Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 34 · Πέμπτη

Η Ένταση που Παραμένει

Στίχος απομνημόνευσης: Revelation 7:10

Θέτοντας το σκηνικό

Το Revelation 7 είναι ένα όραμα, όχι μια ειδησεογραφική αναφορά σε ενεστώτα χρόνο. Ο Ιωάννης βλέπει τι θα είναι, ή τι ήδη υπάρχει στην ουράνια πραγματικότητα αλλά δεν είναι ακόμα ορατό στη γη. Οι θεολόγοι το ονομάζουν τη δομή «ήδη και όχι ακόμα» της χριστιανικής ελπίδας. Το πλήθος ενώπιον του θρόνου είναι ήδη συγκεντρωμένο από την οπτική του Θεού, όμως από τη δική μας γωνία η συγκέντρωση φαίνεται ατελής και συχνά άσχημη. Ο διωγμός ακόμα σκοτώνει περισσότερους Χριστιανούς σε κάποιες περιοχές από ποτέ. Η εκκλησία έχει συνεργήσει στη δουλεία, τον αποικισμό, τον αντισημιτισμό, τα οικοτροφεία και τις συγκαλύψεις κακοποιήσεων. Πλούσιες εκκλησίες βρίσκονται λίγα τετράγωνα από αγωνιζόμενες και ποτέ δεν συναντιούνται. Το όραμα του Revelation 7 και η πραγματικότητα μιας οποιασδήποτε Τρίτης δεν ταιριάζουν. Η ειλικρινής χριστιανική παράδοση πάντα έζησε σε αυτό το χάσμα αντί να το αρνείται. Οι Ψαλμοί μας δίδαξαν να θρηνούμε. Οι προφήτες μας δίδαξαν να ονομάζουμε την αμαρτία συγκεκριμένα. Οι απόστολοι μας δίδαξαν να ομολογούμε και να επανορθώνουμε. Το ίδιο το Revelation είναι γραμμένο σε εκκλησίες που είναι κουρασμένες, συμβιβασμένες ή υπό επίθεση, και δεν τις κολακεύει.

Ορατή ατέλεια και τελική ελπίδα

Η παγκόσμια εκκλησία είναι ταυτόχρονα μια ένδοξη μελλοντική πραγματικότητα και μια κατακερματισμένη παρούσα. Η ειλικρινής πίστη κρατά και τα δύο χωρίς να καταρρίπτει κανένα.

Στον κόσμο σου

Οι διαδικασίες αλήθειας και συμφιλίωσης στη Νότια Αφρική, τον Καναδά και αλλού έχουν περιλάβει εκκλησίες που ομολογούν συγκεκριμένα ιστορικά αδικήματα εναντίον Ιθαγενών λαών και φυλετικών μειονοτήτων. Αυτές οι διαδικασίες είναι αργές, αμφισβητούμενες και ατελείς. Είναι επίσης συγκεκριμένα παραδείγματα του τι σημαίνει να ζούμε στο χάσμα ανάμεσα στο Revelation 7 και το τώρα: να ονομάζουμε τι συνέβη, να αρνούμαστε την εύκολη συγχώρεση και να εργαζόμαστε για επανόρθωση χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι φτάσαμε.

Σκέψου το

  • Πού στην εκκλησία, τοπικά ή παγκοσμίως, βρίσκεις το χάσμα ανάμεσα στο όραμα και την πραγματικότητα πιο δύσκολο να το αντέξεις;
  • Είναι δυνατόν να αγαπάς την εκκλησία ειλικρινά χωρίς ούτε να την εξιδανικεύεις ούτε να την εγκαταλείπεις, και πώς θα έμοιαζε αυτό στην εβδομάδα σου;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ του ήδη και του όχι ακόμα, έχουμε κουραστεί να προσποιούμαστε. Η εκκλησία που βλέπουμε δεν είναι το πλήθος που είδε ο Ιωάννης, και η απόσταση πονάει. Σου φέρνουμε τις καταχρήσεις που δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε, τις διαιρέσεις που δεν μπορούμε να θεραπεύσουμε, και τις αμφιβολίες που δεν μπορούμε να σιωπήσουμε. Σου φέρνουμε επίσης την πείσμονη ελπίδα μας, μικρότερη από όσο θα θέλαμε, ότι ακόμα συγκεντρώνεις. Κράτησέ μας στο κενό. Μην μας κάνεις ούτε κυνικούς ούτε αφελείς. Μέχρι να συναντηθούν το όραμα και η πραγματικότητα, κράτησέ μας στην εργασία. Αμήν.