Έφηβος · Εβδομάδα 45 · Παρασκευή
Εβδομάδα 45: ΣΥΝΗΘΕΙΑ & ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ — Σύνθεση & Κουίζ
Στίχος απομνημόνευσης: Galatians 5:16
ΣΥΝΗΘΕΙΑ & ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
Το Γαλάτες 5:16-26 είναι ένα συνεχές επιχείρημα για το πώς πραγματικά αλλάζουν οι άνθρωποι. Ο Παύλος απορρίπτει δύο δημοφιλείς συντομεύσεις. Η πρώτη συντόμευση είναι ο ηθικισμός: προσπάθησε περισσότερο, ακολούθησε περισσότερους κανόνες, διαχειρίσου τη συμπεριφορά σου. Ο Παύλος λέει ότι αυτό χάνει το πραγματικό πρόβλημα, που δεν είναι η συμπεριφορά αλλά η επιθυμία, και που κανένα βιβλίο κανόνων δεν μπορεί τελικά να φτάσει. Η δεύτερη συντόμευση είναι αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εκφραστική αυθεντικότητα: απλά να είσαι ο εαυτός σου, ακολούθησε την καρδιά σου, κάνε αυτό που νιώθεις σωστό. Ο Παύλος λέει ότι αυτό είναι αφελές για τον εαυτό, γιατί ο εαυτός είναι ένας αμφισβητούμενος χώρος στον οποίο μάχονται ασυμβίβαστες επιθυμίες, και το «ακολούθησε την καρδιά σου» συνήθως σημαίνει να ακολουθείς όποια επιθυμία φωνάζει πιο δυνατά. Ανάμεσα σε αυτές τις συντομεύσεις, ο Παύλος χαράζει έναν τρίτο δρόμο. Λέει ότι ένας άνθρωπος αναδιαμορφώνεται με τον καιρό από την παρουσία με την οποία περπατά. Περπάτα με το Πνεύμα, και ένα αναγνωρίσιμο χαρακτήρας μεγαλώνει — οι εννέα ιδιότητες του εδαφίου 22 και 23, που δεν είναι εννέα ξεχωριστά έργα αλλά ένα σύμπλεγμα σχεσιακών υφών που το Πνεύμα παράγει σε μια ζωή ριζωμένη στον Θεό. Περπάτα με τη σάρκα — τον εαυτό στραμμένο προς τα μέσα — και ένας διαφορετικός, εξίσου αναγνωρίσιμος χαρακτήρας μεγαλώνει: τα πρότυπα ρήξης, εκμετάλλευσης και αντιπαλότητας στα εδάφια 19 έως 21. Το κλειδί εδάφιο της εβδομάδας, Γαλάτες 5:16, είναι η δήλωση θέσης αυτού του οράματος. Ο Παύλος βάζει το ρήμα πρώτο: περπάτα. Ο Χριστιανισμός είναι ένας τρόπος πορείας, όχι μια θέση που κρατάς ακίνητος. Το ζευγαρώνει με ένα μέσο: με το Πνεύμα. Το ζευγαρώνει με μια υπόσχεση: οι ορέξεις της σάρκας δεν θα πραγματοποιηθούν. Σημείωσε ότι δεν υπόσχεται ότι οι ορέξεις εξαφανίζονται. Είναι ακόμα εκεί. Υπόσχεται ότι δεν θα διευθύνουν το σόου. Αυτός είναι ο ρεαλισμός που προσφέρει ο Παύλος. Η πνευματική διαμόρφωση σε αυτό το απόσπασμα δεν είναι μαγική, όχι άμεση, όχι ανώδυνη. Είναι ένα καθημερινό περπάτημα, σε βήμα με Κάποιον, με τα χρόνια, σε κοινότητα, που σιγά σιγά μεγαλώνει έναν χαρακτήρα ασυμβίβαστο με τον παλιό. Η συνήθεια παράγει χαρακτήρα· ο χαρακτήρας αποκαλύπτει με ποιο Πνεύμα περπατούσες. Το θέμα της ενότητας — ΣΥΝΗΘΕΙΑ & ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ — είναι ακριβώς το θέμα του Παύλου. Δεν θα γίνεις αγαπητικός προσπαθώντας να νιώσεις αγάπη τη στιγμή της κρίσης. Θα γίνεις αγαπητικός περπατώντας, καθημερινά, με το Πνεύμα της Αγάπης, μέχρι η αγάπη να είναι αυτό που βγαίνει από σένα γιατί η αγάπη είναι αυτό που είναι μέσα σου.
