Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 15-16 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας. Στις ομιλίες του για το Λευιτικόν, ο Συμεών οδηγεί την Εκκλησία να δει την Ημέρα του Εξιλασμού με μετάνοια και πίστη, κατευθύνοντας κάθε μάτι στον Χριστό τον αληθινό μας Αποδιοπομπαίο Τράγο. Η μετρημένη έκθεσή του μας προσκαλεί να δεχθούμε τις αρχαίες σκιές ως ζωντανό φως για την ψυχή που ζητά συμφιλίωση με τον Θεό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Κυρίου στα κεφάλαια δεκαπέντε και δεκαέξι του Λευιτικού. Αυτά τα κεφάλαια παρουσιάζουν τόσο τους νόμους της ακαθαρσίας όσο και τις ιερές τελετές της μεγάλης Ημέρας του Εξιλασμού. Καθώς ακούμε, ας προετοιμάσει το Άγιο Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε την διδασκαλία που ο Συμεών αναπτύσσει από αυτές τις ιερές διατάξεις.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών αρχίζει παρουσιάζοντας την τελετή του αποδιοπομπαίου τράγου.
Στίχοι 21-22. ΟΜΙΛΙΑ: 132 Ο ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ ΤΡΑΓΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Λευιτικόν 16:21-22. Και ο Ααρών θα επιθέσει και τα δύο χέρια του επί την κεφαλήν του ζώντος τράγου, και θα εξομολογηθεί επ' αυτού πάσας τας ανομίας των υιών Ισραήλ, και πάσας τας παραβάσεις αυτών εν πάσαις ταις αμαρτίαις αυτών, επιτιθείς αυτάς επί την κεφαλήν του τράγου, και θα αποστείλει αυτόν διά χειρός ανθρώπου ικανού εις την έρημον. Και ο τράγος θα φέρει επ' αυτού πάσας τας ανομίας αυτών, εις γην ακατοίκητον. Από όλους τους τύπους υπό την Μωσαϊκήν οικονομίαν, δεν υπήρχεν ένας σαφέστερος κατά την σημασίαν του, ή ωφελιμώτερος κατά την τάσιν του, από αυτόν που έχομεν ενώπιον μας. Οι περισσότεροι άλλοι τύποι λαμβάνουν φως από την εκπλήρωσίν τους εν Χριστώ: αυτός αντανακλά φως επί του ίδιου του Ευαγγελίου.Στη συνέχεια αναπτύσσει την επίδρασή του επί του νου του πιστού.
Υπήρχεν όντως υπό τον νόμον ένας άλλος τράγος, του οποίου το αίμα εχύθη διά την άφεσιν των αμαρτιών αυτών· ο οποίος επομένως έπρεπε να θεωρηθεί υπ' αυτών ως κοινόν αντικείμενον της πίστεώς των. Αλλά οι δύο μαζί ήσαν, κατά την πραγματικότητα, μία μόνον θυσία, ο μεν αντιπροσωπεύων τον θάνατον του Ιησού, ο δε την ανάστασίν του. Ενώ λοιπόν βλέπομεν τον Χριστόν ως αποθνήσκοντα διά τας παραβάσεις ημών, πρέπει επίσης, συμφώνως προς τον τύπον που έχομεν ενώπιον μας, να τον θεωρώμεν ως αναστάντα διά την δικαίωσίν ημών [Σημείωσις: Προς Ρωμαίους 4:25.].] ΙΙ. Η επίδρασις αυτού επί του νου του πιστού— [Ο αρχιερεύς εξωμολογήθη επί του αποδιοπομπαίου τράγου τας αμαρτίας όλου του Ισραήλ μετά των ιδιαιτέρων επιβαρύνσεων αυτών, ακριβώς την στιγμήν κατά την οποίαν μετέφεрев αυτάς επ' αυτού διά της επιθέσεως των χειρών αυτού. Διά της σημαντικής αυτής διατάξεως εδείκνυε σαφώς πώς η πίστις πάντοτε ενεργεί. Οδηγεί ημάς κατ' αρχάς να μεταφέρωμεν πάσαν την ενοχήν ημών επί την ιεράν κεφαλήν του Ιησού.Ο Συμεών έπειτα διακηρύττει τον καρπόν και το όφελος που λαμβάνει η πίστις.
