← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 33-34 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 33-34Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Στη συντροφιά του Ματθαίου Χένρι στρεφόμαστε σήμερα στους Ψαλμούς 33 και 34, δύο ωδές που προσκαλούν κάθε ευθύ καρδιά να υψώσει αίνο προς τον Κύριο που έπλασε τους ουρανούς και αγρυπνεί πάνω στους δικούς του. Το σταθερό βλέμμα του Χένρι μας βοηθά να παραμείνουμε στους λόγους της αγίας χαράς και στα βέβαια ελέη που συνοδεύουν όσους φοβούνται τον Θεό. Καθώς ακούμε, το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον ψαλμωδό ας διεγείρει φρέσκια ευγνωμοσύνη μέσα μας. Αυτά τα αρχαία λόγια ακόμη μας καλούν να ψάλουμε νέο άσμα, να εμπιστευθούμε το κυρίαρχο χέρι που κυβερνά όλα τα πράγματα, και να γευθούμε την αγαθότητα του Κυρίου σε κάθε εποχή. Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε ό,τι ο σχολιαστής έχει συγκεντρώσει για την παρηγορία μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τώρα τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 33 και 34 αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις να χαίρεστε, να φοβάστε τον Κύριο, και να γευθείτε την αγαθότητά του. Αφήστε τα λόγια να διαμορφώσουν την αναπνοή σας και τη στάση σας καθώς μεταβαίνετε από το θαύμα της δημιουργίας στην ήσυχη εμπιστοσύνη εκείνων που ελπίζουν στο έλεος. Διαβάστε δυνατά αν μπορείτε, ώστε ο αίνος να αρχίσει ήδη να σχηματίζεται στα χείλη σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει πιέζοντας την πρόσκληση στην αγία χαρά πάνω σε όλους τους καλούς ανθρώπους. Ι. Την μεγάλη επιθυμία που είχε να δοξασθεί ο Θεός. Δεν νόμιζε ότι το έκανε τόσο καλά ο ίδιος, αλλά ότι ευχόταν και άλλοι επίσης να απασχοληθούν σε αυτό το έργο· όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα, σε αυτή τη συναυλία: μοιάζει περισσότερο με τον ουρανό. 1. Η αγία χαρά είναι η καρδιά και η ψυχή του αίνου, και αυτό εδώ πιέζεται σε όλους τους καλούς ανθρώπους (εδ. 1): Χαίρετε εν τω Κυρίω, οι δίκαιοι· έτσι κατέληγε ο προηγούμενος ψαλμός και έτσι αρχίζει αυτός· διότι όλες οι θρησκευτικές μας ασκήσεις πρέπει να αρχίζουν και να τελειώνουν με αγία ευαρέσκεια και θρίαμβο στον Θεό ως τον άριστο των όντων και άριστο των φίλων. 2. Ο ευγνώμων αίνος είναι η πνοή και η γλώσσα της αγίας χαράς· και αυτό επίσης απαιτείται από εμάς (εδ. 2): 'Αινείτε τον Κύριον· ομιλείτε καλώς περί αυτού, και δότε αυτώ την δόξαν την οφειλομένην εις το όνομα αυτού.' 