Έφηβος · Εβδομάδα 41 · Δευτέρα
Προσφέρετε τα Σώματά σας
Στίχος απομνημόνευσης: Romans 12:1
Θέτοντας το σκηνικό
Η επιστολή του Παύλου προς τους Ρωμαίους είναι μια μακρά και προσεκτική επιχειρηματολογία. Για έντεκα κεφάλαια έχει ξεδιπλώσει τι έκανε ο Θεός στον Χριστό: τη ραγισμένη κατάσταση της ανθρωπότητας, τη δικαιοσύνη του Θεού που φανερώνεται, τους Ιουδαίους και τους εθνικούς που ενώνονται σε έναν λαό μέσω της πίστης. Το κεφάλαιο 12 είναι ο άξονας. Ο ελληνικός σύνδεσμος στην αρχή (που συχνά μεταφράζεται «άρα») δείχνει ότι όλα τα πρακτικά βασίζονται πλέον σε όσα θεολογικά ειπώθηκαν. Ο Παύλος γράφει σε μια μικτή κοινότητα πιστών στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, ανθρώπους που ήξεραν ακριβώς πώς έμοιαζε μια θυσία στον ναό. Ζώα οδηγούνταν, σφάζονταν και καίγονταν. Η λατρεία είχε υλικό κόστος. Σε αυτόν τον κόσμο ο Παύλος χρησιμοποιεί γλώσσα θυσίας αλλά την αλλάζει: αντί για νεκρό ζώο, ζητά έναν ζωντανό άνθρωπο. Αντί για τον ναό, το θυσιαστήριο είναι η καθημερινή ζωή. Αντιπαραθέτει επίσης δύο τρόπους διαμόρφωσης — από «αυτή την εποχή» (τα πρότυπα και τις πιέσεις της αυτοκρατορικής Ρώμης, με τα παιχνίδια κύρους, τη βία και τις καταναλωτικές ορέξεις) και από την ανανέωση του νου. Η ελληνική λέξη πίσω από το «μεταμορφώνεσθε» έχει την ίδια ρίζα με τη «μεταμόρφωση». Ο Παύλος δεν ζητά μικρές αλλαγές. Περιγράφει μια βαθιά αναδιαμόρφωση του τρόπου που ένας άνθρωπος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα.
Η λατρεία με όλο το σώμα ως αφετηρία
Η κλήση δεν ξεκινά με ένα τεστ επαγγέλματος. Ξεκινά με την προσφορά όλου του εαυτού σου στον Θεό ως λατρεία και με το να αφήνεις το μυαλό σου να αναδιαμορφώνεται σιγά σιγά, ώστε να αναγνωρίζεις τι θέλει πραγματικά ο Θεός. Πριν από την ερώτηση «Τι πρέπει να κάνω με τη ζωή μου;» έρχεται η ερώτηση «Σε ποιον ανήκω και πώς διαμορφώνεται η φαντασία μου;»
Στον κόσμο σου
Σκέψου πώς σε διαμορφώνει ένας αλγόριθμος. Μια ροή μαθαίνει τι κρατά την προσοχή σου και σου δίνει όλο και περισσότερο από αυτό. Μέσα σε μήνες, η αίσθησή σου για το τι είναι φυσιολογικό, ελκυστικό, επείγον ή απειλητικό αλλάζει — συχνά χωρίς να το καταλαβαίνεις. Η λέξη του Παύλου για το «συμμορφώνεσθε» ταιριάζει σχεδόν απόκοσμα. Η ανανέωση του νου, λοιπόν, δεν είναι αφηρημένη ευσέβεια. Μοιάζει με το να παρατηρείς τι σε διαμορφώνει, να επιλέγεις διαφορετικές εισροές, να κάθεσαι με την Αγία Γραφή αρκετά ώστε να αντιστέκεται στις συνήθειές σου και να εξασκείς την προσοχή σε έναν κόσμο που είναι φτιαγμένος για να τη διασπά.
Σκέψου το
- Ονόμασε ένα συγκεκριμένο «πρότυπο αυτής της εποχής» που νιώθεις ότι διαμορφώνει ενεργά τις επιθυμίες σου αυτή τη στιγμή. Πώς θα ήταν να διακόψεις αυτό το πρότυπο αυτή την εβδομάδα, όχι μόνο με θέληση αλλά ως πράξη λατρείας;
- Ο Παύλος συνδέει τα σώματα με τη λατρεία. Πού στη ζωή σου έχεις αντιμετωπίσει το σώμα σου σαν άσχετο με την πνευματική σου ζωή — είτε παραμελώντας το είτε θεωρώντας το κάτι ξεχωριστό από τον «πραγματικό» εαυτό σου;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ, δεν ξέρω πλήρως τι σημαίνει να προσφέρω τον εαυτό μου σε Σένα. Ένα μέρος μου το θέλει. Ένα μέρος μου είναι καχύποπτο, κουρασμένο ή φοβισμένο. Πάρε το μέρος που το θέλει και να είσαι υπομονετικός με το υπόλοιπο. Χαλάρωσε το κράτημα των συνηθειών που με διαμορφώνουν χωρίς τη συγκατάθεσή μου. Ανανέωσε το μυαλό μου αρκετά αργά ώστε να μπορώ πραγματικά να ακολουθήσω. Αμήν.