Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 89-90 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το κλασικό έργο του Αλεξάνδρου Μακλάρεν Expositions of Holy Scripture. Σε αυτές τις σελίδες για τους Ψαλμούς 89 και 90 ο μεγάλος ερμηνευτής μας οδηγεί στην καρδιά μιας ζωής που βιώνεται συνειδητά ενώπιον του Θεού. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στους αρχαίους ύμνους και να ανακαλύψουμε τη ζωντανή τους δύναμη για σήμερα. Καθώς ανοίγουμε μαζί τις Γραφές προετοιμαζόμαστε να δεχθούμε τόσο φώτιση όσο και πρόσκληση. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτούς τους ψαλμούς να ζωογονήσει επίσης τις καρδιές μας μέσω της πιστής ερμηνείας του Μακλάρεν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τώρα τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 89 και 90 αργά και προσευχητικά. Ακούστε την ηχηρή σάλπιγγα της παρουσίας του Θεού και την κραυγή για την αιώνια ομορφιά Του. Αφήστε τη μεγαλειώδη γλώσσα αυτών των αρχαίων προσευχών να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Προσέξτε τη μετάβαση από την προσκύνηση στον ειλικρινή θρήνο και τέλος στην πεπεισμένη ικεσία. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας στον χαρούμενο ήχο που ακόμη αντηχεί μέσα από αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά εξερευνώντας την έκσταση του Ψαλμωδού για τον χαρούμενο ήχο.
Τώρα, η δύναμη αυτής της έκφρασης αυξάνεται αν παρατηρήσουμε ότι η λέξη που αποδίδεται ως 'χαρούμενος ήχος' είναι η τεχνική λέξη για τη σάλπιγγα στις ιουδαϊκές εορτές. Ο σκοπός αυτών των σαλπισμάτων, όπως εκείνων των κηρύκων κατά τη στέψη βασιλιά, ήταν να διακηρύξουν την παρουσία του Θεού, του Βασιλιά του Ισραήλ, στην εορτή, καθώς και να εκφράσουν τη χαρά των προσκυνητών. Έτσι ο Ψαλμωδός, όταν λέει 'Μακάριος ο λαός που γνωρίζει τον χαρούμενο ήχο', δεν αναφέρεται, όπως συνήθως τον αντιλαμβανόμαστε, στο κήρυγμα του Ευαγγελίου, αλλά στα σαλπίσματα που διακήρυτταν τον παρόντα Θεό και πάλλονταν από τη χαρά των προσδοκώντων προσκυνητών. Έτσι αυτή η έκφραση ισοδυναμεί με 'Ω! πόσο μακάριος είναι ο λαός που είναι βέβαιος ότι έχει τον Θεό μαζί του!' και που, όντας βέβαιος, υποκλίνεται ενώπιόν Του με αγαπητική λατρεία. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα επόμενα λόγια του κειμένου δηλώνουν το πρώτο στοιχείο που υποδεικνύει αυτής της μακαριότητας μιας ευλαβικής ζωής, 'Θα περιπατούν, Κύριε, στο φως του προσώπου Σου.'Ο Μακλάρεν στη συνέχεια αναπτύσσει το νόημα του να περιπατά κανείς συνεχώς στο φως του προσώπου του Θεού.
