← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Μακκαβαίων

Β΄ Μακκαβαίων 7-8 — Αιωνόσπορος (Καθολικό με δευτεροκανονικά)

Β' Μακκαβαίων 7-8Eterniseed Original — Φωνή Καθολική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το έβδομο κεφάλαιο των Β' Μακκαβαίων είναι από τα πιο θεολογικά πυκνά κεφάλαια σε ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη. Παρουσιάζει το μαρτύριο των επτά αδελφών και της μητέρας τους υπό τον Αντίοχο Επιφανή και διατηρεί στους λόγους τους πριν τον θάνατο τις θεμελιώδεις μαρτυρίες της Γραφής για το δόγμα της σωματικής ανάστασης για το δόγμα της δημιουργίας εκ του μηδενός και για τη θεολογία του μαρτυρίου που θα διαμόρφωνε την χριστιανική παράδοση από την πατερική εποχή και μετά. Το όγδοο κεφάλαιο στρέφεται στη συνέχεια στην άνοδο του Ιούδα Μακκαβαίου και την αρχή της στρατιωτικής αντίστασης. Η Εκκλησία δέχεται το έβδομο κεφάλαιο ως ένα από τα πιο πολύτιμα αποσπάσματα της δευτεροκανονικής γραμματείας: ο λόγος της μητέρας προς τον έβδομο γιο της με την έκκλησή του στην εμπειρία της σύλληψης και την ομολογία της δημιουργίας εκ του μηδενός είναι από τα θεμελιώδη κείμενα της Γραφής που η καθολική παράδοση έχει παραθέσει από την πατερική εποχή και μετά και οι επτά αδελφοί εισέρχονται στην κοινωνία των αγίων ως οι μεγάλοι προχριστιανικοί μάρτυρες της ανάστασης που δεν είδαν ακόμη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τα κεφάλαια 7 και 8 των Β' Μακκαβαίων με την ευλάβεια που τα κεφάλαια αξίζουν. Στο έβδομο κεφάλαιο προσέξτε με μεγάλη προσοχή τα διαδοχικά μαρτύρια: οι επτά αδελφοί και η μητέρα τους συνελήφθησαν επειδή αρνήθηκαν να φάνε χοιρινό κρέας ο μεγαλύτερος αδελφός μαστιγώθηκε η γλώσσα του κόπηκε το δέρμα του κεφαλιού του αφαιρέθηκε τα μέλη του ακρωτηριάστηκαν και το σώμα του τηγανίστηκε ενώ ζούσε ο λόγος του δεύτερου αδελφού ότι έλαβε ζωή από τον Θεό και θα την λάβει πάλι ο τρίτος αδελφός που πρότεινε τα χέρια και τη γλώσσα του να κοπούν με την ίδια εμπιστοσύνη στην ανάσταση η ομολογία του τέταρτου αδελφού ότι προτιμά τον θάνατο από ανθρώπινα χέρια με την ελπίδα της ανάστασης παρά τη ζωή χωρίς αυτήν η προφητεία του πέμπτου αδελφού κατά του Αντιόχου η αναγνώριση του έκτου αδελφού ότι υποφέρουν για τις δικές τους αμαρτίες αλλά ο Αντίοχος δεν θα διαφύγει και ιδιαίτερα ο λόγος της μητέρας προς τον έβδομο γιο της που τον καλεί να κοιτάξει τον ουρανό και τη γη και να αναγνωρίσει ότι ο Θεός τα έκανε από το τίποτα ότι ο ίδιος Θεός μπορεί να αποκαταστήσει τη ζωή που παραδόθηκε και τέλος ο θάνατος της μητέρας μετά τους επτά γιους της. Στο όγδοο κεφάλαιο προσέξτε τον Ιούδα Μακκαβαίο που συγκεντρώνει κρυφά έξι χιλιάδες άνδρες την ήττα του Νικάνορα και των εμπόρων που είχαν έρθει να αγοράσουν Εβραίους σκλάβους την απογραφή της εβραϊκής θρησκευτικής ζωής που αποκαταστάθηκε εν μέρει.
Μελετήστε

Μελέτη

Το έβδομο κεφάλαιο των Μακκαβαίων Β΄ έχει καταλάβει θέση μοναδικής θεολογικής σημασίας στην καθολική παράδοση λόγω της δογματικής ουσίας που διατηρείται στους αποχαιρετιστήριους λόγους των επτά αδελφών και της μητέρας τους. Το κεφάλαιο παρουσιάζει τους μαρτυρικούς θανάτους σε σκόπιμη ακολουθία, με κάθε αδελφό να προσθέτει στην δογματική ομολογία που ο προηγούμενος αδελφός άρχισε. Ο μεγαλύτερος αδελφός, πριν κοπεί η γλώσσα του και τηγανιστεί το σώμα του, ομολογεί ότι είναι έτοιμοι να πεθάνουν παρά να παραβούν τους νόμους των πατέρων τους. Ο δεύτερος αδελφός, πριν πεθάνει, λέει δυνατά: Εσύ σαν μανία μας βγάζεις από την παρούσα ζωή, αλλά ο βασιλεύς του κόσμου θα μας αναστήσει, που πεθάναμε για τους νόμους του, στην ανάσταση της αιωνίου ζωής. Ο τρίτος αδελφός απλώνει τα χέρια και τη γλώσσα για να κοπούν λέγοντας: Από τον ουρανό έλαβα αυτά τα μέλη και για χάρη των νόμων του τα περιφρονώ· από αυτόν ελπίζω να τα λάβω πίσω πάλι. Ο τέταρτος αδελφός, όταν πλησιάζει τον θάνατο, λέει: Καλύτερα είναι να θανατωθεί κανείς από ανθρώπους, για να προσδοκά ελπίδα από τον Θεό να αναστηθεί πάλι από αυτόν· διότι εσύ δεν θα έχεις ανάσταση προς ζωή. Ο πέμπτος και ο έκτος αδελφός επεκτείνουν την προφητεία της κρίσεως κατά του Αντιόχου. Έπειτα έρχεται ο λόγος της μητέρας προς τον έβδομο και νεότερο γιο της — ανάμεσα στα πιο εξαιρετικά χωρία της Παλαιάς Διαθήκης. Περιγράφεται ότι προτρέπει κάθε έναν από τους γιους της στη γλώσσα των πατέρων τους, με ανδρεία τόλμη, γεμάτη από ευγενές πνεύμα που ξεσήκωσε τον γυναικείο λογισμό της σε ανδρική δύναμη. Προς τον έβδομο γιο λέει: Σε ικετεύω, γιε μου, κοίταξε τον ουρανό και τη γη, και όλα όσα είναι σε αυτούς, και συλλογίσου ότι ο Θεός τα έκανε από το μηδέν και έτσι έγινε και το ανθρώπινο γένος ομοίως. Μη φοβηθείς αυτόν τον βασανιστή, αλλά, όντας άξιος των αδελφών σου, δέξου τον θάνατό σου, για να σε δεχθώ πάλι με έλεος μαζί με τους αδελφούς σου. Αυτό το χωρίο υπήρξε το θεμελιώδες γραφικό κείμενο που η καθολική παράδοση έχει επικαλεστεί για δύο διακριτές δογματικές ουσίες: πρώτον, το δόγμα της δημιουργίας εκ του μηδενός, που είναι η διδασκαλία ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν από μη προϋπάρχουσα ύλη αλλά με την καθαρή διαταγή του παντοδύναμου θελήματός του· δεύτερον, το δόγμα της αναστάσεως του σώματος, που είναι η διδασκαλία ότι ο ίδιος Θεός που δημιούργησε το σώμα από το μηδέν μπορεί να το αποκαταστήσει από τη σκόνη του τάφου. Ο άγιος Θωμάς Ακινάτης στη Σούμμα Ι ερ.45 α.2 παραθέτει αυτό το εδάφιο ρητά ως γραφική μαρτυρία για τη δημιουργία εκ του μηδενός, και ο δογματικός ορισμός από την Τέταρτη Σύνοδο του Λατερανού το 1215 ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν «εκ του μηδενός» αντλεί ακριβώς από αυτό το μακκαβαϊκό υπόστρωμα. Ο άγιος Αυγουστίνος στο Περί της Πόλεως του Θεού Βιβλίο ΧΧΙΙ (περί της αναστάσεως των νεκρών) πραγματεύεται εκτενώς τα φιλοσοφικά και θεολογικά θεμέλια της σωματικής αναστάσεως, αντλώντας από το Β΄ Μακκαβαίων κεφάλαιο έβδομο ως θεμελιώδη μαρτυρία της Παλαιάς Διαθήκης. Η Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας διατηρεί αυτή τη διδασκαλία στους αριθμούς 297 (δημιουργία εκ του