Έφηβος · Εβδομάδα 34 · Δευτέρα
Το Πλήθος Μπροστά στον Θρόνο
Στίχος απομνημόνευσης: Revelation 7:9
Θέτοντας το σκηνικό
Ο Ιωάννης γράφει την Αποκάλυψη προς το τέλος του πρώτου αιώνα, πιθανότατα από την εξορία του στο νησί της Πάτμου, προς επτά μικρές εκκλησίες στη σημερινή δυτική Τουρκία. Οι εκκλησίες αυτές βρίσκονται υπό πίεση: οικονομικές δυσκολίες επειδή αρνούνται τη λατρεία του αυτοκράτορα, συκοφαντίες και περιστασιακή βία. Το βιβλίο ανήκει σε ένα είδος που λέγεται αποκαλυπτικό, και χρησιμοποιεί πλούσια σύμβολα για να φανερώσει την ουράνια οπτική στην επίγεια ιστορία. Το κεφάλαιο 7 βρίσκεται ανάμεσα στην έκτη και την έβδομη σφραγίδα. Μετά από ένα όραμα με 144.000 από τις φυλές του Ισραήλ, ο Ιωάννης γυρίζει και βλέπει μια εντελώς διαφορετική σκηνή: ένα πλήθος που κανείς δεν μπορεί να μετρήσει. Το ξεχωριστό χαρακτηριστικό του πλήθους δεν είναι το μέγεθός του αλλά η ποικιλία του. Ο Ιωάννης ονομάζει τέσσερις κατηγορίες που μαζί δείχνουν την καθολικότητα στην αρχαία ιουδαϊκή σκέψη: έθνος, φυλή, λαός και γλώσσα. Η εικόνα αντιστρέφει σκόπιμα τη διασπορά στη Βαβέλ, όπου οι γλώσσες χώρισαν την ανθρωπότητα. Εδώ οι γλώσσες παραμένουν διαφορετικές, όμως όλες στρέφονται προς έναν θρόνο και ένα Αρνί. Αυτή είναι μία από τις πρώτες χριστιανικές εικόνες αυτού που σήμερα ονομάζουμε παγκόσμια Εκκλησία.
Η ουράνια λατρεία ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς
Η λατρεία στον ουρανό είναι πολυπολιτισμική από σχεδιασμό, όχι τυχαία. Οι πολιτισμικές διαφορές διατηρούνται στη δόξα, δεν σβήνονται.
Στον κόσμο σου
Κάθε Κυριακή, περισσότεροι χριστιανοί λατρεύουν στα μανδαρινικά, στα γιορούμπα, στα ισπανικά και στα ταγκαλόγκ μαζί παρά στα αγγλικά. Ερευνητές στο Κέντρο Μελέτης της Παγκόσμιας Χριστιανοσύνης παρακολουθούν προσεκτικά αυτούς τους αριθμούς. Αν παρακολουθούσες μια λατρευτική σύναξη από το Λάγκος, τη Σεούλ, το Σάο Πάολο και την αγροτική Κεντάκι τη μία μετά την άλλη, θα άκουγες εντελώς διαφορετικές μουσικές κλίμακες, όργανα και στάσεις σώματος, όλες στραμμένες προς τον ίδιο Κύριο. Η Αποκάλυψη 7 δείχνει ότι η ποικιλία δεν είναι πρόβλημα που πρέπει να λυθεί, αλλά μια πρόγευση που αξίζει να μελετηθεί.
Σκέψου το
- Πού έχεις δει την ενότητα των χριστιανών να μπερδεύεται με την πολιτισμική ομοιομορφία, και τι χάθηκε τότε;
- Αν ο ουρανός διατηρεί τις πολιτισμικές διαφορές, τι σημαίνει αυτό για τον τρόπο που η τοπική σας εκκλησία πρέπει να υποδέχεται νεοφερμένους από άλλα περιβάλλοντα;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ κάθε γλώσσας, ομολογούμε ότι συχνά θέλουμε η εκκλησία να μας είναι οικεία περισσότερο από όσο θέλουμε να είναι αληθινή. Άνοιξε τη φαντασία μας. Δίδαξέ μας να αναγνωρίζουμε το Πνεύμα Σου σε λατρεία που δεν μοιάζει καθόλου με τη δική μας. Όπου έχουμε μπερδέψει τις προτιμήσεις μας με τα πρότυπά Σου, συγχώρεσέ μας. Όπου έχουμε συρρικνώσει την οικογένειά Σου για να χωρέσει στην άνεσή μας, μεγάλωσέ μας. Μέχρι την ημέρα που θα σταθούμε σε αυτό το αμέτρητο πλήθος, εκπαίδευσε τα αυτιά μας τώρα. Αμήν.