Έφηβος · Εβδομάδα 40 · Τετάρτη
Η διάκριση ιερού και κοσμικού
Στίχος απομνημόνευσης: Colossians 3:23-24
Θέτοντας το σκηνικό
Στη μεσαιωνική εποχή είχε δημιουργηθεί στη Δύση μια έντονη διάκριση ανάμεσα στα «ιερά» επαγγέλματα (ιερέας, μοναχός, μοναχή) και στα «κοσμικά» (γεωργός, έμπορος, γονέας, στρατιώτης). Τα πρώτα θεωρούνταν ανώτερα· τα δεύτερα ανέχονταν ως απαραίτητα αλλά πνευματικά δεύτερης κατηγορίας. Ένα από τα μεγάλα επιχειρήματα της Μεταρρύθμισης, που διατύπωσε ο Μαρτίνος Λούθηρος και επανέλαβαν πολλές προτεσταντικές παραδόσεις, ήταν ότι αυτή η διάκριση δεν έχει βάση στην Αγία Γραφή. Ο Λούθηρος έλεγε ότι μια γαλατάρισσα που κάνει τη δουλειά της με πιστότητα προσφέρει έργο εξίσου άγιο με έναν μοναχό που προσεύχεται. Η καθολική διδασκαλία μετά τη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού τόνισε επίσης την αξία των λαϊκών κλήσεων. Έτσι, ενώ οι χριστιανοί διαφωνούν ακόμη για τα εκκλησιαστικά αξιώματα, υπάρχει ευρεία συμφωνία ότι η διάκριση ιερού-κοσμικού παρεξηγεί τόσο τη Γένεση 2 όσο και την προς Κολοσσαείς 3. Η Γένεση δίνει αξία στην αγροτική εργασία μέσα σε έναν κήπο. Η προς Κολοσσαείς δίνει αξία στη δουλειά δούλων και μελών του σπιτιού. Κανένα από τα δύο εδάφια δεν θεωρεί το «θρησκευτικό» έργο ξεχωριστή, ανώτερη βαθμίδα.
Αμφισβητώντας τη διάκριση
Δεν υπάρχει ουδέτερη ή «κοσμική» περιοχή όπου ο Θεός δεν ενδιαφέρεται. Αν ο Θεός σχεδίασε την εργασία πριν την Πτώση και ο Παύλος μιλά σε κάθε είδους εργάτη σαν να υπηρετεί τον Χριστό, τότε η διάκριση ανάμεσα σε ιερό και κοσμικό καταρρέει. Μια νοσοκόμα, ένας μηχανικός λογισμικού, ένας καθαριστής, ένας γονέας που μένει στο σπίτι και ένας ποιμένας κάνουν όλοι δουλειά που μπορεί να προσφερθεί στον Θεό. Κανείς τους δεν είναι αυτόματα πιο άγιος από τους άλλους.
Στον κόσμο σου
Μια ομάδα νέων μερικές φορές θεωρεί τον μαθητή που πάει σε πλήρη ιεραποστολή ως τον «σοβαρό» χριστιανό και τον μαθητή που πάει σε μηχανική ως απλώς «υποστηρικτικό». Αυτό είναι θεολογικά ανάποδα. Ο μηχανικός που σχεδιάζει ασφαλέστερα συστήματα νερού, ο δάσκαλος που υπομονετικά διδάσκει παιδιά που δυσκολεύονται, ο λογιστής που αρνείται να παραποιήσει τα βιβλία και ο καλλιτέχνης που λέει αληθινές ιστορίες κάνουν όλοι έργο της βασιλείας. Η ερώτηση που πρέπει να γίνει σε έναν τελειόφοιτο που διαλέγει σχολή δεν είναι «Πόσο πνευματικός είναι αυτός ο τομέας;» αλλά «Πώς συναντιούνται τα χαρίσματά σου, οι ανάγκες του κόσμου και η αίσθηση της καθοδήγησης του Θεού;»
Σκέψου το
- Έχεις ίσως απορροφήσει, χωρίς να το καταλάβεις, την ιδέα ότι μερικές δουλειές είναι πιο «χριστιανικές» από άλλες; Από πού ήρθε αυτό το μήνυμα;
- Αν η διάκριση ιερού-κοσμικού είναι λανθασμένη, τι σημαίνει αυτό για τον τρόπο που η εκκλησία σου πρέπει να τιμά την καθημερινή εργασία των μελών της μια συνηθισμένη Τρίτη — και όχι μόνο των ποιμένων την Κυριακή;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ του κήπου και της πόλης, του ναού και του εργαστηρίου, συγχώρεσέ μας που περιορίσαμε το ενδιαφέρον Σου σε ένα κουτί μεγέθους Κυριακής. Βοήθησέ με να δω ότι σε ενδιαφέρει το υπολογιστικό φύλλο, η έκθεση εργαστηρίου, τα βρώμικα πιάτα και ο δύσκολος συνάδελφος. Όπου κι αν καταλήξω να εργάζομαι, άφησέ με να Σε φέρω μαζί μου, όχι ως μια στολή που φοράω, αλλά ως Αυτόν στον Οποίο ανήκω. Και κράτησέ με από το να περιφρονώ οποιαδήποτε τίμια εργασία. Αμήν.