Eterniseed › Μαθήματα › Έφηβος

Έφηβος · Εβδομάδα 52 · Τετάρτη

Η Ελπίδα που Δοκιμάζεται και Αποδεικνύεται

Στίχος απομνημόνευσης: 1 Peter 1:7

Θέτοντας το σκηνικό

Ο Πέτρος γυρίζει στους αναγνώστες του που είναι σκορπισμένοι και παραδέχεται, χωρίς να το μικραίνει, ότι τώρα περνούν λύπες από πολλών ειδών δοκιμασίες. Η λέξη «πολλών ειδών» είναι η ίδια που χρησιμοποιείται και για «πολύχρωμα» — ο Πέτρος λέει ότι οι δυσκολίες τους έχουν πολλές αποχρώσεις, όχι μόνο μία. Κάποιες είναι οικονομικές, κάποιες κοινωνικές, κάποιες στις σχέσεις, κάποιες για την πίστη τους. Μετά χρησιμοποιεί μια εικόνα από το λιώσιμο του χρυσού που ήξεραν καλά οι άνθρωποι τότε: ο χρυσός ζεσταινόταν μέχρι να βγουν οι ακαθαρσίες στην επιφάνεια και να τις βγάλουν. Αυτή η εικόνα υπήρχε ήδη στην Παλαιά Διαθήκη. Ο Πέτρος προσθέτει ότι η πίστη που καθαρίζεται είναι πιο πολύτιμη από τον χρυσό.

Η δοκιμασία καθαρίζει την ελπίδα

Ο Πέτρος κάνει μια προσεκτική δήλωση. Δεν λέει ότι η δοκιμασία είναι καλή. Δεν λέει ότι ο Θεός στέλνει κάθε δοκιμασία για να μας διδάξει. Λέει ότι η αληθινή πίστη, όταν περνάει από δοκιμασία, φαίνεται ότι είναι αληθινή — στον πιστό, στον κόσμο που βλέπει και όταν ο Ιησούς φανερωθεί μια μέρα. Η δοκιμασία δεν φτιάχνει την αξία της πίστης· την δείχνει. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί πολλοί λένε ότι ο Θεός στέλνει τις δυσκολίες σαν μάθημα. Το κείμενο είναι πιο προσεκτικό. Οι δοκιμασίες συμβαίνουν σε έναν κόσμο που έχει σπάσει. Όταν η πίστη αντέχει, φαίνεται κάτι αληθινό και για την πίστη και για Εκείνον που την κρατάει.

Στον κόσμο σου

Όποιος έχει προετοιμαστεί σοβαρά για κάτι ξέρει ότι δεν καταλαβαίνεις τι έχεις φτιάξει μέχρι να το δοκιμάσεις. Ένας μουσικός δεν ξέρει αν είναι έτοιμος μέχρι την ακρόαση. Μια φιλία δεν δείχνει το βάθος της μέχρι που ο ένας χρειαστεί τον άλλον. Ο Πέτρος λέει ότι η πίστη δουλεύει το ίδιο. Δεν θα ξέρεις πραγματικά τι πιστεύεις μέχρι κάτι να το βάλει σε δοκιμασία. Αυτό είναι τρομακτικό — αλλά και ελευθερωτικό, γιατί σημαίνει ότι οι δύσκολες εποχές δεν πάνε χαμένες, ακόμα κι όταν δεν μπορούμε να τις εξηγήσουμε.

Σκέψου το

  • Πού στη ζωή σου αυτή τη στιγμή η πίστη σου σηκώνει πραγματικό βάρος και πού είναι ακόμα μόνο θεωρία; Δεν χρειάζεται να το πεις σε κανέναν — μόνο να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου.
  • Πώς ξεχωρίζεις το να εμπιστεύεσαι τον Θεό μέσα στη δοκιμασία από το να προσποιείσαι ότι είσαι καλά επειδή «πρέπει»; Πώς μοιάζει μια υγιής πίστη όταν πιέζεται;

Ας προσευχηθούμε μαζί

Θεέ μου, δεν θέλω να ωραιοποιήσω τον πόνο, ούτε να καταστραφώ από αυτόν. Όταν βρίσκομαι στη φωτιά, μην με αφήσεις εκεί μόνο μου. Δείξε μου τι είναι αληθινό στην πίστη μου και κάψε ό,τι δεν είναι, αλλά να είσαι ευγενικός — δεν είμαι τόσο δυνατός όσο προσποιούμαι. Για τους φίλους που ξέρω ότι υποφέρουν πολύ αυτή τη στιγμή, σε παρακαλώ να τους κρατήσεις με τρόπους που εγώ δεν μπορώ. Αμήν.