Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 33 · Πέμπτη

Ενότητα Χωρίς Ομοιομορφία

Στίχος απομνημόνευσης: Romans 3:23-24

Θέτοντας το σκηνικό

Η προς Ρωμαίους γράφτηκε γύρω στο 57 μ.Χ., πριν ο Παύλος επισκεφθεί ποτέ την εκκλησία στην πρωτεύουσα. Παρουσίαζε τον εαυτό του και εξέθετε το ευαγγέλιό του συστηματικά, εν μέρει επειδή ήλπιζε ότι η Ρώμη θα τον στείλει πιο δυτικά, στην Ισπανία. Η εκκλησία στη Ρώμη ήταν εθνικά μικτή: Ιουδαίοι πιστοί, κάποιοι που είχαν επιστρέψει πρόσφατα μετά την εκδίωξή τους από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο, και εθνικοί πιστοί που είχαν καλύψει το κενό. Οι εντάσεις για την ταυτότητα, το φαγητό και τις γιορτές ήταν βαθιές. Όλη η διδασκαλία του Παύλου από το κεφάλαιο 1 και μετά δείχνει ότι Ιουδαίοι και εθνικοί είναι παγιδευμένοι στην αμαρτία και σώζονται από την ίδια χάρη. Τα εδάφια που μελετάμε είναι ο σύνδεσμος: όλοι αμάρτησαν και όλοι δικαιώνονται από το ίδιο δώρο. Αυτή η κοινή ανάγκη και η κοινή θεραπεία έγιναν, με τον καιρό, η βάση για οικουμενική συνομιλία. Οι χριστιανοί διχάζονται σε πολλά πράγματα, αλλά οι καθολικές, ορθόδοξες και προτεσταντικές παραδόσεις, μαζί με τις εκκλησίες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, ομολογούν όλοι τον ίδιο πυρήνα του ευαγγελίου. Η ποικιλία στην έκφραση — λειτουργία, μουσική, γλώσσα, τρόπος διακυβέρνησης — στηρίζεται πάνω σε αυτό το κοινό θεμέλιο.

Ένα ευαγγέλιο, πολλές εκφράσεις

Ο Παύλος θεμελιώνει την ενότητα των χριστιανών όχι στην ομοιότητα αλλά σε μια κοινή κατάσταση και μια κοινή σωτηρία. Επειδή το πρόβλημα όλων των ανθρώπων είναι παγκόσμιο και η λύση είναι ένα δώρο, οι πιστοί μπορεί να φαίνονται πολύ διαφορετικοί και όμως να ανήκουν στο ίδιο σώμα. Η ενότητα είναι στα βασικά πιστεύω και ελεύθερη στις λεπτομέρειες.

Στον κόσμο σου

Σκεφτείτε πώς μοιάζει μια παγκόσμια σύναξη λατρείας: ένα κοπτικό άσμα, ένα βραζιλιάνικο πεντηκοστιανό τραγούδι, ένας κορεατικός πρεσβυτεριανός ύμνος, μια μαύρη γκόσπελ χορωδία, μια ήσυχη αγγλικανική λειτουργία. Κανένα δεν ακούγεται ίδιο με το άλλο. Όλα όμως ομολογούν τον ίδιο σταυρωμένο και αναστημένο Χριστό. Αυτό δεν είναι αδυναμία του χριστιανισμού· είναι από τις πιο δυνατές αποδείξεις ότι το ευαγγέλιο φτάνει σε κάθε πολιτισμό χωρίς να σβήνει την ομορφιά του.

Σκέψου το

  • Ποια χριστιανική παράδοση πολύ διαφορετική από τη δική σου θα μπορούσες να γνωρίσεις καλύτερα χωρίς να αφήσεις τις δικές σου πεποιθήσεις;
  • Πού βρίσκεται για σένα η γραμμή ανάμεσα στην υγιή ποικιλία στην Εκκλησία και σε κάτι που είναι πραγματικά ουσιώδες; Πώς το αποφασίζεις;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ, σε ευχαριστώ που το ευαγγέλιο είναι αρκετά πλατύ για να χωρέσει πολιτισμούς, γλώσσες και τρόπους που ποτέ δεν θα καταλάβω πλήρως, και αρκετά στενό για να είναι μια αληθινή ιστορία. Βοήθησέ με να αγαπώ Χριστιανούς που προσεύχονται διαφορετικά, τραγουδούν διαφορετικά και διαβάζουν την Αγία Γραφή με διαφορετικές έμφαση. Όπου μπαίνω στον πειρασμό να σκεφτώ ότι η δική μου γωνιά τα έχει όλα λυμένα, ταπείνωσέ με. Όπου μπαίνω στον πειρασμό να σκεφτώ ότι τίποτα δεν έχει σημασία, στερέωσέ με. Αμήν.