Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 42 · Παρασκευή

Εβδομάδα 42: ΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ & ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ — Σύνθεση & Κουίζ

Στίχος απομνημόνευσης: Proverbs 3:5

ΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ & ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Αυτή την εβδομάδα ασχοληθήκαμε με μία από τις πιο σημαντικές ερωτήσεις στη ζωή ενός νέου χριστιανού: πώς μπορώ να γνωρίσω το θέλημα του Θεού για τη ζωή μου; Προσεγγίσαμε το θέμα αποφεύγοντας δύο συνηθισμένες συντομεύσεις. Η πρώτη συντόμευση αντιμετωπίζει τη Γραφή σαν κωδικοποιητή — βρες το σωστό εδάφιο, κάνε την σωστή προσευχή, πάρε τη σωστή απάντηση. Η δεύτερη συντόμευση εγκαταλείπει εντελώς τη Γραφή και αντιμετωπίζει τη λήψη αποφάσεων ως καθαρή αυτοέκφραση. Οι Παροιμίες 3:5–6 και Ρωμαίους 12:2, διαβασμένες μαζί, καταρρίπτουν και τις δύο συντομεύσεις. Η παροιμία δεν υπόσχεται συγκεκριμένες οδηγίες· προτείνει μια στάση. Στήριξε όλο το βάρος σου στον Θεό, όχι στον κλειστό κύκλο της δικής σου ανάλυσης. Αναγνώρισε τον Θεό σε όλη σου τη ζωή, όχι μόνο στις στιγμές αποφάσεων, και εμπιστεύσου ότι οι δρόμοι θα γίνουν ευθείς — που στην παράδοση της σοφίας συνήθως σημαίνει ότι γίνονται κατανοητοί με τον καιρό, όχι προφανείς εκ των προτέρων. Το εδάφιο από τους Ρωμαίους το συμπληρώνει τοποθετώντας την διάκριση μέσα σε ένα ανανεωμένο νου. Ο Παύλος δεν λέει ότι ένας ανανεωμένος νους θα λάβει υπερφυσικά μηνύματα. Λέει ότι θα μπορεί να διακρίνει τι είναι καλό — το ανανεωμένο πρόσωπο γίνεται καλύτερο όργανο για να αναγνωρίζει τη σοφία. Μαζί, τα δύο εδάφια μας μετακινούν από τον τύπο στη διαμόρφωση. Η λήψη αποφάσεων, βιβλικά, είναι λιγότερο θέμα τεχνικής και περισσότερο θέμα του ποιος γίνεσαι. Το πρόσωπο που διαμορφώνεται από εμπιστοσύνη, ταπεινότητα, Γραφή, κοινότητα και αντίσταση στα πρότυπα της εποχής θα τείνει, με τα χρόνια, να παίρνει σοφότερες αποφάσεις και να ζει πιστά με αυτές που δεν βγαίνουν καλά. Αυτό δεν είναι μικρό πράγμα. Διαφωνεί σιωπηλά με πολλές χριστιανικές συμβουλές και με τον περισσότερο γύρω πολιτισμό. Αρνείται τόσο την απόλυτη βεβαιότητα όσο και την αυτοεφεύρεση. Προσφέρει, αντίθετα, τη σιγανή μαθητεία του να γίνεις πρόσωπο του οποίου οι επιθυμίες, οι φόβοι και τα ένστικτα έχουν σταδιακά επανεκπαιδευτεί από τη ζωή με τον Θεό. Αυτή η μαθητεία είναι το θέλημα του Θεού που μπορείς να είσαι σίγουρος. Τα υπόλοιπα μπορείς να τα ζήσεις καθώς έρχονται.

