Έφηβος · Εβδομάδα 37 · Πέμπτη
Η Αγιότητα και το Σώμα
Στίχος απομνημόνευσης: 1 Thessalonians 4:7
Θέτοντας το σκηνικό
Η Πρώτη προς Θεσσαλονικείς είναι πιθανότατα η παλαιότερη σωζόμενη επιστολή του Παύλου, γραμμένη σε μια νέα εκκλησία σε μια μεγάλη λιμενική πόλη της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας. Οι πιστοί ήταν κυρίως πρώην ειδωλολάτρες, πρόσφατα προσηλυτισμένοι, μέσα σε μια κουλτούρα όπου οι σεξουαλικές νόρμες διέφεραν πολύ ανάλογα με την κοινωνική τάξη και το φύλο. Οι δούλοι δεν είχαν νομική προστασία από τους ιδιοκτήτες τους· οι σύζυγοι αναμενόταν να είναι πιστές ενώ οι σύζυγοι συχνά δεν ήταν· υπήρχε ιερή πορνεία σε κάποιες λατρείες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο Παύλος γράφει για τον αγιασμό — το να γινόμαστε άγιοι — και το εφαρμόζει συγκεκριμένα στη σεξουαλικότητα. Το λεξιλόγιό του είναι προσεκτικό και κάπως ευφημιστικό· οι μεταφραστές ακόμα συζητούν αν μια βασική φράση σημαίνει τον έλεγχο του δικού μας σώματος ή την τιμή προς τον/την σύζυγο. Σε κάθε περίπτωση το πλαίσιο είναι σαφές: η σεξουαλική συμπεριφορά δεν είναι ηθικά ουδέτερη, δεν είναι ιδιωτική με τη σύγχρονη έννοια, και πρέπει να διέπεται από σεβασμό προς τα άλλα πρόσωπα και όχι από εκμετάλλευσή τους. Θεμελιώνει την ηθική όχι στη ντροπή αλλά στην κλήση του Θεού και στο δώρο του Αγίου Πνεύματος.
Ο αγιασμός της επιθυμίας
Η χριστιανική σεξουαλική ηθική, όπως την παρουσιάζει ο Παύλος, δεν αφορά κυρίως κανόνες ενάντια στην απόλαυση. Αφορά την άρνηση να αντιμετωπίζουμε οποιοδήποτε ανθρώπινο σώμα — το δικό μας ή οποιουδήποτε άλλου — σαν ένα μέσο που μπορούμε να χρησιμοποιούμε.
Στον κόσμο σου
Η πορνογραφία είναι το προφανές παράδειγμα, αλλά όχι το μόνο. Σκεφτείτε επίσης τις κοινωνικές δυναμικές των εφαρμογών γνωριμιών, τον τρόπο που αξιολογούνται τα σώματα σε ομαδικές συνομιλίες, τη συνηθισμένη σκληρότητα της κατάταξης συνομηλίκων, την πίεση να στέλνουμε ή να ζητάμε εικόνες, τον τρόπο που κάποιες παρέες αντιμετωπίζουν τους ρομαντικούς συντρόφους σαν αξεσουάρ. Κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνει την αντιμετώπιση κάποιου σαν αντικείμενο. Η ηθική του Παύλου δεν λέει απλώς όχι σε αυτά τα πρότυπα· προσφέρει ένα ανταγωνιστικό όραμα στο οποίο η ίδια η επιθυμία είναι κάτι που το Πνεύμα διαμορφώνει σιγά σιγά σε αγάπη.
Σκέψου το
- Πού στην καθημερινή σου ζωή — στο τηλέφωνο, στις φιλίες, στη φαντασία, στις συζητήσεις — αντιμετωπίζεις πιο συχνά ένα πρόσωπο σαν πράγμα; Να είσαι συγκεκριμένος/η με τον εαυτό σου.
- Πώς θα μπορούσε η αγάπη που ορίζεται στην 1 Κορινθίους 13 να δώσει νέο πλαίσιο σε ένα ερώτημα για τη σεξουαλικότητα που τώρα το σκέφτεσαι κυρίως με όρους κανόνων;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Άγιο Πνεύμα, εσύ ζεις σε αληθινά σώματα, και στο δικό μου. Συγχώρεσέ με για τους τρόπους που χρησιμοποίησα το σώμα μου ή που φέρθηκα στα σώματα άλλων ανθρώπων σαν να μην ήταν ιερά. Δεν θέλω μια πίστη γεμάτη ντροπή και δεν θέλω μια απρόσεκτη. Δίδαξέ μου έναν τρίτο τρόπο: την τιμή. Άλλαξε τις επιθυμίες μου σιγά-σιγά αν πρέπει, αλλά άλλαξέ τες. Και δώσε μου φίλους αρκετά ειλικρινείς για να περπατήσουν αυτό μαζί μου. Αμήν.