Προεφηβος · Εβδομάδα 9 · Τρίτη
Εγκαταλελειμμένος αλλά Εμπιστευόμενος
Στίχος απομνημόνευσης: Psalm 22:1
Θέτοντας το σκηνικό
Ο Ψαλμός 22 είναι ένα ακόμη θρήνο, που αποδίδεται επίσης στον Δαβίδ. Ξεκινά με μια κραυγή εγκατάλειψης αλλά προχωρά σε μια δήλωση εμπιστοσύνης και ελπίδας. Αυτός ο ψαλμός είναι ιδιαίτερα σημαντικός επειδή μέρη του απηχούνται στην Καινή Διαθήκη, τονίζοντας τη σημασία του για την κατανόηση του πόνου και της πίστης.
Από τη διαμαρτυρία στη μαρτυρία
Στον Ψαλμό 22, ο Δαβίδ ξεκινά νιώθοντας εντελώς εγκαταλελειμμένος, αλλά θυμάται την προηγούμενη πιστότητα του Θεού. Αυτή η μετάβαση από τη διαμαρτυρία στη μαρτυρία μας υπενθυμίζει ότι η ανάμνηση του τρόπου με τον οποίο ενήργησε ο Θεός στο παρελθόν μπορεί να μας βοηθήσει να εμπιστευόμαστε Αυτόν στους τωρινούς αγώνες μας.
Δύσκολη ερώτηση
Πώς μπορούμε να εμπιστευόμαστε τον Θεό όταν νιώθουμε εγκαταλελειμμένοι;
Σκέψου το
- Μπορείς να σκεφτείς μια στιγμή που η ανάμνηση κάποιου καλού από το παρελθόν σε βοήθησε σε μια δύσκολη κατάσταση;
- Τι σημαίνει για σένα το ότι και ο Ιησούς παρέθεσε αυτόν τον ψαλμό;
Ας προσευχηθούμε μαζί
Θεέ, όταν νιώθουμε μόνοι και εγκαταλελειμμένοι, βοήθησέ μας να θυμόμαστε την πιστότητά σου στο παρελθόν. Δώσε μας δύναμη να σε εμπιστευόμαστε ακόμα και όταν είναι δύσκολο. Αμήν.