← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 12 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Ματθαίος 12Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε προς το κατά Ματθαῖον κεφάλαιο δώδεκα με την έμπιστη καθοδήγηση του Σχολίου της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ. Αυτή η κλασική συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις των Πατέρων της Εκκλησίας και μεταγενέστερων Καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει τις αντιπαραθέσεις σχετικά με το Σάββατο και το βαθύτερο νόημα των λόγων και των πράξεων του Χριστού. Οι προσεκτικές σημειώσεις του Χέιντοκ μας βοηθούν να διαβάσουμε την Αγία Γραφή με ευλάβεια και κατανόηση δείχνοντας πώς κάθε λεπτομέρεια δείχνει προς το μυστήριο του Χριστού. Καθώς προσευχόμαστε και μελετούμε μαζί είθε αυτές οι αρχαίες φωνές να ενισχύσουν την πίστη μας και να μας φέρουν πιο κοντά στον Κύριο που είναι κύριος του Σαββάτου και των καρδιών μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ανοίξουμε τώρα το ιερό κείμενο και ας διαβάσουμε το κεφάλαιο 12 του Ματθαίου αργά και προσευχητικά. Ακούστε την ένταση μεταξύ του Ιησού και των Φαρισαίων, την ήπια εξουσία με την οποία ο Χριστός υπερασπίζεται τους μαθητές του, και το έλεος που ρέει από τον Κύριο του Σαββάτου. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας καθώς φαντάζεστε τις σκηνές κατά μήκος των χωραφιών με τα σιτηρά και στη συναγωγή. Πάρτε τον χρόνο σας· το Άγιο Πνεύμα συχνά μιλά στις ήσυχες παύσεις μεταξύ των στίχων.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ξεκινά παραθέτοντας τον Ιερώνυμο για την κατηγορία των Φαρισαίων. Ο Χέιντοκ Καθολικό Σχόλιο Βίβλου Και οι μαθητές του πεινώντας. Πόσο αληθινά θαυμαστός είναι ο τρόπος των αποστόλων, οι οποίοι δεν θα αποχωρούσαν από την παρέα του Ιησού, αν και πιεζόμενοι από τη μεγαλύτερη πείνα και κόπωση, ούτε καν για να λάβουν λίγη ανανέωση για το σώμα. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος) --- Σημειώνεται από τον Ιερώνυμο, ότι οι Φαρισαίοι δεν κατηγόρησαν τους μαθητές για κλοπή, αλλά για παράβαση του σαββάτου. Ο Λουκάς αποκαλεί αυτό το σάββατο, Σάββατον δεύτερον πρώτον, το οποίο εξηγείται διαφορετικά από τους ερμηνευτές. Ο Ριμπέιρα, ακολουθώντας τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο και τον Θεοφύλακτο, θεωρεί ότι κάθε σάββατο ονομαζόταν έτσι, το οποίο ακολουθούσε αμέσως κάποια εορτή. Ο Μαλδονάτος είναι της γνώμης ότι κάποιο ιδιαίτερο σάββατο υποδεικνύεται με αυτό το όνομα, και εικάζει ότι ήταν το σάββατο της Πεντηκοστής, επειδή είναι το δεύτερο της μεγάλης εορτής, δηλαδή του Πάσχα, της Πεντηκοστής, της Σκηνοπηγίας, ή των Σκηνών. --- Στα ελληνικά, το σάββατο είναι στον πληθυντικό, και σημαίνει τις ημέρες του σαββάτου ή της ανάπαυσης, οι οποίες ήταν μέρος της εορτής. Οι τρεις μεγάλες εορτές διαρκούσαν μία ολόκληρη εβδομάδα η καθεμία. Ονομάζονταν και οι τρεις ελληνικά: πρώται, δηλαδή μεγάλες, επίσημες εορτές. Η πρώτη ήταν εκείνη του Πάσχα, με τις επτά ημέρες των αζύμων, που ονομαζόταν ελληνικά: πρωτοπρώτον, το πρώτο-πρώτο σάββατο κατ' εξοχήν: η δεύτερη ήταν η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής, ελληνικά: δευτεροπρώτον, το δεύτερο-πρώτο σάββατο, (η οποία φαίνεται να ήταν η εορτή που εννοούσε ο ευαγγελιστής σε αυτό το σημείο, καθώς αυτή την εποχή το σιτάρι ήταν ώριμο στην Παλαιστίνη) και η τρίτη ήταν η εορτή των σκηνών, ελληνικά: τριτοπρώτον, το τρίτο-πρώτο μεγάλο σάββατο. Πολλοί, ωστόσο, είναι της γνώμης, ότι με το δεύτερο-πρώτο σάββατο εννοείται η όγδοη ημέρα της εορτής, η οποία διατάχθηκε να εορτάζεται εξίσου πανηγυρικά με την πρώτη ημέρα της εορτής. (Λευιτικόν κγ΄. 36. 39. και Αριθμοί κθ΄. 35.) Σχετικά με την αναφορά στον Δαβίδ, το σχόλιο σημειώνει τους άρτους της προθέσεως. Τι ο Δαβίδ, κ.λπ.