μηδενός, παραθέτοντας Β΄ Μακκ 7:28) και 992 (ανάσταση, παραθέτοντας Β΄ Μακκ 7:9 και Β΄ Μακκ 7:14). Η μητέρα των επτά αδελφών η ίδια έχει γίνει δεκτή στην καθολική παράδοση με ιδιαίτερη ευλάβεια. Η ελληνική παράδοση της έδωσε το όνομα Σολομονία· αργότερα η λατινική παράδοση της έδωσε το όνομα Άννα, αντλώντας τον παραλληλισμό με τη μητέρα του Σαμουήλ και τη μητέρα στην προτύπωση της μητρότητας της Θεοτόκου στην Παλαιά Διαθήκη. Το Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο διατηρεί την μνήμη της την 1η Αυγούστου μαζί με τους επτά γιους της και τον Ελεάζαρο τον γραμματέα. Τα λείψανα των επτά αδελφών και της μητέρας τους προσκυνήθηκαν στην πρώιμη χριστιανική Αντιόχεια στη βασιλική του αγίου Βαβύλα, και μετά την εικονομαχική περίοδο στην πρώιμη μεσαιωνική Κωνσταντινούπολη. Ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός στο κήρυγμά του για τη εορτή των μακκαβαϊκών μαρτύρων πραγματεύεται ρητά το ερώτημα αν οι προχριστιανικοί μάρτυρες μπορούν να προσκυνώνται στην χριστιανική Εκκλησία, και η απάντησή του (διατηρημένη στην Πατρολογία Ελληνική) είναι ότι η μαρτυρία στον νόμο του Θεού που κοστίζει τη ζωή είναι η ίδια μαρτυρία είτε πριν είτε μετά την Ενσάρκωση, και ότι οι μακκαβαϊκοί μάρτυρες εισήλθαν στην κοινωνία των αγίων με την ίδια αγάπη που αργότερα θα τελείωνε τους χριστιανούς μάρτυρες. Το όγδοο κεφάλαιο στρέφεται έπειτα από τον μαρτυρικό θάνατο στην στρατιωτική αντίσταση. Ο Ιούδας ο Μακκαβαίος, αφού συγκέντρωσε έξι χιλιάδες άνδρες κρυφά, νίκησε τον Νικάνορα και τους δουλεμπόρους που είχαν έρθει για να αγοράσουν Ιουδαίους αιχμαλώτους εκ των προτέρων· οι αιχμάλωτοι λυτρώθηκαν, το στρατόπεδο λεηλατήθηκε, και τα έσοδα διανεμήθηκαν σε εκείνους που είχαν υποφέρει περισσότερο υπό τον διωγμό. Το κείμενο δίνει ιδιαίτερη προσοχή να καταγράψει ότι ο πλούτος που ανακτήθηκε από το στρατόπεδο διανεμήθηκε σε χήρες και ορφανά πριν από οποιονδήποτε άλλο σκοπό, και ότι ο ίδιος πλούτος χρησιμοποιήθηκε έπειτα για να αποκαταστήσει τις θρησκευτικές τελετές που είχαν κατασταλεί. Η καθολική παράδοση έχει ερμηνεύσει αυτό το κεφάλαιο ως το πρότυπο της ορθής στρατιωτικής εμπλοκής υπό θρησκευτική αιτία: η αντίσταση αναλαμβάνεται μόνο μετά την δημόσια μαρτυρία των μαρτύρων έχει δοθεί, και τα λάφυρα της αντίστασης εφαρμόζονται πρώτα στην ελεημοσύνη παρά στο κέρδος.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Στοχαστείτε τον λόγο της μητέρας προς τον έβδομο γιο της. Η έκκλησή της — κοίταξε τον ουρανό και τη γη σκέψου ότι ο Θεός τα έκανε από το τίποτα και έτσι έγινε και η ανθρωπότητα — είναι η θεμελιώδης ομολογία της Παλαιάς Διαθήκης για τη δημιουργία εκ του μηδενός το δόγμα που διακρίνει την χριστιανική και εβραϊκή κατανόηση της δημιουργίας από κάθε φιλοσοφική εναλλακτική πλατωνική αιώνια ύλη αριστοτελικός ακίνητος κινητήρας που ενεργεί σε συναιώνια ύλη ο υλισμός των Επικούρειων οι δυισμοί των ανατολικών θρησκειών. Έχετε γίνει σκόπιμοι για αυτό το δόγμα ως την ουσιαστική βάση της δικής σας κατανόησης του Θεού; Η διατύπωση του Κατηχισμού στον αριθμό 297 καθιστά ρητή τη σύνδεση που η μητέρα των Μακκαβαίων πρώτη έκανε: ο Θεός που μπορεί να κάνει από το τίποτα μπορεί να αποκαταστήσει από τον θάνατο. Στοχαστείτε