3. Οι θρησκευτικές ωδές είναι οι κατάλληλες εκφράσεις του ευγνώμονος αίνου· αυτές απαιτούνται εδώ (εδ. 3): 'Άσατε εις αυτόν άσμα νέον, το άριστον που έχετε, όχι εκείνο το οποίο από συχνή χρήση είναι φθαρμένο, ξεφτισμένο, αλλά εκείνο το οποίο, όντας νέο, είναι πιθανότερο να κινήσει τα πάθη, άσμα νέον για νέα ελέη και σε κάθε νέα περίσταση, για εκείνα τα σπλάγχνα που είναι νέα κάθε πρωί.' Η μουσική τότε χρησιμοποιούνταν, κατά τον διορισμό του Δαβίδ, με τις ναϊκές ωδές, ώστε να ψάλλονται καλύτερα· και αυτό επίσης καλείται εδώ (εδ. 2): Άσατε εις αυτόν μετά ψαλτηρίου. Εδώ είναι, (1.) Καλός κανόνας για αυτό το καθήκον: 'Κάνετε το επιτηδείως, και μετά μεγάλου ήχου· ας έχει το άριστον τόσο της κεφαλής όσο και της καρδιάς· ας γίνεται νοητά και με καθαρό νου, στοργικά και με θερμή καρδιά.' (2.) Καλός λόγος για αυτό το καθήκον: Διότι ο αίνος είναι ευπρεπής για τους ευθείς. Είναι ευάρεστος στον Θεό (τα ενδύματα του αίνου προσθέτουν πολύ στην ευπρέπεια που ο Θεός θέτει επάνω στον λαό του) και είναι εξαίρετο κόσμημα στην ομολογία μας. Ταιριάζει στους ευθείς, στους οποίους ο Θεός έχει αποδώσει τόση τιμή, να δίδουν τιμή σε αυτόν. Οι ευθείς αινούν τον Θεό με ευπρεπή τρόπο, διότι τον αινούν με τις καρδιές τους, αυτό είναι να τον αινούν με την δόξα τους· ενώ οι αίνοι των υποκριτών είναι αδέξιοι και ανευπρεπείς, όπως παροιμία εν στόματι αφρόνων, Παρ. κστ΄ 7. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις υψηλές σκέψεις για τη δικαιοσύνη, την αγαθότητα και την αλήθεια του Θεού. ΙΙ. Τις υψηλές σκέψεις που είχε για τον Θεό, και για τις άπειρες τελειότητές του, εδ. 4, 5. Ο Θεός γνωρίζεται σε εμάς, 1. Εν τω λόγω αυτού, εδώ τεθειμένου για όλη την θεία αποκάλυψη, για όλα όσα ο Θεός εν διαφόροις καιροίς και εν διαφόροις τρόποις ελάλησε προς τους υιούς των ανθρώπων, και αυτό είναι όλον ορθόν, δεν υπάρχει τίποτε εσφαλμένο εν αυτώ· αι εντολαί αυτού συμφωνούν ακριβώς με τους κανόνας της δικαιοσύνης και τους αιωνίους λόγους του αγαθού και του κακού. Αι επαγγελίαι αυτού είναι πάσαι σοφαί και αγαθαί και απαραβίαστα βέβαιαι, και δεν υπάρχει αδικία εν ταις απειλαίς αυτού, αλλά ακόμη και αυτές σχεδιάζονται για το αγαθόν μας, αποτρέποντάς μας από το κακόν. Ο λόγος του Θεού είναι ορθός, και επομένως όλαι αι παρεκκλίσεις ημών από αυτόν είναι εσφαλμέναι, και είμεθα τότε εν τω ορθώ όταν συμφωνούμε με αυτόν. 2. Εν τοις έργοις αυτού, και αυτά είναι πάντα πεποιημένα εν αληθεία, πάντα κατά τας βουλάς αυτού, αι οποίαι καλούνται αι γραφαί της αληθείας, Δαν. ι΄ 21. Το αντίγραφο εις όλα τα έργα του Θεού συμφωνεί ακριβώς με το μέγα πρωτότυπον, το σχέδιον τεθειμένον εν τω Αιωνίω Νω, και δεν διαφέρει ουδέ κατά το ελάχιστον. Ο Θεός έχει κάμει να φανή εις τα έργα αυτού, (1.) Ότι είναι Θεός αμεταβλήτου δικαιοσύνης: Αγαπά δικαιοσύνην και κρίσιν. Δεν υπάρχει τίποτε πλην δικαιοσύνης εις την απόφασιν την οποίαν εκφέρει και κρίσεως εις την εκτέλεσιν αυτής. Ουδέποτε έπραξε ούτε δύναται να πράξη αδίκημα εις ουδένα των πλασμάτων αυτού, αλλά είναι πάντοτε έτοιμος να δώση επανόρθωσιν εις εκείνους που αδικούνται, και το πράττει με ευχαρίστησιν. Ευαρεστείται εις εκείνους που είναι δίκαιοι. Αυτός είναι ο δίκαιος Κύριος, και επομένως αγαπά την δικαιοσύνην. (2.) Ότι είναι Θεός ανεξαντλήτου αφθονίας: Η γη είναι πλήρης της αγαθότητος αυτού, τουτέστι, των αποδείξεων και παραδειγμάτων αυτής. Αι ευεργετικαί επιδράσεις τας οποίας η γη λαμβάνει άνωθεν, και οι καρποί τους οποίους καθίσταται ικανή να παράγη, η πρόνοια η γινομένη και διά τον άνθρωπον και διά το κτήνος, και αι κοιναί ευλογίαι με τας οποίας ευλογούνται πάντα τα έθνη της γης, δηλούν σαφώς ότι η γη είναι πλήρης της αγαθότητος αυτού—το σκοτεινότερον, το ψυχρότερον, το θερμότερον, και το ξηρότερον και ερημότερον μέρος αυτής ουδέ εξαιρουμένου. Πόσον λυπηρόν είναι ότι αυτή η γη, η οποία είναι τόσον πλήρης της αγαθότητος του Θεού, είναι τόσον κενή των αίνων αυτού, και ότι εκ των πλήθων που ζουν επί της αφθονίας αυτού είναι τόσον ολίγοι που ζουν εις την δόξαν αυτού! Ο Χένρι έπειτα στρέφεται στην ικανοποίηση που βρίσκεται στην κυρίαρχη κυριαρχία του Θεού επί όλων των ανθρωπίνων σχεδίων. ΙV. Την ικανοποίηση που είχε από την κυριαρχία και την εξουσία του Θεού, εδ. 10, 11. Υπερισχύει όλων των βουλών των ανθρώπων, και τας κάμνει, εναντίον της προθέσεώς των, υπηρετικάς εις τας βουλάς αυτού. Ελάτε και ιδέτε με οφθαλμόν πίστεως τον Θεόν εν τω θρόνω, 1. Ματαιώνων τας μηχανάς των εχθρών αυτού: Ματαιώνει την βουλήν των εθνών, ώστε ό,τι φαντάζονται εναντίον αυτού και της βασιλείας αυτού αποδεικνύεται μάταιον πράγμα (Ψαλμ. β΄ 1)· η βουλή του Αχιτοφέλ μετατρέπεται εις αφροσύνην· η συνωμοσία του Αμάν αποτυγχάνει. Αν και το σχέδιον είναι τεθειμένον ποτέ τόσον βαθύ, και αι ελπίδες επ' αυτού υψωμέναι ποτέ τόσον υψηλά, όμως, αν ο Θεός λέγη ότι δεν θα σταθή, ούτε θα γίνη· είναι όλα εις μάτην. 2. Εκπληρώνων τας ιδίας αυτού αποφάσεις: Η βουλή του Κυρίου μένει εις τον αιώνα. Είναι αμετάβλητος εν εαυτή, διότι είναι εις μίαν γνώμην, και τις δύναται να τον μεταστρέψη; Η εκτέλεσις αυτής δύναται να αντιταχθή, αλλά δεν δύναται ουδέ κατά το ελάχιστον να εμποδισθή υπό οιασδήποτε κτιστής δυνάμεως. Διά πάσας τας επαναστάσεις του χρόνου ο Θεός ουδέποτε μετέβαλε τα μέτρα αυτού, αλλά εις παν γεγονός, ακόμη και εκείνο το οποίον εις ημάς είναι το πλέον εκπληκτικόν, η αιωνία βουλή του Θεού εκπληρούται, ούτε δύναται οτιδήποτε να εμποδίση την εκπλήρωσιν αυτής εν τω καιρώ αυτής. Με ποίαν ευχαρίστησιν εις εαυτούς δυνάμεθα ψάλλοντες αυτό να δώσωμεν αίνον εις τον Θεόν! Πόσον εύκολον δύναται να μας κάμη αυτή η σκέψις πάντοτε, ότι ο Θεός κυβερνά τον κόσμον, ότι το έπραττε με άπειρη σοφία προτού να γεννηθώμεν, και θα το πράττη όταν ημείς σιωπώμεν εις την κόνιν!
