← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 21 — με τον Benson

Πράξεις 21Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Με την ήσυχη δύναμη της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Joseph Benson για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ποιμαντική φροντίδα και προσεκτική έκθεση, ο Benson μας καθοδηγεί στο εικοστό πρώτο κεφάλαιο των Πράξεων, ανιχνεύοντας το ταξίδι του Παύλου προς την Ιερουσαλήμ και το κόστος της πιστής υπακοής. Τα λόγια του μας καλούν να ακούσουμε την καθοδήγηση του Πνεύματος, να σταθμίσουμε τις απαιτήσεις του καθήκοντος και να αναπαυθούμε στην πρόνοια που διατάσσει κάθε βήμα της προόδου του ευαγγελίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το εικοστό πρώτο κεφάλαιο των Πράξεων με πνεύμα προσεκτικής προσοχής. Καθώς ακούγονται τα λόγια της Γραφής, είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Παύλο να ανοίξει και τις δικές μας καρδιές για να δεχτούμε τα μαθήματα που ο Benson ξεδιπλώνει από αυτό το μέρος των ταξιδιών και των δοκιμασιών του αποστόλου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Benson ξεκινά εκθέτοντας την προφητική συμβουλή που δόθηκε στην Τύρο. Στίχοι 4-6. Πράξεις 21:4-6. 'Ευρόντες μαθητάς, εμείναμεν εκεί επτά ημέρας' Για να περάσουμε ένα Σάββατο μαζί τους. 'Οίτινες έλεγον τω Παύλω, διά του Πνεύματος, μη αναβαίνειν εις Ιεροσόλυμα' Η σημασία φαίνεται να είναι ότι αυτοί οι μαθητές, προβλέποντας, μέσω του πνεύματος της προφητείας, τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε ο Παύλος στην Ιερουσαλήμ, αν πήγαινε εκεί, οι ίδιοι τον συμβούλεψαν να μην πάει. Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τα λόγια έτσι, για να εξηγήσουμε τη συμπεριφορά του Παύλου· διότι αν το Πνεύμα είχε απολύτως απαγορεύσει το ταξίδι του στην Ιερουσαλήμ, αναμφίβολα θα είχε υπακούσει και δεν θα είχε πάει εκεί. Αλλά αυτός, θεωρώντας το ως δική τους συμβουλή μόνο, την απέρριψε και πήγε. Πράγματι, φάνηκε να έχουν κατανοήσει την προφητική τους ώθηση ως μια υπόδειξη από το Πνεύμα, ότι ο Παύλος, αν το ήθελε, θα μπορούσε να αποφύγει τον κίνδυνο και την ταλαιπωρία για τα οποία τον προειδοποιούσαν, μη πηγαίνοντας στην Ιερουσαλήμ. Στη συνέχεια καταγράφει τη συμβολική πράξη και το λόγο του Αγαβού στην Καισάρεια. 'Και όταν ήλθεν προς ημάς' Αρκετοί από τους μαθητές της Καισάρειας και οι φίλοι του Παύλου ήταν μαζί· 'έλαβεν την ζώνην του Παύλου, και έδησεν τας ιδίας χείρας και πόδας' Με τον τρόπο που συνήθιζαν να δένονται οι κακοποιοί όταν συλλαμβάνονταν· 'και είπεν, Τάδε λέγει το Πνεύμα το Άγιον' Με την έμπνευση του οποίου τώρα μιλώ και ενεργώ· 'Ούτως δήσουσιν οι Ιουδαίοι εν Ιερουσαλήμ τον άνδρα του οποίου είναι η ζώνη αύτη' Έτσι ο Άγαβος, όπως οι προφήτες του παρελθόντος, συνόδευσε την πρόβλεψή του με ένα σημαντικό προφητικό σύμβολο: και έτσι όσο πιο κοντά ήταν το γεγονός, τόσο πιο σαφείς και εντυπωσιακές ήταν οι προβλέψεις που αποσκοπούσαν να προετοιμάσουν τον Παύλο γι' αυτό. Ο Benson παρουσιάζει στη συνέχεια τη σταθερή απάντηση του Παύλου στις παρακλήσεις των αδελφών. Παρατηρήστε, αναγνώστη, το θαυμάσιο μείγμα τρυφερότητας και σταθερότητας πνεύματος που εκδηλώνεται σε αυτή την απάντηση. 'Εγώ είμαι έτοιμος, ου μόνον να δεθώ' Και να ριχτώ στη φυλακή· 'αλλά και να αποθάνω εν Ιερουσαλήμ' Ή οπουδήποτε αλλού μπορεί να κληθώ· 'υπέρ του ονόματος του Κυρίου Ιησού' Διότι δεν φοβόταν ούτε τα παθήματα ούτε τον θάνατο σε οποιαδήποτε μορφή, αν μπορούσε έτσι να υπερασπιστεί το ευαγγέλιο και να προωθήσει τη δόξα του Συγγραφέα του, που ήταν οι σκοποί που είχε κυρίως υπόψη του σε όλους τους κόπους και τα παθήματά του, και τους οποίους προτιμούσε από όλα τα άλλα. 'Και όταν δεν επείθετο, ησυχάσαμεν' Δεν ήταν πείσμα στον Παύλο που τον εμπόδισε να υποχωρήσει στις πειθώ τους, αλλά αληθινή χριστιανική αποφασιστικότητα, να μην εγκαταλείψει αυτό που πίστευε ότι ήταν η γραμμή του καθήκοντος. Δεν πρέπει ποτέ να πειθόμαστε είτε να κάνουμε αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι κακό, είτε να παραλείπουμε αυτό που πιστεύουμε ότι είναι καλό, όταν είναι στην εξουσία μας: λέγοντας, 'Το θέλημα του Κυρίου ας γίνει' Το οποίο ήταν βέβαιοι ότι ο Παύλος γνώριζε. Στη συμβουλή του Ιακώβου και των πρεσβυτέρων προσφέρει περαιτέρω προβληματισμό. 'Είναι προφανές από εδώ, ότι ό,τι κι αν είχε συμβεί μεταξύ Παύλου και Ιακώβου σε αυτό το θέμα ιδιωτικά, (Γαλάτες 2:2), ο Ιάκωβος και οι αδελφοί θεώρησαν πιο κανονικό και βολικό, ότι το ιουδαϊκό τελετουργικό θα έπρεπε να τηρείται ακόμη από εκείνους της περιτομής που πίστευαν στον Χριστό· και λαμβάνοντας υπόψη τι θλίψη θα είχε υποστεί διαφορετικά η εκκλησία στην Ιερουσαλήμ από το συνέδριο, το οποίο, αναμφίβολα, θα τους είχε διώξει στο έπακρο ως αποστάτες, και επίσης πόσο σύντομα η Πρόνοια σκόπευε να καταστήσει την πρακτική του αδύνατη, και να συντρίψει όλη τη δύναμη των Ιουδαίων, με την καταστροφή του ναού, και της πόλης, και του έθνους· ήταν σίγουρα η πιο τακτική και συνετή συμπεριφορά να συμμορφωθούν με αυτό, αν και θεωρούνταν από εκείνους που κατανοούσαν πλήρως το θέμα, (το οποίο δεν ήταν απαραίτητο να το κατανοούν όλοι,) ως παρωχημένο και έτοιμο να εξαφανιστεί, Εβραίους 8:13.' Locke και Doddridge.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Benson τονίζει το βάρος της χριστιανικής αποφασιστικότητας μπροστά στον πόνο. Παρατηρήστε, αναγνώστη, το θαυμάσιο μείγμα τρυφερότητας και σταθερότητας πνεύματος που εκδηλώνεται σε αυτή την απάντηση. 'Εγώ είμαι έτοιμος, ου μόνον να δεθώ' Και να ριχτώ στη φυλακή· 'αλλά και να αποθάνω εν Ιερουσαλήμ' Ή οπουδήποτε αλλού μπορεί να κληθώ· 'υπέρ του ονόματος του Κυρίου Ιησού' Διότι δεν φοβόταν ούτε τα παθήματα ούτε τον θάνατο σε οποιαδήποτε μορφή, αν μπορούσε έτσι να υπερασπιστεί το ευαγγέλιο και να προωθήσει τη δόξα του Συγγραφέα του, που ήταν οι σκοποί που είχε κυρίως υπόψη του σε όλους τους κόπους και τα παθήματά του, και τους οποίους προτιμούσε από όλα τα άλλα. 'Και όταν δεν επείθετο, ησυχάσαμεν' Δεν ήταν πείσμα στον Παύλο που τον εμπόδισε να υποχωρήσει στις πειθώ τους, αλλά αληθινή χριστιανική αποφασιστικότητα, να μην εγκαταλείψει αυτό που πίστευε ότι ήταν η γραμμή του καθήκοντος. Δεν πρέπει ποτέ να πειθόμαστε είτε να κάνουμε αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι κακό, είτε να παραλείπουμε αυτό που πιστεύουμε ότι είναι καλό, όταν είναι στην εξουσία μας: λέγοντας, 'Το θέλημα του Κυρίου ας γίνει' Το οποίο ήταν βέβαιοι ότι ο Παύλος γνώριζε. Ολοκληρώνει με μια νηφάλια κρίση για τη συνεχιζόμενη τήρηση του νόμου. 'Είναι προφανές από εδώ, ότι ό,τι κι αν είχε συμβεί μεταξύ Παύλου και Ιακώβου σε αυτό το θέμα ιδιωτικά, (Γαλάτες 2:2), ο Ιάκωβος και οι αδελφοί θεώρησαν πιο κανονικό και βολικό, ότι το ιουδαϊκό τελετουργικό θα έπρεπε να τηρείται ακόμη από εκείνους της περιτομής που πίστευαν στον Χριστό· και λαμβάνοντας υπόψη τι θλίψη θα είχε υποστεί διαφορετικά η εκκλησία στην Ιερουσαλήμ από το συνέδριο, το οποίο, αναμφίβολα, θα τους είχε διώξει στο έπακρο ως αποστάτες, και επίσης πόσο σύντομα η Πρόνοια σκόπευε να καταστήσει την πρακτική του αδύνατη, και να συντρίψει όλη τη δύναμη των Ιουδαίων, με την καταστροφή του ναού, και της πόλης, και του έθνους· ήταν σίγουρα η πιο τακτική και συνετή συμπεριφορά να συμμορφωθούν με αυτό, αν και θεωρούνταν από εκείνους που κατανοούσαν πλήρως το θέμα, (το οποίο δεν ήταν απαραίτητο να το κατανοούν όλοι,) ως παρωχημένο και έτοιμο να εξαφανιστεί, Εβραίους 8:13.' Locke και Doddridge.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού στην παρούσα σου πορεία το Πνεύμα προσφέρει προειδοποίηση ή κατεύθυνση που αργείς να προσέξεις; Πώς θα μπορούσε η ετοιμότητα που εξέφρασε ο Παύλος —'όχι μόνο να δεθώ, αλλά και να πεθάνω'— να μιλήσει σε έναν φόβο που ακόμα κουβαλάς; Με ποια μικρή πράξη συμμόρφωσης ή μαρτυρίας αυτή την εβδομάδα θα μπορούσες να διαφυλάξεις την ενότητα της εκκλησίας χωρίς να διακυβεύσεις την ελευθερία του ευαγγελίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, που ενδυνάμωσες τον δούλο σου Παύλο να περπατήσει τον δρόμο προς την Ιερουσαλήμ, χάρισέ μας παρόμοιο θάρρος και τρυφερότητα. Είθε οι προειδοποιήσεις του Πνεύματός σου να βρουν σε εμάς υπάκουες καρδιές και όχι φοβισμένες. Κράτησέ μας από το να συγχέουμε τη σύνεση με την πίστη, και από το να προτιμούμε την ευκολία από το κάλεσμα του καθήκοντος. Καθώς θυμόμαστε τους αδελφούς που προσευχήθηκαν με δάκρυα, δίδαξέ μας να φέρουμε ο ένας τα βάρη του άλλου με αγάπη. Μέσω του ίδιου Πνεύματος που οδήγησε τον απόστολο, διαμόρφωσε σε εμάς έναν σταθερό σκοπό να δοξάσουμε τον Χριστό είτε με τη ζωή είτε με τον θάνατο. Αμήν.

Σχόλια του Joseph Benson στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →