι δυνατό να χτίσεις ολόκληρη δημόσια ταυτότητα γύρω από το να είσαι χριστιανός ενώ σιωπηλά κουβαλάς μνησικακία, ανειλικρίνεια ή αδιαφορία για τον πόνο των άλλων. Το νόμισμα της βασιλείας δεν είναι ο όγκος των δηλώσεών μας, αλλά η υφή της καθημερινής μας υπακοής.
Σκέψου το
- Πού υπάρχει στη ζωή σου χάσμα ανάμεσα σε αυτό που δηλώνεις δημόσια ότι πιστεύεις και σε αυτό που δείχνουν πραγματικά οι ιδιωτικές σου επιλογές;
- Αν ένας άγνωστος σε ακολουθούσε για μία εβδομάδα χωρίς να σε ακούσει να μιλάς για την πίστη σου, τι θα συμπέραινε για το τι πραγματικά λατρεύεις;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Ιησού, αυτό το κομμάτι με αναστατώνει, και νομίζω ότι έτσι πρέπει. Έχω πει το όνομά σου εύκολα. Έχω τραγουδήσει στίχους που δεν έχω ζήσει. Αφαίρεσε ό,τι είναι παράσταση μέσα μου. Δεν θέλω να είμαι κάποιος που αποκαλείς ξένο. Δίδαξέ μου μια πίστη που φτάνει στα χέρια μου. Αμήν.