Ο καρπός και το όφελος αυτού διά την ψυχήν αυτού— [Ευθύς ως η διάταξις που έχομεν ενώπιον μας ετελέσθη δεόντως, αι αμαρτίαι όλου του Ισραήλ απεμακρύνθησαν, και ο Θεός συνεφιλιώθη μετά του αμαρτωλού λαού αυτού. Τούτο όντως, ως τυπική μόνον διάταξις, η άφεσις που ελαμβάνετο δι' αυτής δεν ήτο ούτε τελεία ούτε διαρκής, εκτός διά τους θεωρούντας διά του τύπου αυτόν τον Χριστόν. Αλλά η πίστις εν Χριστώ, είτε ασκουμένη υπ' αυτών είτε υφ' ημών, θα αποκτήσει πλήρη και αιώνιον άφεσιν πασών των αμαρτιών ημών. Υπό τον νόμον όντως υπήρχον τινές αμαρτίαι διά τας οποίας ουδεμία θυσία ήτο ωρισμένη, και αι οποίαι επομένως δεν ηδύναντο να καθαρισθούν διά οιασδήποτε τελετουργικής προσφοράς. Αλλά δεν υπάρχει αμαρτία από την οποίαν δεν θα δικαιωθώμεν διά της πίστεως εν Ιησού [Σημείωσις: Πράξεις 13:39.]. Από της αυτής στιγμής καθ' ην δυνάμεθα να επιθέσωμεν αυτάς επί την κεφαλήν αυτού, θα μεταφερθούν εις την γην της λήθης, και ουδέποτε πλέον θα μνημονευθούν κατ' ημών [Σημείωσις: Ησαΐας 43:25· Προς Εβραίους 8:12.Επί των αντικειμένων του εξιλασμού πιέζει με ιδιαιτέραν προσοχήν.
Τούτα είναι οι μόνοι σκοποί διά τους οποίους ετήσιος νηστεία τηρείται την ημέραν ταύτην· και, εάν επιτευχθούν υφ' ημών, θα έχωμεν λόγον να ευλογώμεν τον Θεόν εις τον αιώνα διότι τοιαύτη διάταξις διετηρήθη εν τη Εκκλησία. Εν τη εξετάσει του χωρίου που έχομεν ενώπιον μας υπάρχουν δύο πράγματα να σημειωθούν· Ι. Τα αντικείμενα διά τα οποία εγένετο ο εξιλασμός— Διά να έχωμεν δικαίαν αντίληψιν του θέματος τούτου, δεν πρέπει να μείνωμεν εις την γενικήν ιδέαν ενός εξιλασμού διά την αμαρτίαν, αλλά πρέπει να εισέλθωμεν ιδιαιτέρως εις την εξέτασιν των ειδικών αντικειμένων διά τα οποία ο εξιλασμός εγένετο. Εγένετο, 1. Διά τον Αρχιερέα— [Οι άνθρωποι οι οποίοι ελάμβανον το αξίωμα της ιερωσύνης ήσαν μέτοχοι της αυτής φθαρτής φύσεως, ως και εκείνοι υπέρ των οποίων ιερούργουν· και, όντες οι ίδιοι αμαρτωλοί, εχρειάζοντο εξιλασμόν δι' εαυτούς [Σημείωσις: Προς Εβραίους 5:1-3.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Συμεών καταλήγει διακρίνοντας τα έργα της μετανοίας και της πίστεως.
