Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 52 · Τρίτη

Ελπίδα γεμάτη χαρά και ειρήνη

Στίχος απομνημόνευσης: Romans 15:13

Θέτοντας το σκηνικό

Το εδάφιο Ρωμαίους 15:13 είναι η ευλογία που κλείνει το κύριο μέρος της μεγαλύτερης και πιο θεολογικής επιστολής του Παύλου. Ο Παύλος έχει εξηγήσει για δεκαπέντε κεφάλαια πώς οι Ιουδαίοι και οι εθνικοί πιστοί ανήκουν μαζί σε μία οικογένεια. Η επιστολή γράφτηκε γύρω στο 57 μ.Χ., από την Κόρινθο, προς μια εκκλησία στη Ρώμη που ο Παύλος δεν είχε επισκεφθεί ακόμα. Οι συναθροίσεις στη Ρώμη ήταν ανάμεικτες σε εθνικότητα και κοινωνική θέση — κάποιοι ήταν πρώην δούλοι, κάποιοι Ιουδαίοι που είχαν επιστρέψει μετά από διάταγμα του Κλαυδίου, κάποιοι εθνικοί που φοβούνταν τον Θεό. Υπήρχαν διαφωνίες για φαγητά, γιορτές και για το ποιος ανήκει σε ποιο τραπέζι. Μετά από τόσο βαθύ συλλογισμό, ο Παύλος κλείνει με αυτή τη μία πρόταση-προσευχή. Η γραμματική έχει σημασία: ο Θεός ονομάζεται «ο Θεός της ελπίδας», κάτι ασυνήθιστο. Ο Παύλος δεν λέει ότι ο Θεός δίνει ελπίδα· λέει ότι ο Θεός χαρακτηρίζεται από αυτήν. Η ελπίδα ανήκει στη ζωή του ίδιου του Θεού, και το Άγιο Πνεύμα είναι η γέφυρα που χύνει αυτή τη ζωή μέσα στους ανθρώπους.

Το Πνεύμα ως η δύναμη της ελπίδας

Αν η Ημέρα 1 μιλούσε για το θεμέλιο της ελπίδας (ένα γεγονός στο παρελθόν), η Ημέρα 2 μιλάει για την πηγή δύναμης της ελπίδας (ένα Πρόσωπο στο παρόν). Ο Παύλος δείχνει τη σχέση Πατέρα, Υιού και Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός της ελπίδας, με το Πνεύμα, γεννά χαρά και ειρήνη μέσα σε ανθρώπους που πιστεύουν. Η χαρά και η ειρήνη δεν είναι ο τελικός στόχος — η ελπίδα είναι ο στόχος, και η χαρά με την ειρήνη είναι το καλό κλίμα που τη βοηθά να μεγαλώνει. Οι περισσότεροι άνθρωποι το βλέπουν ανάποδα. Νομίζουν ότι αν οι συνθήκες φέρουν αρκετή χαρά και ειρήνη, τότε θα έρθει και η ελπίδα. Ο Παύλος το γυρίζει: το Πνεύμα δίνει χαρά και ειρήνη μέσα στην εμπιστοσύνη, και αυτό το εσωτερικό κλίμα κάνει την ελπίδα να ξεχειλίζει.

Στον κόσμο σου

Οι αθλητές μιλούν για «μεγάλη δεξαμενή καυσίμου» — την αντοχή που σου επιτρέπει να συνεχίζεις όταν η επιφανειακή ενέργεια έχει τελειώσει. Το Ρωμαίους 15:13 περιγράφει μια τέτοια βαθιά δεξαμενή για την ψυχή. Μπορείς να έχεις μια δύσκολη μέρα στην επιφάνεια και όμως να λειτουργείς από μια πηγή που δεν είναι δική σου. Οι άνθρωποι το παρατηρούν. Δεν μπορούν πάντα να το ονομάσουν, αλλά καταλαβαίνουν όταν κάποιος τρέχει με κάτι άλλο εκτός από καφέ και θέληση. Αυτό είναι το ξεχείλισμα για το οποίο προσεύχεται ο Παύλος.

Σκέψου το

  • Ποια είναι η διαφορά, από τη δική σου εμπειρία, ανάμεσα στην καλή διάθεση και τη χαρά, και ανάμεσα στην ηρεμία και την ειρήνη; Για ποια από αυτά φαίνεται να μιλάει ο Παύλος;
  • Σε ποιο σημείο της ζωής σου προσπαθείς να φτιάξεις ελπίδα με τη δική σου προσπάθεια αντί να την παίρνεις με εμπιστοσύνη; Πώς θα ήταν αν άλλαζες αυτή την κατεύθυνση αυτή την εβδομάδα;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ της ελπίδας, προσπαθώ συνεχώς να δημιουργήσω από κάτω προς τα πάνω αυτό που εσύ θέλεις να ρίξεις από πάνω προς τα κάτω. Γέμισέ με καθώς σε εμπιστεύομαι — όχι καθώς αποδίδω, όχι καθώς επιτυγχάνω, όχι καθώς νιώθω πνευματικός, αλλά καθώς εμπιστεύομαι. Άφησε το Πνεύμα σου να δημιουργήσει ένα κλίμα μέσα μου που οι περιστάσεις μου δεν μπορούν να υπαγορεύσουν. Και άσε ό,τι ξεχειλίζει από μέσα μου να ευλογήσει κάποιον άλλο σήμερα. Αμήν.