Σκέψου το
- Κοιτάζοντας πίσω την εβδομάδα, ποια είναι μια συγκεκριμένη πεποίθηση για το πώς αλλάζουν οι άνθρωποι που αυτό το απόσπασμα έχει αναθεωρήσει για σένα;
- Αν η συνήθεια παράγει χαρακτήρα, ποια είναι μια συνήθεια — μικρή, βιώσιμη, πραγματική — που θέλεις να χτίσεις τους επόμενους ενενήντα ημέρες, και τι χαρακτήρα ελπίζεις ότι θα μεγαλώσει σιγά σιγά;
Συνθέτοντας την εβδομάδα
Το Γαλάτες 5:16-26 είναι ένα συνεχές επιχείρημα για το πώς πραγματικά αλλάζουν οι άνθρωποι. Ο Παύλος απορρίπτει δύο δημοφιλείς συντομεύσεις. Η πρώτη συντόμευση είναι ο ηθικισμός: προσπάθησε περισσότερο, ακολούθησε περισσότερους κανόνες, διαχειρίσου τη συμπεριφορά σου. Ο Παύλος λέει ότι αυτό χάνει το πραγματικό πρόβλημα, που δεν είναι η συμπεριφορά αλλά η επιθυμία, και που κανένα βιβλίο κανόνων δεν μπορεί τελικά να φτάσει. Η δεύτερη συντόμευση είναι αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε εκφραστική αυθεντικότητα: απλά να είσαι ο εαυτός σου, ακολούθησε την καρδιά σου, κάνε αυτό που νιώθεις σωστό. Ο Παύλος λέει ότι αυτό είναι αφελές για τον εαυτό, γιατί ο εαυτός είναι ένας αμφισβητούμενος χώρος στον οποίο μάχονται ασυμβίβαστες επιθυμίες, και το «ακολούθησε την καρδιά σου» συνήθως σημαίνει να ακολουθείς όποια επιθυμία φωνάζει πιο δυνατά. Ανάμεσα σε αυτές τις συντομεύσεις, ο Παύλος χαράζει έναν τρίτο δρόμο. Λέει ότι ένας άνθρωπος αναδιαμορφώνεται με τον καιρό από την παρουσία με την οποία περπατά. Περπάτα με το Πνεύμα, και ένα αναγνωρίσιμο χαρακτήρας μεγαλώνει — οι εννέα ιδιότητες του εδαφίου 22 και 23, που δεν είναι εννέα ξεχωριστά έργα αλλά ένα σύμπλεγμα σχεσιακών υφών που το Πνεύμα παράγει σε μια ζωή ριζωμένη στον Θεό. Περπάτα με τη σάρκα — τον εαυτό στραμμένο προς τα μέσα — και ένας διαφορετικός, εξίσου αναγνωρίσιμος χαρακτήρας μεγαλώνει: τα πρότυπα ρήξης, εκμετάλλευσης και αντιπαλότητας στα εδάφια 19 έως 21. Το κλειδί εδάφιο της εβδομάδας, Γαλάτες 5:16, είναι η δήλωση θέσης αυτού του οράματος. Ο Παύλος βάζει το ρήμα πρώτο: περπάτα. Ο Χριστιανισμός είναι ένας τρόπος πορείας, όχι μια θέση που κρατάς ακίνητος. Το ζευγαρώνει με ένα μέσο: με το Πνεύμα. Το ζευγαρώνει με μια υπόσχεση: οι ορέξεις της σάρκας δεν θα πραγματοποιηθούν. Σημείωσε ότι δεν υπόσχεται ότι οι ορέξεις εξαφανίζονται. Είναι ακόμα εκεί. Υπόσχεται ότι δεν θα διευθύνουν το σόου. Αυτός είναι ο ρεαλισμός που προσφέρει ο Παύλος. Η πνευματική διαμόρφωση σε αυτό το απόσπασμα δεν είναι μαγική, όχι άμεση, όχι ανώδυνη. Είναι ένα καθημερινό περπάτημα, σε βήμα με Κάποιον, με τα χρόνια, σε κοινότητα, που σιγά σιγά μεγαλώνει έναν χαρακτήρα ασυμβίβαστο με τον παλιό. Η συνήθεια παράγει χαρακτήρα· ο χαρακτήρας αποκαλύπτει με ποιο Πνεύμα περπατούσες. Το θέμα της ενότητας — ΣΥΝΗΘΕΙΑ & ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ — είναι ακριβώς το θέμα του Παύλου. Δεν θα γίνεις αγαπητικός προσπαθώντας να νιώσεις αγάπη τη στιγμή της κρίσης. Θα γίνεις αγαπητικός περπατώντας, καθημερινά, με το Πνεύμα της Αγάπης, μέχρι η αγάπη να είναι αυτό που βγαίνει από σένα γιατί η αγάπη είναι αυτό που είναι μέσα σου.
Ας προσευχηθούμε μαζί
Πνεύμα του Θεού, σε ευχαριστώ για μια εβδομάδα που περάσαμε μέσα σε ένα μόνο εδάφιο. Έχω δει τον εαυτό μου πιο καθαρά από όσο ήθελα, και έχω δει επίσης την υπομονή Σου πιο καθαρά από όσο περίμενα. Δεν χρειάζεται να γίνω κάποιος καινούριος μέχρι αύριο. Απλά πρέπει να περπατήσω μαζί Σου σήμερα, και μετά αύριο, και μετά την επόμενη μέρα. Βάλε τον ρυθμό. Θα προσπαθήσω να συμβαδίσω. Αμήν.