Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 35 · Δευτέρα

Η Απαίτηση του Μιχαία

Στίχος απομνημόνευσης: Micah 6:8

Θέτοντας το σκηνικό

Ο Μιχαίας προφήτευσε τον όγδοο αιώνα π.Χ., περίπου την ίδια εποχή με τον Ησαΐα, σε μια περίοδο που το νότιο βασίλειο του Ιούδα ήταν επιφανειακά ευημερούν αλλά σάπιζε από μέσα. Πλούσιοι γαιοκτήμονες άρπαζαν τα προγονικά κτήματα από τους αγρότες, οι δικαστές έπαιρναν δωροδοκίες και οι θρησκευτικοί ηγέτες ευλογούσαν όποιον τους πλήρωνε. Το κεφάλαιο 6 στήνει μια σκηνή δικαστηρίου: ο Θεός φέρνει μια αγωγή διαθήκης εναντίον του Ισραήλ, με τα βουνά να καλούνται ως μάρτυρες. Ο λαός απαντά αμυντικά, ρωτώντας τι θέλει ο Θεός—περισσότερες θυσίες; Μεγαλύτερες; Τα ίδια τους τα πρωτότοκα παιδιά; Η διάσημη απάντηση του Μιχαία στον στίχο 8 κόβει τον θόρυβο. Ο στίχος δεν εισάγει μια νέα θρησκεία· συνοψίζει αυτό που ο Ισραήλ είχε διδαχθεί από το Σινά. Οι εβραϊκές λέξεις έχουν σημασία: mishpat (δικαιοσύνη ως σωστή νομική και κοινωνική τάξη), chesed (πιστότητα στη διαθήκη, μερικές φορές μεταφράζεται ως έλεος ή σταθερή αγάπη), και ένα ρήμα που σημαίνει να περπατάς ταπεινά ή προσεκτικά με τον Θεό. Ο Μιχαίας δεν αντικαθιστά τη λατρεία με την ηθική. Επιμένει ότι η πιστότητα στη διαθήκη φαίνεται στο πώς φέρεσαι στον πλησίον σου, ειδικά στον ευάλωτο.

Η πιστότητα στη Διαθήκη σε πράξη

Η βιβλική δικαιοσύνη δεν είναι ένα παράπλευρο έργο που προστίθεται στην πίστη. Είναι η πιστότητα στη διαθήκη που γίνεται ορατή μέσα από τις πράξεις. Ο Μιχαίας αρνείται να αφήσει τους ακροατές του να διαχωρίζουν την αγάπη προς τον Θεό από το να κάνουν το σωστό στους ανθρώπους.

Στον κόσμο σου

Σκέψου μια μαθητική κυβέρνηση που ψηφίζει περίπλοκες πολιτικές κατά του εκφοβισμού ενώ οι ίδιοι οι αξιωματούχοι κοροϊδεύουν τους συμμαθητές τους σε ομαδικές συνομιλίες. Οι πολιτικές δεν είναι λάθος· το πρόβλημα είναι η ασυμφωνία. Ο Μιχαίας δεν θα τους έλεγε να πετάξουν τις πολιτικές. Θα ρωτούσε γιατί οι πολιτικές και η ιδιωτική συμπεριφορά ζουν σε ξεχωριστούς κόσμους, και ποια από τις δύο αποκαλύπτει πραγματικά τι πιστεύουν οι ηγέτες.

Σκέψου το

  • Ποιο από τα τρία—να κάνεις δικαιοσύνη, να αγαπάς το έλεος, να περπατάς ταπεινά—βρίσκεις πιο εύκολο να προσποιηθείς, και γιατί το προσποιείσαι νιώθει πιο ασφαλές από το να το κάνεις;
  • Αν ένας ξένος παρακολουθούσε την εβδομάδα σου χωρίς ήχο, θα μάντευε ότι η δικαιοσύνη και το έλεος ήταν μέρος της πίστης σου, ή θα χρειαζόταν να του το εξηγήσεις με λόγια;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ του δικαστηρίου και της διαθήκης, παραδεχόμαστε ότι μας αρέσει η θρησκεία που ζητάει επιδόσεις περισσότερο από μεταμόρφωση. Θα τραγουδάμε δυνατά τραγούδια και θα αποφεύγουμε δύσκολες συζητήσεις. Δίδαξέ μας πώς μοιάζει το mishpat στις γειτονιές μας. Δίδαξέ μας chesed που μας κοστίζει κάτι. Και κράτησέ μας αρκετά ταπεινούς για να ξέρουμε ότι ακόμα μαθαίνουμε να περπατάμε μαζί σου. Αμήν.