[1] Ο Χριστός τους δείχνει ότι ο νόμος δεν χρειάζεται πάντα να λαμβάνεται σύμφωνα με το γυμνό γράμμα. --- Στον οίκο του Θεού· δηλαδή όπου φυλασσόταν τότε η σκηνή: όχι στον ναό, ο οποίος εκείνη την εποχή δεν είχε οικοδομηθεί. --- Έφαγαν τους άρτους, κ.λπ. Ο Χριστός μιλά για εκείνους τους άρτους που διατάχθηκε να τοποθετηθούν σε τραπέζι μέσα στη σκηνή, και να αλλάζονται από καιρό σε καιρό. Αυτή η μετάφραση φαίνεται τόσο κυριολεκτική όσο μπορεί να είναι, και πιο κατανοητή από άρτους προθέσεως, ή άρτους επιδείξεως. (Ουίθαμ) --- Για να αντικρούσει αυτή την συκοφαντία των Ιουδαίων ηγετών, ο Ιησούς τους υπενθυμίζει τη συμπεριφορά του Δαβίδ όταν καταδιωκόταν από τον Σαούλ, ο οποίος, μειωμένος στην ίδια ακραία κατάσταση, έφαγε από εκείνο το ψωμί που επιτρεπόταν μόνο στους ιερείς να αγγίξουν. Ο Αχιμέλεχ, ο αρχιερέας, θεωρώντας ότι είναι πιο ευάρεστη θυσία στον Θεό να διατηρήσει τη ζωή του ανθρώπου, παρά να κάνει προσφορά άρτου. (Άγιος Ιερώνυμος) --- Και εκείνοι που ήταν μαζί του. Στο σημείο που αναφέρεται, (Α' Βασιλειών κα΄.) λέγεται, ότι ήταν μόνος. Μπορεί να απαντηθεί, ότι κανείς δεν ήταν μαζί του όταν έλαβε τους άρτους. (Μενοχίους) Ο Χέιντοκ στη συνέχεια παραθέτει τον Ωσηέ για να τονίσει το έλεος πάνω από τη θυσία. Έλεος, και όχι θυσία. (Ωσηέ στ΄. 6.) Η έννοια αυτού είναι, αν τότε εγκρίνετε το έλεος του αρχιερέα, ο οποίος ανέπαυσε τον πεινασμένο φυγάδα Δαβίδ, γιατί καταδικάζετε τους μαθητές μου; (Άγιος Ιερώνυμος)
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χέιγντοκ συνδέει το χωρίο με την κυριότητα του Χριστού επί του Σαββάτου. Κύριος ... του σαββάτου. Αποδεικνύει ότι δύναται να απαλλάττη από την τήρησιν της εορτής, διότι είναι κύριος της εορτής. Εν τω κατά Μάρκον (ii. 27.) γράφεται, το σάββατο εποιήθη διά τον άνθρωπον, και ουχ ο άνθρωπος διά το σάββατο· τουτέστιν η σωτηρία του ανθρώπου προτιμάται της τηρήσεως του σαββάτου. (Μενοχίου) --- Εν τη συμπτώσει δύο ασυμβιβάστων εντολών, πρέπει να δίδωμεν την προτίμησιν εις εκείνην ήτις είναι το τέλος και ο σκοπός της άλλης· ούτω πρέπει να προτιμώμεν την διατήρησιν της ζωής της τηρήσεως του σαββάτου. (Χέιγντοκ) --- Οι άρτοι ούτοι ήσαν δώδεκα, αντιστοιχούντες εις τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ. Ετίθεντο έξ και έξ, είς επί του άλλου, εις εκάτερον άκρον της τραπέζης. Επί του ανωτάτου άρτου εκάστου σωρού ίστατο αγγείον, καπνίζον μετά του γλυκυτάτου θυμιάματος. Οι άρτοι ούτοι κατά το τέλος της εβδομάδος, κατά την διάταξιν του Θεού, ετρώγοντο μόνον υπό των ιερέων, όταν αντικαθίσταντο υπό δώδεκα φρέσκων, ομοίων προς αυτούς, εκ του λεπτοτέρου αλεύρου, αναμεμιγμένου μετά ελαίου. Η προσφορά αύτη των άρτων της προθέσεως ενώπιον του Κυρίου, ήτο θυσία διαρκής, ως παρατηρούσιν οι άγιοι Πατέρες, και τύπος ανωτέρου είδους άρτων προθέσεως, ήτοι αυτού του Ιησού Χριστού εν τη αγία Ευχαριστία. (Χέιγντοκ)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η δική μου τήρηση της Ημέρας του Κυρίου αντανακλά το έλεος που διδάσκει ο Χριστός; Σε ποιους τομείς της ζωής πειράζομαι να τοποθετώ άκαμπτους κανόνες πάνω από την αληθινή αγάπη; Πού με προσκαλεί ο Χριστός να τον αναγνωρίσω ως Κύριο του χρόνου και της ανάπαυσής μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἀληθινὲ Κύριε τοῦ Σαββάτου καὶ ἐλεήμων Ἀρχιερεῦ ὁ γινώσκων τὴν ἀσθένειάν ἡμῶν, χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ ἐκλέγωμεν τὸ ἔλεος ἀντὶ τῆς θυσίας καθ' ἑκάστην ἡμέραν καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα μετὰ πεποιθήσεως ἐν τῷ ἠπίῳ σου ζυγῷ. Κράτησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ σκληρότητος καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς διὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος εἰς τὴν αἰώνιον ἀνάπαυσιν ἣν ἡτοίμασας. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, δεόμεθα. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →