Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 44 · Τετάρτη

Σιωπή και Μοναξιά

Στίχος απομνημόνευσης: Ματθαίος 6:6

Θέτοντας το σκηνικό

Στο Μάρκος 1 ο Ιησούς βρίσκεται στην αρχή της δημόσιας διακονίας του. Τα πλήθη μαζεύονται. Οι ανάγκες αυξάνονται. Την προηγούμενη μέρα όλη η πόλη είχε μαζευτεί στην πόρτα, άρρωστοι που περίμεναν να τους αγγίξει. Το επόμενο πρωί, ενώ ακόμα ήταν σκοτάδι, ο Ιησούς απομακρύνεται σκόπιμα. Όταν οι μαθητές τον βρίσκουν — το ρήμα του Μάρκου δείχνει κάτι σαν «τον κυνήγησαν» — είναι σχεδόν ενοχλημένοι. Όλοι τον ζητούν. Εκείνος απαντά πηγαίνοντας στην επόμενη πόλη. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται στα Ευαγγέλια: ο Ιησούς αποσύρεται συχνά, ακόμα κι όταν η ανάγκη είναι μεγάλη, ακόμα κι όταν το να μείνει φαίνεται πιο χρήσιμο. Το Ματθαίος 6:6 το τονίζει από άλλη πλευρά. Ο Ιησούς λέει στους ακροατές του να μπουν στο εσωτερικό δωμάτιο — συνήθως μια μικρή αποθήκη, το μόνο δωμάτιο με πόρτα σε ένα συνηθισμένο σπίτι της Γαλιλαίας — να κλείσουν την πόρτα και να προσευχηθούν στον Πατέρα που βλέπει κρυφά.

Εξασκώντας την κρυφή παρουσία

Η σιωπή και η μοναξιά δεν είναι φυγή από τον κόσμο· είναι οι συνθήκες που κάνουν δυνατή μια βιώσιμη ζωή μέσα στον κόσμο. Ο Ιησούς δεν αποσύρεται επειδή είναι κουρασμένος και χρειάζεται διάλειμμα (αν και μερικές φορές είναι και το κάνει). Αποσύρεται επειδή η ταυτότητά του, η καθαρότητα του νου του και η αίσθηση της αποστολής του πλάθονται στην κρυφή κοινωνία με τον Πατέρα, όχι στην απάντηση μπροστά στο πλήθος. Το πλήθος θα ζητά πάντα περισσότερα. Μόνο η μοναξιά σου επιτρέπει να θυμηθείς ποιος είσαι πριν σε ονομάσει το πλήθος.

Στον κόσμο σου

Έρευνες για την προσοχή δείχνουν ότι ο μέσος έφηβος κοιτάζει το τηλέφωνό του κάθε λίγα λεπτά όσο είναι ξύπνιος. Ό,τι κι αν πιστεύεις για τις έρευνες, ξέρεις ήδη πώς νιώθεις: μια ήπια αδυναμία να καθίσεις με το τίποτα. Η σιωπή και η μοναξιά γυμνάζουν ένα διαφορετικό νευρικό σύστημα. Δεν σε κάνουν πιο παραγωγικό. Σε κάνουν πιο παρών, που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και σίγουρα πιο σπάνιο.

Σκέψου το

  • Πότε ήταν η τελευταία φορά που βρέθηκες μόνος, ξύπνιος και χωρίς να δέχεσαι κανένα ερέθισμα — χωρίς μουσική, χωρίς οθόνη, χωρίς συζήτηση — και τι παρατήρησες;
  • Αν η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου πλάθεται κυρίως από τα λόγια των άλλων, τι μπορεί να σημαίνει να αφήσεις την κρυφή προσοχή του Θεού να την πλάσει ξανά;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ, σπάνια είμαι ήσυχος, και σπάνια είμαι μόνος, και σχεδόν ποτέ δεν είμαι και τα δύο ταυτόχρονα. Δίδαξέ με να κλείνω την πόρτα – κυριολεκτικά και εσωτερικά. Ησύχασε τις φωνές που με ακολουθούν στο δωμάτιο: τις συγκρίσεις, τα σενάρια που τρέχουν στο μυαλό μου, τις ανησυχίες. Άφησέ με να ανακαλύψω ότι η σιωπή δεν είναι κενή. Εσύ είσαι ήδη εκεί. Αμήν.