επίσης το δόγμα της ανάστασης που οι επτά αδελφοί ομολογούν σε διαδοχικούς λόγους. Η ελπίδα που ομολογούν δεν είναι η φιλοσοφική αθανασία μιας ασώματης ψυχής αλλά η ανάσταση του σώματος — το ίδιο σώμα που βασανίζεται και διαμελίζεται θα ληφθεί πάλι. Η καθολική παράδοση το έχει κρατήσει αυτό με σταθερότητα ενάντια σε κάθε φιλοσοφική μείωση της ανάστασης σε απλή πνευματική συνέχεια. Η σωματική ακεραιότητα του αναστημένου προσώπου είναι το ουσιαστικό περιεχόμενο της ελπίδας και οι συγκεκριμένες χειρονομίες των αδελφών προτείνοντας χέρια να κοπούν παρουσιάζοντας μέλη ως δώρα που θα ληφθούν πίσω καθιστούν αυτό συγκεκριμένο. Πού στην δική σας ομολογία του Συμβόλου της Πίστεως έχετε επιτρέψει στην ανάσταση του σώματος να υποχωρήσει σε ασαφή πνευματική γλώσσα; Στοχαστείτε τέλος την ίδια τη μητέρα. Η καθολική παράδοση την έχει διαβάσει από καιρό ως ιδιαίτερο τύπο της Μακαρίας Παρθένου Μαρίας στους πρόποδες του σταυρού — και οι δύο παρακολουθούν τον θάνατο όλων των γιων τους και οι δύο φέρουν τη δοκιμασία με σταθερότητα παρά με στωική καταστολή του συναισθήματος και οι δύο φέρνουν την κατάσταση σε προσευχή που μεσιτεύει για ό,τι δεν μπορεί να αλλάξει. Οι παροτρύνσεις της μακκαβαϊκής μητέρας προς κάθε γιο με τη σειρά του — που διατηρούνται στο εμπνευσμένο κείμενο στη γλώσσα των πατέρων τους — είναι η προεικόνιση της Παλαιάς Διαθήκης του σιωπηλού 'γένοιτό μοι' της Μαρίας στον Γολγοθά.
Απαντήστε

Απόκριση

Απαγγείλετε αυτήν την εβδομάδα το Σύμβολο των Αποστόλων αργά με ιδιαίτερη προσοχή σε δύο άρθρα: 'δημιουργό ουρανού και γης' αντλώντας από Β' Μακ 7:28 την έκκληση της μητέρας στη δημιουργία από το τίποτα και 'ανάσταση σαρκός' αντλώντας από Β' Μακ 7:9 11 14 23 τις διαδοχικές ομολογίες των επτά αδελφών. Κρατήστε ενώπιον του Θεού το ουσιαστικό δογματικό περιεχόμενο που αυτά τα άρθρα φέρουν — ο ίδιος Θεός που μπορεί να κάνει το σύμπαν από το τίποτα μπορεί να αποκαταστήσει το σώμα σας από τη σκόνη — και ζητήστε από τους μακκαβαϊκούς μάρτυρες και τη μητέρα τους να σας αποκτήσουν την ακεραιότητα ομολογίας που αυτή η διατύπωση απαιτεί.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Παντοδύναμε και αιώνιε Θεέ που μέσω των επτά αδελφών και της μητέρας τους υπό τον Αντίοχο Επιφανή διατήρησες για την Εκκλησία σου τη θεμελιώδη μαρτυρία της Γραφής για τη δημιουργία από το τίποτα και για την ανάσταση του σώματος και που μέσω του μαρτυρίου τους προετοίμασες το υπόστρωμα κάθε χριστιανικού μαρτυρολογίου που θα ακολουθούσε δώσε μας την ακεραιότητά τους στις μικρές ορατές αποφάσεις της δικής μας ημέρας. Με τη μεσιτεία των επτά αδελφών των οποίων τα ονόματα η Εκκλησία διατηρεί στο μαρτυρολόγιό της της μητέρας τους της οποίας η έκκληση στον ουρανό και τη γη δίδαξε τον έβδομο γιο στο δόγμα που ο Κατηχισμός διατηρεί στον αριθμό 297 και του ιερέα Ελεάζαρου του οποίου η μαρτυρία προηγήθηκε της δικής τους στήριξε σε εμάς την εμπιστοσύνη στη δύναμή σου να αποκαταστήσεις ό,τι πρώτα δημιούργησες από το τίποτα. Διά Χριστού του Κυρίου μας που ζει και βασιλεύει μαζί σου στην ενότητα του Αγίου Πνεύματος ένας Θεός στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Καθολική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.