Έφηβος · Εβδομάδα 31 · Τετάρτη
Η ζωή μαζί μετά την Πεντηκοστή
Στίχος απομνημόνευσης: Acts 2:42
Θέτοντας το σκηνικό
Ο Λουκάς δίνει μια σύντομη περίληψη που περιγράφει τον καθημερινό ρυθμό των πρώτων πιστών στην Ιερουσαλήμ. Τέσσερις πρακτικές τους στήριζαν: η διδασκαλία των αποστόλων, η κοινή ζωή, το σπάσιμο του άρτου και η προσευχή. Συνέχιζαν να πηγαίνουν στον ναό, δείχνοντας ότι ακόμα θεωρούσαν τον εαυτό τους μέσα στον ιουδαϊσμό, όχι ως ξεχωριστή θρησκεία. Συγκεντρώνονταν επίσης σε σπίτια για γεύματα. Οικονομικά, ο Λουκάς λέει ότι είχαν τα πάντα κοινά και πουλούσαν περιουσίες όταν προέκυπταν ανάγκες. Δεν ήταν αναγκαστικός κομμουνισμός επιβεβλημένος από πάνω· αργότερα στις Πράξεις (κεφάλαιο 5), ο Πέτρος λέει στον Ανανία ότι η περιουσία του ήταν δική του να την κρατήσει. Ήταν εθελοντική, ανταποκριτική μοιρασιά μέσα σε μια κοινότητα που έπαιρνε στα σοβαρά τη γλώσσα της συγγένειας.
Αφοσίωση, μοιρασιά και ανάπτυξη
Η ανάπτυξη της πρώτης Εκκλησίας δεν ήταν πρώτα απ' όλα στρατηγική μάρκετινγκ· ήταν ένας τρόπος ζωής που οι έξω έβρισκαν αξιόπιστο. Η αφοσίωση, η γενναιοδωρία, η ευγνωμοσύνη και η φιλοξενία διαμόρφωσαν μια δημόσια μαρτυρία. Ο Λουκάς φροντίζει να αποδώσει την ανάπτυξη στον Θεό, όχι στο χάρισμα της κοινότητας. Το ζητούμενο δεν είναι να προκαλέσουμε αναζωπύρωση μιμούμενοι αυτές τις τέσσερις πρακτικές, αλλά ότι η ζωή που πλάθεται από το Πνεύμα έχει συγκεκριμένη μορφή, και αυτή η συγκεκριμένη μορφή είναι ελκυστική ακριβώς επειδή είναι σπάνια.
Στον κόσμο σου
Σύγκρινε δύο κοινότητες που γνωρίζεις πραγματικά: μία οργανωμένη γύρω από την κατανάλωση (ομαδικές συζητήσεις για αγορές, διακοπές, αισθητική) και μία οργανωμένη γύρω από κοινή πρακτική (μια ομάδα που προπονείται μαζί, μια ομάδα μελέτης, μια ομάδα διακονίας). Το δεύτερο είδος τείνει να διαμορφώνει τους ανθρώπους πιο βαθιά, ακόμα κι όταν είναι πιο ακατάστατο. Η πρώτη Εκκλησία ήταν αυτού του δεύτερου είδους, συν την προσευχή και τον άρτο.
Σκέψου το
- Ποια από τις τέσσερις πρακτικές (διδασκαλία, κοινή ζωή, κοινά γεύματα, προσευχή) είναι η πιο αδύναμη στην πνευματική σου ζωή, και ποια συγκεκριμένη αλλαγή θα μπορούσες να δοκιμάσεις για έναν μήνα;
- Πού σταματά η γενναιοδωρία σου, και αυτό το όριο είναι σοφία ή αυτοπροστασία;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ του ανοιχτού τραπεζιού, εσύ δημιούργησες την πρώτη σου εκκλησία γύρω από τη διδασκαλία, το τραπέζι και την προσευχή, όχι γύρω από κτίρια ή προϋπολογισμούς. Αναδιάταξε τις ζωές μας προς αυτό που πραγματικά μας διαμορφώνει. Δείξε μας πού έχουμε αντικαταστήσει το περιεχόμενο με την κοινότητα και τις απόψεις με τη φιλοξενία. Κάνε τα σπίτια μας μέρη όπου κόβεται ψωμί και οι ξένοι δεν είναι ξένοι για πολύ. Αμήν.