Σκέψου το

  • Κοιτώντας πίσω στην εβδομάδα, ποιο από τα δύο εδάφια σε επηρέασε πιο ειλικρινά, και γιατί;
  • Αν έπαιρνες στα σοβαρά ότι η διαμόρφωση προηγείται της καθοδήγησης, τι θα άλλαζες στον τρόπο που παίρνεις αποφάσεις τώρα;

Συνθέτοντας την εβδομάδα

Αυτή την εβδομάδα ασχοληθήκαμε με μία από τις πιο σημαντικές ερωτήσεις στη ζωή ενός νέου χριστιανού: πώς μπορώ να γνωρίσω το θέλημα του Θεού για τη ζωή μου; Προσεγγίσαμε το θέμα αποφεύγοντας δύο συνηθισμένες συντομεύσεις. Η πρώτη συντόμευση αντιμετωπίζει τη Γραφή σαν κωδικοποιητή — βρες το σωστό εδάφιο, κάνε την σωστή προσευχή, πάρε τη σωστή απάντηση. Η δεύτερη συντόμευση εγκαταλείπει εντελώς τη Γραφή και αντιμετωπίζει τη λήψη αποφάσεων ως καθαρή αυτοέκφραση. Οι Παροιμίες 3:5–6 και Ρωμαίους 12:2, διαβασμένες μαζί, καταρρίπτουν και τις δύο συντομεύσεις. Η παροιμία δεν υπόσχεται συγκεκριμένες οδηγίες· προτείνει μια στάση. Στήριξε όλο το βάρος σου στον Θεό, όχι στον κλειστό κύκλο της δικής σου ανάλυσης. Αναγνώρισε τον Θεό σε όλη σου τη ζωή, όχι μόνο στις στιγμές αποφάσεων, και εμπιστεύσου ότι οι δρόμοι θα γίνουν ευθείς — που στην παράδοση της σοφίας συνήθως σημαίνει ότι γίνονται κατανοητοί με τον καιρό, όχι προφανείς εκ των προτέρων. Το εδάφιο από τους Ρωμαίους το συμπληρώνει τοποθετώντας την διάκριση μέσα σε ένα ανανεωμένο νου. Ο Παύλος δεν λέει ότι ένας ανανεωμένος νους θα λάβει υπερφυσικά μηνύματα. Λέει ότι θα μπορεί να διακρίνει τι είναι καλό — το ανανεωμένο πρόσωπο γίνεται καλύτερο όργανο για να αναγνωρίζει τη σοφία. Μαζί, τα δύο εδάφια μας μετακινούν από τον τύπο στη διαμόρφωση. Η λήψη αποφάσεων, βιβλικά, είναι λιγότερο θέμα τεχνικής και περισσότερο θέμα του ποιος γίνεσαι. Το πρόσωπο που διαμορφώνεται από εμπιστοσύνη, ταπεινότητα, Γραφή, κοινότητα και αντίσταση στα πρότυπα της εποχής θα τείνει, με τα χρόνια, να παίρνει σοφότερες αποφάσεις και να ζει πιστά με αυτές που δεν βγαίνουν καλά. Αυτό δεν είναι μικρό πράγμα. Διαφωνεί σιωπηλά με πολλές χριστιανικές συμβουλές και με τον περισσότερο γύρω πολιτισμό. Αρνείται τόσο την απόλυτη βεβαιότητα όσο και την αυτοεφεύρεση. Προσφέρει, αντίθετα, τη σιγανή μαθητεία του να γίνεις πρόσωπο του οποίου οι επιθυμίες, οι φόβοι και τα ένστικτα έχουν σταδιακά επανεκπαιδευτεί από τη ζωή με τον Θεό. Αυτή η μαθητεία είναι το θέλημα του Θεού που μπορείς να είσαι σίγουρος. Τα υπόλοιπα μπορείς να τα ζήσεις καθώς έρχονται.

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ, σε ευχαριστώ για μια εβδομάδα που δεν μου έδωσε εύκολες απαντήσεις. Σε ευχαριστώ για στίχους που αρνούνται να περιοριστούν σε φόρμουλες. Μεταμόρφωσέ με σε κάποιον του οποίου η ζωή στηρίζεται σε σένα ενστικτωδώς. Όταν αντιμετωπίζω αποφάσεις μεγάλες και μικρές, άσε την εμπιστοσύνη, την ταπεινοφροσύνη και ένα ανανεωμένο μυαλό να είναι ο αέρας που αναπνέω. Δεν ζητώ πλέον βεβαιότητα. Ζητώ εσένα. Αμήν.