Έφηβος · Εβδομάδα 41 · Τρίτη
Ένα Σώμα, Πολλά Μέλη
Στίχος απομνημόνευσης: Romans 12:5
Θέτοντας το σκηνικό
Ο Παύλος περνά αμέσως από τον ανανεωμένο νου σε μια ανανεωμένη αυτοεκτίμηση. Το ελληνικό λογοπαίγνιο στον στίχο 3 είναι πυκνό: χρησιμοποιεί τέσσερις συγγενείς λέξεις για τη «σκέψη» για να πει, περίπου, μην υπερ-σκεφτείς τον εαυτό σου, αλλά σκέψου τον εαυτό σου με νηφάλια σκέψη. Έπειτα εισάγει τη μεταφορά του σώματος που θα ορίσει αυτό το απόσπασμα. Στον ρωμαϊκό κόσμο, η μεταφορά του πολιτικού σώματος ήταν οικεία — οι ρήτορες τη χρησιμοποιούσαν για να δικαιολογήσουν την υπάρχουσα κοινωνική τάξη, λέγοντας στις κατώτερες τάξεις ότι, όπως τα πόδια, πρέπει να αποδεχτούν τη χαμηλή τους θέση ενώ η «κεφαλή» (η ελίτ) κυβερνά. Ο Παύλος παίρνει αυτή την οικεία μεταφορά και την ανατρέπει. Στη δική του εκδοχή, κανένα μέλος δεν είναι ταπεινό. Το σώμα ανήκει στον Χριστό, όχι στον Καίσαρα, και τα μέλη του ανήκουν το ένα στο άλλο. Η ριζοσπαστική κίνηση είναι η τελευταία φράση: μέλη ο ένας του άλλου. Όχι μόνο μέλη ενός θεσμού. Μέλη ο ένας του άλλου. Η ύπαρξή σου διαμορφώνεται εν μέρει από ανθρώπους που δεν διάλεξες.
Ισότιμη συμμετοχή, διαφοροποιημένη λειτουργία
Η κλήση δεν είναι ποτέ καθαρά ατομική. Ανακαλύπτεις για τι είσαι μέσα σε ένα σώμα όπου όλοι έχουν ίση σημασία και κανείς δεν είναι ανταλλάξιμος. Η νηφάλια αυτοαξιολόγηση — όχι υπερβολική, όχι ψεύτικα ταπεινή — είναι η πόρτα.
Στον κόσμο σου
Σκέψου μια αθλητική ομάδα, μια ορχήστρα ή ένα νοσοκομείο. Ένας χειρουργός δεν είναι πιο πολύτιμος ως άνθρωπος από τον καθαριστή που κρατά αποστειρωμένο το χειρουργείο, αλλά η εγχείρηση χρειάζεται και τους δύο, και κανείς δεν μπορεί να κάνει καλά τη δουλειά του άλλου. Τώρα σκέψου το σχολείο σου ή την παρέα σου. Ποιος κάνει ήσυχη, απαραίτητη δουλειά που κανείς δεν ονομάζει; Ποιος αντιμετωπίζεται σαν «κεφαλή» ενώ θα έπρεπε να είναι «μέλος ανάμεσα σε μέλη»; Η εικόνα του σώματος του Παύλου είναι εργαλείο για να παρατηρείς.
Σκέψου το
- Κάνε στον εαυτό σου μια νηφάλια αυτοαξιολόγηση: ποια είναι μία δύναμη που τείνεις να υπερβάλλεις, και μία που τείνεις να αρνείσαι; Τι θα σήμαινε «να σκέφτεσαι με νηφάλια κρίση» συγκεκριμένα για σένα;
- Πού έχεις δει τη γλώσσα του «ενός σώματος» να χρησιμοποιείται λάθος για να φιμώσει ανθρώπους ή να προστατέψει θεσμούς; Πώς μπορείς να ξεχωρίσεις την υγιή ανήκότητα από την ανθυγιεινή εμπλοκή;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Χριστέ, μπαίνω στον πειρασμό να σκέφτομαι πολύ τον εαυτό μου σε κάποια δωμάτια και πολύ λίγο τον εαυτό μου σε άλλα. Δίδαξέ με να σκέφτομαι με μέτρο. Δείξε μου τους ανθρώπους των οποίων είμαι ήδη μέλος, αυτούς που δεν επέλεξα, και βοήθησέ με να τους φέρομαι σαν η ζωή μου να ήταν εν μέρει δική τους. Όπου η εκκλησία έχει χρησιμοποιήσει τη γλώσσα του σώματός Σου για να πληγώσει ανθρώπους, ελέησε, και κάνε μας πιο γενναίους. Αμήν.