Φυσικά, 'το φως του προσώπου Σου' είναι ένα πολύ προφανές και φυσικό σύμβολο για την εύνοια, την ευαρέσκεια, την καλή θέληση εκ μέρους Εκείνου που θεωρείται ότι κοιτάζει κάποιον. Διαβάζουμε, για παράδειγμα, σε σχέση με ένα πολύ χαμηλότερο θέμα στο Βιβλίο των Παροιμιών, 'Στο φως του προσώπου του βασιλιά είναι ζωή, και η εύνοιά του είναι σαν νέφος της όψιμης βροχής.' Πάλι έχουμε, στην ιερατική ευλογία, τη φράση συνοδευόμενη σε παράλληλες προτάσεις από αυτό που είναι πραγματικά μια εξήγηση της, 'Ο Κύριος ας κάνει το πρόσωπό Του να λάμψει επάνω σου και ας σου δείξει έλεος.' Έτσι η απλή και προφανής σημασία των λέξεων, 'το φως του προσώπου Σου', είναι η εύνοια και η αγαθοσύνη του Θεού που φανερώνεται σε εκείνο το ελεήμον Πρόσωπο που στρέφει προς τους δούλους Του. Όσον αφορά την άλλη κύρια λέξη στην πρόταση, 'να περιπατά' είναι το ισοδύναμο σε όλη την Γραφή για τη διαγωγή της ενεργού ζωής και της καθημερινής συναναστροφής ενός ανθρώπου, και το να περιπατά κανείς στο φως σημαίνει απλώς να έχει τη συνείδηση της θείας Παρουσίας και την εμπειρία της θείας αγαθοσύνης και φιλίας ως δρόμο στον οποίο διανύουμε το ταξίδι της ζωής μας, ή ως ατμόσφαιρα γύρω μας στην οποία γίνονται όλες οι δραστηριότητές μας και στην οποία παραμένουμε πάντοτε, όπως ο δύτης στο κουδούνι του, για να κρατήσουμε μακριά μας το κακό και την αμαρτία.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια πραγματεύεται τη δυνατότητα διατήρησης αυτής της αδιάσπαστης επίγνωσης μέσα στην καθημερινή ζωή.
Μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν για έναν άνθρωπο να διανύει τη ζωή φέρνοντας αυτή την ατμόσφαιρα συνεχώς μαζί του; Μπορεί η συνέχεια που, όπως παρατήρησα, εκφράζεται από το πρωτότυπο ακριβώς αποδοθέν, να διατηρηθεί μέσα από μια συνηθισμένη ζωή που έχει κάθε είδους έργο να κάνει, ή μήπως ακούμε μόνο 'τον χαρούμενο ήχο', πού και πού, σε σπάνια διαστήματα, σε καθορισμένες περιστάσεις, που αντιστοιχούν σε αυτές τις αρχαίες εορτές; Ποιο από τα δύο θα είναι, αγαπητοί αδελφοί; Δεν υπάρχει καμία ανάγκη καθόλου γιατί οποιαδήποτε ποσότητα σκληρής εργασίας, ή εξωτερικές ασχολίες του πιο κοσμικού χαρακτήρα, ή οποιαδήποτε ποσότητα περισπασμών, να διακόψει για εμάς τη συνέχεια αυτής της συνείδησης και αυτής της εμπειρίας. Μπορούμε να φέρουμε τον Θεό μαζί μας όπου κι αν πηγαίνουμε, αν μόνο θυμόμαστε ότι όπου δεν μπορούμε να Τον φέρουμε μαζί μας δεν πρέπει να πηγαίνουμε. Μπορούμε να Τον φέρουμε μαζί μας σε όλους τους σκονισμένους δρόμους της ζωής· μπορούμε πάντοτε να περπατάμε στην ηλιόλουστη πλευρά του δρόμου αν θέλουμε.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν κλείνει την ερμηνεία του Ψαλμού 89 δείχνοντας πώς το φως του προσώπου του Θεού μεταμορφώνει κάθε περίσταση.
Αλλά για εκείνους στους οποίους το Πρόσωπο του Θεού είναι σαν Ήλιος, η ζωή σε όλες τις δυνατότητές της είναι μακάρια· και δεν υπάρχει μακαριότητα πέρα από αυτή. Ας μείνουμε λοιπόν κοντά Του, 'περιπατώντας στο φως', στις μεταβαλλόμενες ημέρες μας, 'καθώς Εκείνος είναι στο φως' στην ουσιαστική και αμετάβλητη ύπαρξή Του· και αυτό το φως θα είναι για εμάς όλα όσα συμβολίζει στην Γραφή—γνώση και χαρά και καθαρότητα· και σε εμάς επίσης δεν θα υπάρχει 'κανένα σκοτάδι καθόλου.'Στρέφοντας στον Ψαλμό 90, ο Μακλάρεν υψώνει την κραυγή για να αναπαυθεί η ομορφιά του Κυρίου στους δούλους Του.
Η λέξη που μεταφράζεται ως 'ομορφιά' στο κείμενό μου είναι, όπως το ελληνικό ισοδύναμο στην Καινή Διαθήκη, και όπως η αγγλική λέξη 'χάρη', που αντιστοιχεί και στις δύο, δεκτική διπλής σημασίας. Η 'χάρη' σημαίνει τόσο καλοσύνη όσο και ομορφιά, ή, όπως θα μπορούσαμε να διακρίνουμε, ευμένεια και χαριτωμένη ομορφιά. Και αυτή η διπλή ιδέα είναι εγγενής στη λέξη, όπως είναι εγγενής στο ιδίωμα του Θεού στο οποίο αναφέρεται. Διότι αυτή η διπλή σημασία της μίας λέξης υποδηλώνει την αλήθεια ότι η αγαθοσύνη και η μεταδοτική ευσπλαχνία του Θεού είναι η ομορφιά Του, και ότι το ωραιότερο πράγμα γύρω Του, παρά τις λαμπρότητες που περιβάλλουν τον χαρακτήρα Του, και τα αστραφτερά φώτα που προέρχονται από την πολυμερή δόξα Του, είναι ότι αγαπά και ελεεί και δίνει τον Εαυτό Του. Ο Θεός είναι όλος ωραίος, αλλά η κεντρική και ουσιαστική ομορφιά της θείας φύσης είναι ότι είναι μια κλίνουσα φύση, που σκύβει σε αδύναμες και ανάξιες ψυχές, και σε αυτές χύνει την πλήρη αφθονία των ποικίλων δώρων της. Έτσι η 'ομορφιά του Κυρίου' σημαίνει, χωρίς κανένα σόφισμα ή τέχνασμα, αλλά εξαιτίας της ουσιαστικής ομορφιάς της αγαθοσύνης Του, τόσο την ομορφιά του Θεού όσο και την καλοσύνη του Θεού· την ευμένεια του Θεού και την χαριτωμένη ομορφιά Του αν μου επιτρέπεται να χρησιμοποιήσω τέτοια λέξη.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο σημείο της συνηθισμένης ημέρας σας χάνετε πιο εύκολα την αίσθηση της παρουσίας του Θεού; Ποια μοναδική πρακτική μπορεί να σας βοηθήσει να περιπατάτε πιο συνεχώς στο φως του προσώπου Του; Πώς αλλάζει η προσευχή για την ομορφιά του Θεού στη ζωή σας τον τρόπο που βλέπετε την καθημερινή σας εργασία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Αἰώνιε Θεέ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἀμετάβλητον ἀγάπην σου, τὴν ὁποίαν ὤμοσας τῷ Δαβίδ, καὶ διὰ τὴν πιστότητα τῆς διαθήκης σου, ἡ ὁποία διαμένει ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀριθμῶμεν τὰς ἡμέρας ἡμῶν, ἵνα ἀποκτήσωμεν καρδίαν σοφίας, καὶ εἴθε ἡ καλλονὴ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν νὰ ἐφίσταται ἐφ’ ἡμᾶς, ἵνα στερεώσῃ τὸ ἔργον τῶν χειρῶν ἡμῶν. Κράτησον ἡμᾶς περιπατοῦντας ἐν τῷ φωτὶ τοῦ προσώπου σου διὰ τοῦ Πνεύματος, ἵνα πᾶσα ἐργασία γένηται προσφορά, καὶ πᾶσα λύπη ὁδὸς εἰς βαθυτέραν ἐμπιστοσύνην ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →