Έφηβος · Εβδομάδα 48 · Τετάρτη
Κοιτώντας στον Ιησού
Στίχος απομνημόνευσης: Hebrews 12:2
Θέτοντας το σκηνικό
Ο στίχος 2 αλλάζει όλη την εικόνα. Αφού μιλάει για το σύννεφο των μαρτύρων και τους δρομείς που είναι έτοιμοι για τον αγώνα, ο συγγραφέας μας λέει πού να στρέψουμε τα μάτια μας—όχι στους μάρτυρες, όχι στον διάδρομο, όχι στη δική μας προσπάθεια, αλλά στον Ιησού. Χρησιμοποιεί δύο τίτλους. Η ελληνική λέξη archegos μερικές φορές μεταφράζεται «ιδρυτής», «πρωτοπόρος» ή «αυτός που ανοίγει τον δρόμο». Δείχνει κάποιον που πηγαίνει πρώτος και καθαρίζει το μονοπάτι. Η λέξη teleiotes σημαίνει «τελειωτής» ή «ολοκληρωτής»—αυτός που φέρνει σε πέρας αυτό που ξεκίνησε. Μαζί περικλείουν όλο το ταξίδι: ο Ιησούς είναι αυτός που άρχισε την πίστη και αυτός που θα την ολοκληρώσει. Ο στίχος κάνει μια σπουδαία θεολογική αλήθεια. Ο Ιησούς υπέμεινε τον σταυρό κοιτάζοντας πέρα από αυτόν, σε μια χαρά που είχε μπροστά του, και δεν άφησε τη ντροπή να τον κρατήσει πίσω. Στον ρωμαϊκό κόσμο η σταύρωση ήταν ο πιο ταπεινωτικός θάνατος, για δούλους και επαναστάτες. Το ότι ο Ιησούς «περιφρόνησε τη ντροπή» σημαίνει ότι δεν άφησε την ταπείνωση να τον ορίσει. Κράτησε τα μάτια του σε αυτό που ερχόταν.
Ιδρυτής και Τελειωτής
Ο Ιησούς δεν είναι μόνο το παράδειγμα που ακολουθούμε· είναι αυτός που ανοίγει τον δρόμο και τελειώνει τον αγώνα μέσα μας. Το να κοιτάμε σε Αυτόν είναι η πιο σημαντική πράξη για να μεγαλώνουμε πνευματικά ως χριστιανοί.
Στον κόσμο σου
Αυτό που κοιτάς σε πλάθει. Η προσοχή μας μας διαμορφώνει. Αν περάσεις μια ώρα βλέποντας ανθρώπους που ζηλεύεις, γίνεσαι ανήσυχος. Αν περάσεις μια ώρα μελετώντας κάποιον που θαυμάζεις, αρχίζεις να σκέφτεσαι σαν κι αυτόν. Ο συγγραφέας της προς Εβραίους το ξέρει αυτό. Η εντολή να στρέφουμε τα μάτια μας στον Ιησού δεν είναι απλή παρηγοριά· περιγράφει πώς πραγματικά μεγαλώνουμε ως άνθρωποι. Χριστιανοί από παλιά—από τους μοναχούς της ερήμου μέχρι σύγχρονους που προσεύχονται με ησυχία—έχουν φτιάξει τρόπους προσευχής γύρω από αυτή την αλήθεια. Το ίδιο και επιστήμονες που μελετούν την προσοχή. Το ζήτημα δεν είναι αν το βλέμμα σου σε πλάθει. Είναι αν διάλεξες τι σε πλάθει.
Σκέψου το
- Τι κοιτάς πραγματικά τις περισσότερες ώρες των περισσότερων ημερών; Ειλικρινά. Και πώς σε πλάθει αυτό;
- Αν ο Ιησούς είναι και «ιδρυτής» και «τελειωτής» της πίστης, τι σημαίνει αυτό για τα κομμάτια της πνευματικής σου ζωής που νιώθεις κολλημένα ή ατελή;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Ιησού, πήγες πρώτος. Άνοιξες ένα μονοπάτι μέσα από τα χειρότερα που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι και δεν άφησες την ντροπή να έχει τον τελευταίο λόγο. Θέλω να σε κοιτάζω όπως κοιτούσα άλλα πράγματα. Εκπαίδευσε την προσοχή μου. Όταν αποσπώμαι από τη δική μου απόδοση ή τις απόψεις άλλων ανθρώπων, τράβα τα μάτια μου πίσω. Ολοκλήρωσε σε μένα αυτό που ξεκίνησες. Αμήν.