Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 46 · Τετάρτη

Η Απομόνωση ως Επικίνδυνο Έδαφος

Στίχος απομνημόνευσης: Hebrews 10:25

Θέτοντας το σκηνικό

Και οι δύο επιστολές γράφτηκαν σε κοινότητες που περνούσαν δυσκολίες και βλέπουν την απομάκρυνση ως συγκεκριμένη πνευματική απειλή. Στους Εβραίους 10:25 ο συγγραφέας σημειώνει ότι κάποιοι έχουν συνηθίσει να παραλείπουν τη συνάθροιση. Ο Ιάκωβος, σε όλη την επιστολή του, κατακρίνει την πίστη που μένει μόνο μέσα μας και δεν γίνεται πράξη ορατή. Μαζί, τα κείμενα αυτά δείχνουν κάτι που ο αρχαίος κόσμος καταλάβαινε καλύτερα από τον σημερινό ατομικισμό: οι θηρευτές, είτε λύκοι είτε άνθρωποι είτε μοτίβα αμαρτίας, κυνηγούν αυτούς που μένουν πίσω. Οι εικόνες του καλού ποιμένα που γεμίζουν την Αγία Γραφή το δείχνουν καθαρά. Το ένα πρόβατο που απομακρύνεται δεν είναι ελεύθερο και ανεξάρτητο· κινδυνεύει. Το σημερινό μάθημα παίρνει σοβαρά αυτή τη διάγνωση και θέτει μια δύσκολη ερώτηση: γιατί η αμαρτία απαιτεί τόσο συχνά μυστικότητα;

Η στρατηγική αξία της μυστικότητας

Σχεδόν κάθε καταστροφικό μοτίβο στη ζωή ενός ανθρώπου χρειάζεται απομόνωση για να ανθίσει. Διατροφικές διαταραχές, συνήθειες με πορνογραφία, σχέσεις ελέγχου, οικονομική απάτη, σκέψεις αυτοκτονίας, απομάκρυνση από την πίστη — όλα ψιθυρίζουν το ίδιο: μην το πεις σε κανέναν. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η μυστικότητα είναι το λειτουργικό σύστημα πάνω στο οποίο τρέχουν τα καταστροφικά μοτίβα. Οι επιστολές προς Εβραίους και Ιάκωβο, διαβασμένες μαζί, δεν προτείνουν απλώς την κοινότητα ως κάτι ευχάριστο. Καταρρίπτουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επιβιώνουν η αμαρτία και η απόγνωση.

Στον κόσμο σου

Σκέψου πώς λειτουργούν οι κακοποιητές, αφού το μοτίβο είναι καλά καταγεγραμμένο. Το πρώτο βήμα είναι σχεδόν πάντα να απομονώσουν το στόχο από φίλους, οικογένεια και εξωτερικές φωνές. Η ίδια η κακοποίηση έρχεται μετά, γιατί χρειάζεται την απομόνωση. Το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται σε αιρέσεις, σε ακραίες διαδικτυακές κοινότητες και στην αργή ριζοσπαστικοποίηση κάποιου που μένει κλεισμένος στο δωμάτιό του. Όποιος θέλει να σε βλάψει, θέλει πρώτα να είσαι μόνος. Γι’ αυτό ο συγγραφέας της προς Εβραίους θεωρεί την παρουσία στη συνάθροιση ζήτημα επιβίωσης και όχι απλής προτίμησης. Η παρουσία σου σε μια κοινότητα είναι από μόνη της μια προστατευτική πράξη, και για σένα και για τους άλλους που θα κινδύνευαν αν έλειπες.

Σκέψου το

  • Τι υπάρχει τώρα στη ζωή σου που προτιμά να είσαι μόνος; Περίγραψε με ειλικρίνεια τον τρόπο που δρα — τι σου ψιθυρίζει για να μην το πεις σε κανέναν;
  • Πού έχεις μπερδέψει την ιδιωτικότητα με τη μυστικότητα; Ποια είναι η διαφορά για σένα και ποιος μπορεί να τη γνωρίζει;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ, βλέπω τώρα ότι κάποια από αυτά που αποκαλούσα «απλώς προσωπικά» στην πραγματικότητα με κυνηγούσαν. Δείξε μου πού έχω απομονωθεί και το ονόμασα ανεξαρτησία. Φέρε ανθρώπους στο δρόμο μου που είναι αρκετά ασφαλείς για να τους μιλήσω. Δώσε μου το θάρρος να διακόψω τη σιωπή. Και κάνε με κάποιον που παρατηρεί τους καθυστερημένους γύρω μου και τους ακολουθεί με αγάπη. Αμήν.