Έφηβος · Εβδομάδα 51 · Τετάρτη
Το Σπίτι της Δικαιοσύνης
Στίχος απομνημόνευσης: Revelation 21:3
Θέτοντας το σκηνικό
Η Αποκάλυψη γράφτηκε πιθανότατα προς το τέλος του πρώτου αιώνα, κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά τη βασιλεία του Δομιτιανού, προς επτά εκκλησίες στην ρωμαϊκή επαρχία της Ασίας. Αυτές οι εκκλησίες αντιμετώπιζαν οικονομική πίεση, κοινωνικό αποκλεισμό και σποραδική βία επειδή αρνούνταν να συμμετάσχουν στη λατρεία του αυτοκράτορα. Το βιβλίο είναι αποκαλυπτική λογοτεχνία, ένα είδος γεμάτο σύμβολα, αριθμητική και εικόνες από τους Εβραίους προφήτες. Είναι ποίηση υπό πίεση, όχι κωδικοποιημένο χρονοδιάγραμμα. Μέχρι το κεφάλαιο 21, οι οράσεις της κρίσης έχουν τελειώσει, και ο Ιωάννης βλέπει έναν καινούριο ουρανό και μια καινούρια γη. Πρόσεξε τι λέει και τι δεν λέει το κείμενο. Δεν λέει ότι η παλιά γη πετιέται. Λέει ότι ανανεώνεται· η ελληνική λέξη kainos υποδηλώνει φρέσκια ποιότητα, όχι αντικατάσταση από το τίποτα. Η άγια πόλη κατεβαίνει από τον Θεό στη γη, αντί οι πιστοί να εκκενώνονται σε έναν μακρινό ουρανό. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της πόλης δεν είναι η αρχιτεκτονική της αλλά ο κάτοικός της: Ο Θεός κατοικεί με τους ανθρώπους. Αυτό αντιστρέφει την εξορία από την Εδέμ. Η λίστα αυτών που αποκλείονται στον στίχο 8 είναι σοβαρή και έτσι πρέπει να είναι. Ονομάζει τους δειλούς μαζί με τους δολοφόνους και τους ψεύτες. Η αποκαλυπτική λογοτεχνία χρησιμοποιεί έντονες αντιθέσεις για να αναγκάσει μια απόφαση. Οι τελευταίοι στίχοι περιγράφουν μια πόλη χωρίς ναό, επειδή η παρουσία του Θεού την γεμίζει, και χωρίς ήλιο, επειδή ο Θεός είναι το φως της. Οι πύλες δεν κλείνουν ποτέ, και τα έθνη φέρνουν την τιμή τους μέσα.
Ανανεωμένη δημιουργία και θεία παρουσία
Η χριστιανική ελπίδα τελειώνει στη γη, όχι με το να φύγουμε από αυτήν. Το τέλος της ιστορίας είναι ο Θεός που έρχεται να κατοικήσει μαζί μας, όχι εμείς που φεύγουμε. Η νέα δημιουργία είναι αναγνωρίσιμη, κοινωνική, αστική και γεμάτη από τη θεία παρουσία.
Στον κόσμο σου
Παρατήρησε πώς λειτουργούν οι πόλεις. Συγκεντρώνουν την ανθρώπινη δημιουργικότητα, την τέχνη, τη γλώσσα, το φαγητό και το εμπόριο. Συγκεντρώνουν επίσης ανισότητα, μοναξιά και εκμετάλλευση. Η Αποκάλυψη δεν απεικονίζει μια επιστροφή σε έναν ιδιωτικό κήπο. Απεικονίζει μια πόλη με το χειρότερο αφαιρεμένο και το καλύτερο θεραπευμένο. Αυτό το όραμα μπορεί να διαμορφώσει τον τρόπο που σκέφτεσαι για τον πολεοδομικό σχεδιασμό, την πολιτική μετανάστευσης, τη στέγαση, τις τέχνες και το απλό ερώτημα αν η γειτονιά σου είναι φιλόξενη για τους ξένους.
Σκέψου το
- Αν το τέλος της ιστορίας είναι ο Θεός που μετακομίζει σε μια ανανεωμένη γη, ποιες τρέχουσες συνήθειες ή πολιτικές αρχίζουν να φαίνονται κοντόφθαλμες;
- Revelation 21:8 περιλαμβάνει τους «δειλούς» στη λίστα αυτών που είναι έξω. Γιατί μπορεί η αποκαλυπτική λογοτεχνία να θεωρεί τη δειλία ως τόσο σοβαρή αποτυχία;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ που κατεβαίνεις, έχω φανταστεί τον ουρανό ως απόδραση για πάρα πολύ καιρό. Δίδαξέ με να θέλω αυτό που θέλεις εσύ: μια θεραπευμένη γη, μια κοινή πόλη, την παρουσία σου στη μέση της. Κάνε με γενναίο. Κάνε με έναν οικοδόμο μικρών προεπισκοπήσεων. Αμήν.