Έφηβος · Εβδομάδα 51 · Παρασκευή
Εβδομάδα 51: ΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ — Σύνθεση & Κουίζ
Στίχος απομνημόνευσης: Revelation 21:5
ΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
Αυτή την εβδομάδα παρακολουθήσαμε ένα συνδεδεμένο επιχείρημα σε δύο πολύ διαφορετικά βιβλία. Η επιστολή του Παύλου είναι ένα συνεχές κομμάτι συλλογισμού γραμμένο σε ανθρώπους που αμφέβαλλαν για τη σωματική ανάσταση. Η αποκάλυψη του Ιωάννη είναι ένα όραμα γεμάτο σύμβολα γραμμένο σε ανθρώπους που υπέφεραν κάτω από την αυτοκρατορία. Μοιράζονται μια ενιαία πεποίθηση: Το μέλλον του Θεού είναι ενσώματο, γήινο και ενεργό. Τη Δευτέρα είδαμε ότι η ανάσταση είναι συνέχεια συν μεταμόρφωση, όπως ένας σπόρος και ένα φυτό. Ο Χριστιανισμός αρνείται τόσο τον υλισμό (είσαι μόνο χημεία) όσο και τον δυαλισμό (το σώμα είναι αναλώσιμο). Την Τρίτη είδαμε τον Παύλο να μετατρέπει αυτό το δόγμα σε αντοχή. Επειδή ο θάνατος έχει προθεσμία, ο κόπος σου τώρα δεν είναι παράλογος· είναι κατάθεση. Την Τετάρτη μπήκαμε στο όραμα της Αποκάλυψης για τον Θεό που κατεβαίνει, την νέα Ιερουσαλήμ που κατεβαίνει σε μια ανανεωμένη γη. Η ελπίδα τελειώνει στη γη, όχι πάνω από αυτήν. Την Πέμπτη παρατηρήσαμε ότι οι λυτρωμένοι δεν είναι αδρανείς. Υπηρετούν, βασιλεύουν, βλέπουν το πρόσωπο του Θεού και κατοικούν σε μια πόλη-κήπο για πάντα. Μαζί, αυτά τα αποσπάσματα αναδιαμορφώνουν τρία πράγματα. Πρώτον, την άποψή σου για την ύλη: σώματα, οικοσυστήματα, γειτονιές, όλα αυτά είναι αυτό που ο Θεός σκοπεύει να ανανεώσει. Δεύτερον, την άποψή σου για τον χρόνο: το μέλλον δεν είναι διαφυγή από την ιστορία αλλά η θεραπεία της, που σημαίνει ότι η παρούσα δράση έχει σημασία. Τρίτον, την άποψή σου για το επάγγελμα: αυτό για το οποίο εκπαιδεύεσαι τώρα—δικαιοσύνη, τέχνη, επιστήμη, φροντίδα, φιλία—είναι πρόβα, όχι σπατάλη. Το κλειδί εδάφιο της εβδομάδας είναι Revelation 21:5, όπου αυτός που κάθεται στον θρόνο ανακοινώνει ότι όλα τα πράγματα γίνονται καινούργια. Πρόσεξε τον χρόνο του ρήματος. Δεν είναι «Κάνω ένα νέο πράγμα στη θέση του παλιού.» Είναι ανανέωση αυτού που υπάρχει ήδη. Αυτή η μοναδική γραμμή ενώνει τη μεταφορά του σπόρου του Παύλου και την κατερχόμενη πόλη του Ιωάννη. Το σώμα που έχεις, η γη πάνω στην οποία στέκεσαι, οι φιλίες που χτίζεις: αυτά δεν είναι πρώτες ύλες για να πεταχτούν. Είναι ακριβώς τα πράγματα που ο Θεός σκοπεύει να αναστήσει, να θεραπεύσει και να καλωσορίσει στην παρουσία του. Η χριστιανική ελπίδα δεν είναι ότι θα αφήσεις αυτόν τον κόσμο πίσω. Είναι ότι αυτός ο κόσμος, μεταμορφωμένος, θα γίνει τελικά σπίτι.