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι μετατοπίζει την προσοχή στην περίσταση και την διαρκή διδασκαλία του Ψαλμού 34. Ο ψαλμός αυτός εγράφη επί ιδιαιτέρας περιστάσεως, ως φαίνεται εκ του τίτλου, και όμως υπάρχει ολίγον εν αυτώ ιδιαίτερον εις εκείνην την περίστασιν, αλλά εκείνο το οποίον είναι γενικόν, και κατά τρόπον ευχαριστίας προς τον Θεόν και διδασκαλίας εις ημάς. Ι. Αινεί τον Θεόν διά την πείραν την οποίαν αυτός και άλλοι είχον της αγαθότητος αυτού, εδ. 1-6. ΙΙ. Προτρέπει πάντας τους καλούς ανθρώπους να εμπιστεύωνται εις τον Θεόν και να ζητώσιν αυτόν, εδ. 7-10. ΙΙΙ. Δίδει καλήν συμβουλήν εις ημάς όλους, ως προς τέκνα, να προσέχωμεν από την αμαρτίαν, και να κάμνωμεν συνείδησιν του καθήκοντός μας και προς τον Θεόν και προς τον άνθρωπον, εδ. 11-14. IV. Διά να ενισχύση αυτήν την καλήν συμβουλήν δείκνυει την εύνοιαν του Θεού προς τους δικαίους και την δυσαρέσκειαν αυτού κατά των ασεβών, εις την οποίαν θέτει ενώπιον ημών το αγαθόν και το κακόν, την ευλογίαν και την κατάραν, εδ. 15-22. Ώστε, ψάλλοντες αυτόν τον ψαλμόν, είμεθα και να δώσωμεν δόξαν εις τον Θεόν και να διδάσκωμεν και να νουθετώμεν εαυτούς και αλλήλους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες περιστάσεις σας ο Κύριος σας προσκαλεί να ψάλετε νέο άσμα αντί να επαναλαμβάνετε παλαιά παράπονα; Πώς η αλήθεια ότι ο Θεός πλάθει κάθε καρδιά βαθαίνει την εμπιστοσύνη σας όταν η ανθρώπινη δύναμη αποδεικνύεται μάταιη; Με ποιον απλό τρόπο σήμερα μπορείτε να γευθείτε και να ιδήτε ότι ο Κύριος είναι αγαθός και να προσκαλέσετε άλλον να γευθή μαζί σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ πανάγαθε, ὑψοῦμεν τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν αἰνέσει πρὸς σέ, τὸν κυρίαρχον Κύριον οὗ ὁ λόγος ἔκτισε τοὺς οὐρανοὺς καὶ οὗ ἡ ἀγάπη πληροῖ τὴν γῆν. Μόρφωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ὥστε νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς σὲ μόνον ἀντὶ τῆς ἀνθρωπίνης δυνάμεως, νὰ περιμένωμεν ὑπομονητικῶς τὸ ἔλεός σου, καὶ νὰ εὐφραινώμεθα μετὰ τῶν εὐθέων ἐν τῇ ἀκαταπαύστῳ ἀγαθότητί σου. Περίβαλε πάντας τοὺς φοβουμένους τὸ ὄνομά σου διὰ τῆς προστατευτικῆς σου φροντίδος, ἵνα τὰ στόματα ἡμῶν ὑπερχειλίζωσιν ἐν εὐχαριστίᾳ διὰ τὴν σωτηρίαν ἣν ἐπετέλεσας ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →