Έφηβος · Εβδομάδα 30 · Πέμπτη
Η αυθεντία που απαιτεί απόφαση
Στίχος απομνημόνευσης: Matthew 7:29
Θέτοντας το σκηνικό
Ο Ματθαίος κλείνει την Επί του Όρους Ομιλία αναφέροντας την αντίδραση του πλήθους, και η λεπτομέρεια που τονίζει είναι κρίσιμη. Ο λαός έμεινε έκπληκτος — το ελληνικό ρήμα (ekplesso) υποδηλώνει ότι βγήκαν από τα λογικά τους — επειδή ο Ιησούς δίδασκε με αυθεντία, σε αντίθεση με τους γραμματείς τους. Η ιουδαϊκή διδασκαλία του πρώτου αιώνα λειτουργούσε συνήθως με παραθέσεις: ένας ραβίνος παρέθετε προηγούμενους ραβίνους, χτίζοντας επιχειρήματα με επίκληση στην παραδομένη παράδοση. Ήταν μια προσεκτική μέθοδος με υποσημειώσεις. Ο Ιησούς κάνει κάτι διαφορετικό. Σε όλη την Ομιλία λέει πράγματα όπως «ακούσατε ότι ελέχθη... εγώ όμως σας λέγω», τοποθετώντας τον δικό του λόγο δίπλα ή ακόμα και πάνω από την κληρονομημένη ερμηνεία της Τορά. Δεν παραθέτει κανέναν. Διεκδικεί διδακτική αυθεντία που, στο πολιτισμικό του πλαίσιο, ανήκε μόνο στον Θεό ή σε προφήτη που μιλούσε άμεση αποκάλυψη. Το πλήθος το παρατηρεί. Ο Ματθαίος θέλει να παρατηρήσουμε ότι το παρατήρησαν. Αυτό δεν είναι απλώς ένα ηθικό μάθημα. Είναι μια διεκδίκηση, και η διεκδίκηση δεν μπορεί να μείνει α undecided.
Ανταπόκριση σε αυθεντική διδασκαλία
Η διδασκαλία του Ιησού αναγκάζει σε απόφαση, επειδή η διδασκαλία είναι αδιαχώριστη από τον Δάσκαλο. Δεν μπορείς απλώς να θαυμάζεις την Επί του Όρους Ομιλία ενώ παραμένεις ουδέτερος απέναντι σε αυτόν που την κηρύττει.
Στον κόσμο σου
Ο πολιτισμός μας αγαπά έναν εξημερωμένο Ιησού. Υπάρχει ο προοδευτικός Ιησούς που συμφωνεί κυρίως με προοδευτικές αξίες, ο συντηρητικός Ιησούς που συμφωνεί κυρίως με συντηρητικές αξίες, ο θεραπευτικός Ιησούς που κυρίως επιβεβαιώνει ό,τι φέρνει προσωπική άνθηση, και ο εμπνευστικός Ιησούς του οποίου τα αποσπάσματα λειτουργούν σε φλιτζάνια καφέ. Κάθε εκδοχή είναι βολική. Κάθε εκδοχή είναι επίσης μικρότερη από τη μορφή στο Ματθαίος 7. Ο Ιησούς της Ομιλίας δεν ζητά άδεια να αμφισβητήσει την πολιτική, τη σεξουαλικότητα, τα οικονομικά, τις οικογενειακές πιστότητες ή την αυτοεικόνα των ακροατών του. Απλώς το κάνει και μετά περιμένει απάντηση. Το πιο ειλικρινές πράγμα που μπορεί να κάνει ένας έφηβος — ή οποιοσδήποτε — είναι να απορρίψει τις εξημερωμένες εκδοχές και να συναντήσει την πραγματική διεκδίκηση.
Σκέψου το
- Ποια εκδοχή του Ιησού σου έχει δοθεί πιο συχνά, και πού μπορεί αυτή η εκδοχή να είναι μικρότερη από αυτή στα Ευαγγέλια;
- Αν η αυθεντία του Ιησού είναι πραγματική, σε ποια περιοχή της ζωής σου έχεις αντιμετωπίσει τη διδασκαλία του ως πρόταση παρά ως εντολή;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Ιησού, μπαίνω στον πειρασμό να σε κρατήσω σε ένα ράφι όπου δεν με ενοχλείς. Αλλά όσο περισσότερο διαβάζω τι είπες στην πραγματικότητα, τόσο πιο δύσκολο γίνεται αυτό. Δεν σε έχω καταλάβει πλήρως. Δεν είμαι σίγουρος αν θα το κάνω ποτέ. Αλλά είμαι πρόθυμος να σταματήσω να προσποιούμαι ότι είσαι μικρότερος από ό,τι είσαι. Μίλα, και βοήθησέ με να ακούσω πραγματικά. Αμήν.