Σκέψου το
- Αν πίστευες πραγματικά ότι τίποτα καλό που κάνεις σε αυτό το σώμα, σε αυτή τη γη, δεν πάει τελικά χαμένο, τι θα σταματούσες να κάνεις αυτή την εβδομάδα; Τι θα ξεκινούσες;
- Πού στη ζωή σου είναι το χάσμα μεγαλύτερο ανάμεσα σε αυτά που λες ότι πιστεύεις για το μέλλον και στο πώς ξοδεύεις πραγματικά τον χρόνο σου;
Συνθέτοντας την εβδομάδα
Αυτή την εβδομάδα παρακολουθήσαμε ένα συνδεδεμένο επιχείρημα σε δύο πολύ διαφορετικά βιβλία. Η επιστολή του Παύλου είναι ένα συνεχές κομμάτι συλλογισμού γραμμένο σε ανθρώπους που αμφέβαλλαν για τη σωματική ανάσταση. Η αποκάλυψη του Ιωάννη είναι ένα όραμα γεμάτο σύμβολα γραμμένο σε ανθρώπους που υπέφεραν κάτω από την αυτοκρατορία. Μοιράζονται μια ενιαία πεποίθηση: Το μέλλον του Θεού είναι ενσώματο, γήινο και ενεργό. Τη Δευτέρα είδαμε ότι η ανάσταση είναι συνέχεια συν μεταμόρφωση, όπως ένας σπόρος και ένα φυτό. Ο Χριστιανισμός αρνείται τόσο τον υλισμό (είσαι μόνο χημεία) όσο και τον δυαλισμό (το σώμα είναι αναλώσιμο). Την Τρίτη είδαμε τον Παύλο να μετατρέπει αυτό το δόγμα σε αντοχή. Επειδή ο θάνατος έχει προθεσμία, ο κόπος σου τώρα δεν είναι παράλογος· είναι κατάθεση. Την Τετάρτη μπήκαμε στο όραμα της Αποκάλυψης για τον Θεό που κατεβαίνει, την νέα Ιερουσαλήμ που κατεβαίνει σε μια ανανεωμένη γη. Η ελπίδα τελειώνει στη γη, όχι πάνω από αυτήν. Την Πέμπτη παρατηρήσαμε ότι οι λυτρωμένοι δεν είναι αδρανείς. Υπηρετούν, βασιλεύουν, βλέπουν το πρόσωπο του Θεού και κατοικούν σε μια πόλη-κήπο για πάντα. Μαζί, αυτά τα αποσπάσματα αναδιαμορφώνουν τρία πράγματα. Πρώτον, την άποψή σου για την ύλη: σώματα, οικοσυστήματα, γειτονιές, όλα αυτά είναι αυτό που ο Θεός σκοπεύει να ανανεώσει. Δεύτερον, την άποψή σου για τον χρόνο: το μέλλον δεν είναι διαφυγή από την ιστορία αλλά η θεραπεία της, που σημαίνει ότι η παρούσα δράση έχει σημασία. Τρίτον, την άποψή σου για το επάγγελμα: αυτό για το οποίο εκπαιδεύεσαι τώρα—δικαιοσύνη, τέχνη, επιστήμη, φροντίδα, φιλία—είναι πρόβα, όχι σπατάλη. Το κλειδί εδάφιο της εβδομάδας είναι Revelation 21:5, όπου αυτός που κάθεται στον θρόνο ανακοινώνει ότι όλα τα πράγματα γίνονται καινούργια. Πρόσεξε τον χρόνο του ρήματος. Δεν είναι «Κάνω ένα νέο πράγμα στη θέση του παλιού.» Είναι ανανέωση αυτού που υπάρχει ήδη. Αυτή η μοναδική γραμμή ενώνει τη μεταφορά του σπόρου του Παύλου και την κατερχόμενη πόλη του Ιωάννη. Το σώμα που έχεις, η γη πάνω στην οποία στέκεσαι, οι φιλίες που χτίζεις: αυτά δεν είναι πρώτες ύλες για να πεταχτούν. Είναι ακριβώς τα πράγματα που ο Θεός σκοπεύει να αναστήσει, να θεραπεύσει και να καλωσορίσει στην παρουσία του. Η χριστιανική ελπίδα δεν είναι ότι θα αφήσεις αυτόν τον κόσμο πίσω. Είναι ότι αυτός ο κόσμος, μεταμορφωμένος, θα γίνει τελικά σπίτι.
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ της ανάστασης και της νέας δημιουργίας, σε ευχαριστούμε για μια ελπίδα που δεν απομακρύνεται από τον κόσμο αλλά κινείται μέσα σε αυτόν. Ομολογώ ότι συχνά έζησα σαν να μην είχε σημασία η ύλη, σαν να ήταν το σώμα μου πρόβλημα, σαν να ήταν η δουλειά μου άσκοπη. Ανανέωσε τη φαντασία μου. Κάνε με ένα άτομο του οποίου οι επιλογές της Δευτέρας αποκαλύπτουν τι πιστεύω για το τέλος της ιστορίας. Μέχρι να κάνεις όλα τα πράγματα νέα, κάνε με νέο σήμερα. Αμήν.