]: ναι, θα ριφθούν εις τα βάθη της θαλάσσης [Σημείωσις: Μιχαίας 7:19.], και θα απομακρυνθούν αφ' ημών τόσον μακράν όσον η ανατολή από της δύσεως [Σημείωσις: Ψαλμοί 103:12.].] Εκ τούτου δυνάμεθα να μάθωμεν, 1. Τα διάφορα έργα της μετανοίας και της πίστεως— [Η μετάνοια ουδέποτε δύναται να κάμει εξιλασμόν διά την αμαρτίαν. Όσον μετανοημένοι και αν είμεθα, πρέπει να επιθέσωμεν τας χείρας ημών επί την κεφαλήν του αποδιοπομπαίου τράγου, και να μεταφέρωμεν την ενοχήν ημών επ' αυτού. Αφ' ετέρου, η πίστις δεν καταργεί την μετάνοιαν, αλλά μάλλον ενθαρρύνει και προσκαλεί ημάς εις αυτήν. Πρέπει να μετανοώμεν, διά να προετοιμάζωμεν τας καρδίας ημών διά ευγνώμονα αποδοχήν της συγχωρήσεως, και επιμελή χρήσιν αυτής εις την μέλλουσαν ζωήν ημών· αλλά πρέπει να πιστεύωμεν διά να αποκτήσωμεν συγχώρησιν· διότι αύτη παρέχεται μόνον ένεκα της αντιπροσωπευτικής θυσίας του Χριστού.Τέλος εξυμνεί την υπερβαίνουσαν αποτελεσματικότητα του αίματος του Λυτρωτού.
[Όλαι αι θυσίαι αύται αι επαναλαμβανόμεναι από έτους εις έτος ουδέποτε ηδύναντο να καθαρίσουν την συνείδησιν ενός και μόνου ατόμου· αλλά το αίμα του Ιησού Χριστού, άπαξ χυθέν επί του Γολγοθά, είναι ικανόν να καθαρίσει όλον τον κόσμον. Μεγαλειώδης σκέψις! Ας προσπαθήσωμεν να την πραγματοποιήσωμεν, και να λάβωμεν την μαρτυρίαν αυτής εις τας ιδίας ημών ψυχάς — — —] 3. Πόσον μακάριον είναι το αποτέλεσμα της αληθούς μετανοίας! [Οι άνθρωποι νομίζουν ότι το να θλίβη τις την ψυχήν είναι ο τρόπος να γίνη τις δυστυχής· αλλά το ακριβώς αντίθετον είναι αληθές· το «σπείρειν εν δάκρυσιν» είναι ο βέβαιος τρόπος να θερίση τις εν χαρά [Σημείωσις: Ψαλμοί 126:5.].» Πόσον ωραίως εικονίζετο τούτο την ημέραν του εξιλασμού! Ήτο την ημέραν εκείνην (κάθε πεντηκοστόν έτος) που η Ιωβηλαία έπρεπε να κηρυχθή [Σημείωσις: Λευιτικόν 25:9.]. Πόσον μακάριον τέλος της ημέρας ήτο τούτο! Πόσον βάλσαμον διά πάσαν τεθλιμμένην ψυχήν! Σκεφθήτε την χαράν η οποία διέτρεχε όλην την χώραν, όταν πας άνθρωπος απελευθερούτο, και πάντες επέστρεφον εις την χαμένην κληρονομίαν αυτών [Σημείωσις: Λευιτικόν 25:10.] !
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η θέα του αποδιοπομπαίου τράγου σε κινεί να επιθέσεις τας ιδίας σου αμαρτίας επί τον Χριστόν; Με ποιους τρόπους θα ηδύνασο να θλίψης βαθύτερον την ψυχήν σου ενώπιον του Κυρίου την ημέραν ταύτην; Πού ακόμη ζητείς να στήσης δικαιοσύνην ιδίαν αντί να αναπαυθής εις τον άπαξ προσφερθέντα εξιλασμόν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, ο οποίος έδωκας εις ημάς εν τη Ημέρα του Εξιλασμού τύπον του τελείου έργου του Σωτήρος ημών, χάρισαι να τον ιδώμεν διά των οφθαλμών ζωηράς πίστεως. Καθάρισον ημάς από πάσης μολύνσεως, συμφιλίωσον ημάς προς σεαυτόν διά του αίματος αυτού, και δίδαξον ημάς και να μετανοώμεν και να πιστεύωμεν. Ας εύρωσιν αι ιεροτελεστίαι της αρχαίας ταύτης διατάξεως το αληθές τέλος αυτών εις τας καρδίας ημών, ώστε ημείς, δικαιωθέντες διά της πίστεως, να περιπατώμεν εν καινότητι ζωής προς δόξαν του αγίου ονόματός σου· διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →