Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 40 · Παρασκευή

Εβδομάδα 40: Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΩΣ ΚΛΗΣΗ — Σύνθεση & Κουίζ

Στίχος απομνημόνευσης: Colossians 3:23-24

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΩΣ ΚΛΗΣΗ

Αυτή την εβδομάδα παρακολουθήσαμε μια πορεία από τον κήπο στον σημερινό χώρο εργασίας. Ξεκινήσαμε με τη Γένεση 2:15, όπου ο Θεός τοποθετεί τον πρώτο άνθρωπο σε έναν κήπο με δύο ρήματα που ενώνουν την καλλιέργεια και τη φροντίδα. Η εργασία, λέει το κείμενο, είναι παλαιότερη από την αμαρτία. Δεν είναι κατάρα που ήρθε μετά την ανυπακοή· είναι μέρος της αρχικής καλοσύνης του να είμαστε εικόνα του Θεού. Αυτή η απλή αλήθεια αλλάζει την ιδέα ότι η εργασία είναι κάτι από το οποίο θέλουμε να ξεφύγουμε. Στη συνέχεια διαβάσαμε την Προς Κολοσσαείς 3:23-24, όπου ο Παύλος αλλάζει τον λόγο για τον οποίο δουλεύουμε. Κάθε έργο μας έχει τον Χριστό ως αληθινό ακροατή και τον Θεό ως αληθινή ανταμοιβή. Έτσι δεν ανήκουμε πια ψυχικά σε εργοδότες, βαθμούς ή επαίνους, ενώ η ίδια η δουλειά γίνεται καλύτερη. Μαζί τα δύο αυτά εδάφια δίνουν μια θεολογία της εργασίας που ξεκινά από τη δημιουργία και φωτίζεται από τη λύτρωση. Έπειτα μιλήσαμε για τη διάκριση ιερού και κοσμικού που συχνά μπερδεύει τους χριστιανούς και είπαμε, όπως κάνουν οι περισσότερες παραδόσεις, ότι κανένας έντιμος τομέας εργασίας δεν είναι αυτόματα πιο άγιος ή λιγότερο άγιος από κάποιον άλλο. Τέλος, δεν προσποιηθήκαμε ότι η Βίβλος απαντά σε κάθε σύγχρονο ερώτημα για το επάγγελμα. Ονομάσαμε πραγματικές δυσκολίες — οικονομική πίεση, ανάγκη για ανάπαυση, συμμετοχή σε άδικα συστήματα — και είπαμε ότι η πιστότητα είναι στάση προσευχητικής και κοινής διάκρισης, όχι μια μοναδική μεγάλη απόφαση. Το εδάφιο των Κολοσσαείς ενώνει τα πάντα, γιατί γεφυρώνει τη Γένεση με το σήμερα: η κλήση του κήπου, προσφερόμενη στον αναστημένο Χριστό, γίνεται δυνατή ακόμα και σε μια πεσμένη οικονομία. Δεν χρειάζεται να περιμένετε την τέλεια δουλειά ή την απόλυτα καθαρή κλήση για να αρχίσετε να εργάζεστε «ως προς τον Κύριο». Μπορείτε να ξεκινήσετε σήμερα, στις εργασίες σας, στη μερική σας απασχόληση, στην οικογένειά σας, ξέροντας ότι ο Ίδιος δέχεται το έργο σας.

Σκέψου το

  • Κοιτάζοντας πίσω σε όλη την εβδομάδα, ποια ιδέα αμφισβήτησε περισσότερο όσα πιστεύατε μέχρι τώρα για την εργασία και την κλήση;
  • Αν φανταζόσασταν τον εαυτό σας δέκα χρόνια μετά να ζει σύμφωνα με όσα μάθαμε αυτή την εβδομάδα, τι θα ήταν διαφορετικό στην καθημερινή σας ζωή — και ποιο μικρό βήμα θα μπορούσατε να κάνετε αυτόν τον μήνα προς αυτή την κατεύθυνση;

Συνθέτοντας την εβδομάδα

Αυτή την εβδομάδα παρακολουθήσαμε μια πορεία από τον κήπο στον σημερινό χώρο εργασίας. Ξεκινήσαμε με τη Γένεση 2:15, όπου ο Θεός τοποθετεί τον πρώτο άνθρωπο σε έναν κήπο με δύο ρήματα που ενώνουν την καλλιέργεια και τη φροντίδα. Η εργασία, λέει το κείμενο, είναι παλαιότερη από την αμαρτία. Δεν είναι κατάρα που ήρθε μετά την ανυπακοή· είναι μέρος της αρχικής καλοσύνης του να είμαστε εικόνα του Θεού. Αυτή η απλή αλήθεια αλλάζει την ιδέα ότι η εργασία είναι κάτι από το οποίο θέλουμε να ξεφύγουμε. Στη συνέχεια διαβάσαμε την Προς Κολοσσαείς 3:23-24, όπου ο Παύλος αλλάζει τον λόγο για τον οποίο δουλεύουμε. Κάθε έργο μας έχει τον Χριστό ως αληθινό ακροατή και τον Θεό ως αληθινή ανταμοιβή. Έτσι δεν ανήκουμε πια ψυχικά σε εργοδότες, βαθμούς ή επαίνους, ενώ η ίδια η δουλειά γίνεται καλύτερη. Μαζί τα δύο αυτά εδάφια δίνουν μια θεολογία της εργασίας που ξεκινά από τη δημιουργία και φωτίζεται από τη λύτρωση. Έπειτα μιλήσαμε για τη διάκριση ιερού και κοσμικού που συχνά μπερδεύει τους χριστιανούς και είπαμε, όπως κάνουν οι περισσότερες παραδόσεις, ότι κανένας έντιμος τομέας εργασίας δεν είναι αυτόματα πιο άγιος ή λιγότερο άγιος από κάποιον άλλο. Τέλος, δεν προσποιηθήκαμε ότι η Βίβλος απαντά σε κάθε σύγχρονο ερώτημα για το επάγγελμα. Ονομάσαμε πραγματικές δυσκολίες — οικονομική πίεση, ανάγκη για ανάπαυση, συμμετοχή σε άδικα συστήματα — και είπαμε ότι η πιστότητα είναι στάση προσευχητικής και κοινής διάκρισης, όχι μια μοναδική μεγάλη απόφαση. Το εδάφιο των Κολοσσαείς ενώνει τα πάντα, γιατί γεφυρώνει τη Γένεση με το σήμερα: η κλήση του κήπου, προσφερόμενη στον αναστημένο Χριστό, γίνεται δυνατή ακόμα και σε μια πεσμένη οικονομία. Δεν χρειάζεται να περιμένετε την τέλεια δουλειά ή την απόλυτα καθαρή κλήση για να αρχίσετε να εργάζεστε «ως προς τον Κύριο». Μπορείτε να ξεκινήσετε σήμερα, στις εργασίες σας, στη μερική σας απασχόληση, στην οικογένειά σας, ξέροντας ότι ο Ίδιος δέχεται το έργο σας.

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ του κήπου και Θεέ του εργαστηρίου, σε ευχαριστούμε για μια εβδομάδα που σκεφτήκαμε ειλικρινά για την εργασία. Φύτεψε αυτές τις αλήθειες βαθύτερα από την επόμενη απόφασή μου για την καριέρα. Όπου μπαίνω στον πειρασμό να περιφρονήσω την καθημερινή εργασία, δώσε μου σεβασμό. Όπου μπαίνω στον πειρασμό να λατρέψω τα επιτεύγματά μου, δώσε μου ελευθερία. Όπου αντιμετωπίζω αποφάσεις που δεν μπορώ ακόμα να πάρω, δώσε μου υπομονή και σοφούς φίλους. Και σε όλα αυτά, ας προσφέρονται ήσυχα τα χέρια και το μυαλό μου σε εσένα. Αμήν.