← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 63-64 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 63-64Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, εκείνο το πλούσιο θησαυροφυλάκιο πνευματικά χρισμένης διορατικότητας στους Ψαλμούς. Καθώς παραμένουμε στα κεφάλαια 63 και 64, ο Σπέρτζεον μας οδηγεί στην έρημο με τον Δαβίδ και μετά στον μυστικό τόπο της επικρατούσας προσευχής. Είθε η ίδια πρώιμη δίψα για τον Θεό που χαρακτήριζε τον ψαλμωδό να αφυπνιστεί μέσα μας, τραβώντας μας πιο κοντά στον Κύριο Ιησού που ικανοποιεί κάθε διψασμένη ψυχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήσυχη προσδοκία, πάρτε το ιερό κείμενο των Ψαλμών 63 και 64. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε γραμμή να εγκατασταθεί στην καρδιά. Φανταστείτε τον Δαβίδ στην έρημο και ακούστε την κραυγή του να ανεβαίνει νωρίς προς τον ουρανό. Αφήστε το Πνεύμα να κάνει αυτές τις αρχαίες προσευχές δικές σας καθώς ετοιμάζεστε να καθίσετε κάτω από την πιστή έκθεση του Σπέρτζεον.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινάει περιγράφοντας τη σκηνή της ερήμου και το πνεύμα με το οποίο ο Δαβίδ συνέθεσε τον ύμνο του. Εισαγωγή. ΤΙΤΛΟΣ. Ψαλμός του Δαβίδ, όταν ήταν στην έρημο της Ιουδαίας. Αυτός πιθανότατα γράφτηκε ενώ ο Δαβίδ έφευγε από τον Αβεσσαλώμ· σίγουρα την εποχή που τον έγραψε ήταν βασιλιάς (Ψαλμοί 63:11), και πιέζονταν σκληρά από εκείνους που ζητούσαν τη ζωή του. Ο Δαβίδ δεν σταμάτησε να ψάλλει επειδή ήταν στην έρημο, ούτε με ατημέλητη αδράνεια συνέχισε να επαναλαμβάνει Ψαλμούς που προορίζονταν για άλλες περιστάσεις· αλλά προσεκτικά έκανε τη λατρεία του κατάλληλη για τις περιστάσεις του, και παρουσίασε στον Θεό του έναν ύμνο της ερήμου όταν ήταν στην έρημο. Δεν υπήρχε έρημος στην καρδιά του, αν και υπήρχε έρημος γύρω του. Και εμείς μπορούμε να περιμένουμε να βρεθούμε σε δύσκολες καταστάσεις πριν φύγουμε από εδώ. Σε τέτοιες εποχές, είθε ο Αιώνιος Παρηγορητής να παραμείνει μαζί μας, και να μας κάνει να ευλογούμε τον Κύριο ανά πάσα στιγμή, κάνοντας ακόμη και τον μοναχικό τόπο να γίνει ναός για τον Ιεχωβά. Η διακριτική λέξη αυτού του Ψαλμού είναι ΝΩΡΙΣ. Στη συνέχεια εξηγεί την αρχική κραυγή του πρώτου στίχου, δείχνοντας την τολμηρή διεκδίκηση του πιστού στον Θεό. Στίχος 2. Στ. 1. Ω Θεέ, εσύ είσαι ο Θεός μου· ή, Ω Θεέ, εσύ είσαι ο Παντοδύναμός μου. Ο τελευταίος Ψαλμός άφησε την ηχώ της δύναμης να αντηχεί στο αυτί, και εδώ θυμάται. Η ισχυρή εμπιστοσύνη ωθεί τον φυγά ποιητή να ομολογήσει την υποταγή του στον μόνο ζωντανό Θεό· και η ακλόνητη πίστη του επιτρέπει να τον διεκδικήσει ως δικό του. Δεν έχει αμφιβολίες για την κατοχή του Θεού του· και γιατί να έχουν άλλοι πιστοί; Η απλή, σαφής γλώσσα αυτής της αρχικής πρότασης θα ήταν πολύ πιο ταιριαστή στους Χριστιανούς από τις δειλές και αμφίβολες εκφράσεις που είναι τόσο συνηθισμένες μεταξύ των ομολογούντων. Πόσο γλυκιά είναι μια τέτοια γλώσσα! Υπάρχει άλλη λέξη συγκρίσιμη με αυτήν για απολαύσεις; Meus Deus. Μπορούν οι άγγελοι να πουν περισσότερα; Νωρίς θα σε ζητήσω. Η κατοχή γεννά επιθυμία. Η πλήρης βεβαιότητα δεν είναι εμπόδιο στην επιμέλεια, αλλά είναι η κύρια πηγή της. Πώς μπορώ να ζητήσω τον Θεό ενός άλλου ανθρώπου; αλλά με έντονη επιθυμία ζητώ Εκείνον που ξέρω ότι είναι δικός μου. Στρέφοντας στον επόμενο ψαλμό, ο Σπέρτζεον εισάγει το θέμα της προσευχής εναντίον των πονηρών εχθρών. Εισαγωγή. ΤΙΤΛΟΣ. Εις τον Πρωτοψάλτην. Ο αρχηγός της χορωδίας, για την ώρα, είναι επιφορτισμένος με αυτό το άσμα. Θα ήταν καλό αν οι πρωτοψάλτες όλων των εκκλησιών μας εκτιμούσαν το καθήκον τους με την πρέπουσα σοβαρότητα, γιατί δεν είναι μικρό πράγμα να καλείσαι να ηγείσαι του ιερού άσματος του λαού του Θεού, και η ευθύνη δεν είναι καθόλου ελαφριά. Ψαλμός του Δαβίδ. Η ζωή του ήταν μια σύγκρουση, και πολύ σπάνια τελειώνει έναν Ψαλμό χωρίς να αναφέρει τους εχθρούς του· σε αυτή την περίπτωση οι σκέψεις του είναι εξ ολοκλήρου απασχολημένες με την προσευχή εναντίον τους. ΔΙΑΙΡΕΣΗ. Από τους Ψαλμούς 64:1-6 περιγράφει τη σκληρότητα και την πανουργία των εχθρών του, και από τους Ψαλμούς 64:7-10 προφητεύει την ανατροπή τους. Μας οδηγεί αμέσως στον πρώτο στίχο, προτρέποντας τη συνεχή χρήση της προσευχής ως το επιλεγμένο όπλο του Δαβίδ. Στίχος 1. Στ. 1. Άκουσε τη φωνή μου, Θεέ, στην προσευχή μου. Συχνά βοηθάει την αφοσίωση αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη φωνή και να μιλήσουμε ακουστικά· αλλά ακόμη και η νοητική προσευχή έχει μια φωνή με τον Θεό την οποία θα ακούσει. Δεν διαβάζουμε ότι ο Μωυσής είχε μιλήσει με τα χείλη του στην Ερυθρά Θάλασσα, κι όμως ο Κύριος του είπε, 'Γιατί κραυγάζεις προς εμένα;' Οι προσευχές που δεν ακούγονται στη γη μπορεί να είναι από τις καλύτερες που ακούγονται στον ουρανό. Είναι καθήκον μας να σημειώσουμε πόσο σταθερά ο Δαβίδ στρέφεται στην προσευχή· είναι το πολεμικό του τσεκούρι και το όπλο του πολέμου· το χρησιμοποιεί υπό κάθε πίεση, είτε εσωτερικής αμαρτίας είτε εξωτερικής οργής, ξένης εισβολής ή εγχώριας εξέγερσης. Θα ενεργήσουμε σοφά αν κάνουμε την προσευχή στον Θεό την πρώτη και καλύτερη αξιόπιστη πηγή μας σε κάθε ώρα ανάγκης. Διάσωσε τη ζωή μου από τον φόβο του εχθρού. Από βλάβη και φόβο βλάβης προστάτευσέ με· ή μπορεί να διαβαστεί ως έκφραση της βεβαιότητάς του ότι θα γίνει έτσι· 'από τον φόβο του εχθρού θα με διασώσεις.'
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Σπέρτζεον τονίζει την αναγκαιότητα να αναζητούμε μόνο τον Θεό μέσα σε κάθε ξηρή και διψασμένη γη. Στίχος 5. Ένας κουρασμένος τόπος και μια κουρασμένη καρδιά κάνουν την παρουσία του Θεού πιο επιθυμητή: αν δεν υπάρχει τίποτα κάτω και τίποτα μέσα για να μας ενθαρρύνει, είναι χίλιες ευλογίες που μπορούμε να κοιτάξουμε ψηλά και να βρούμε όλα όσα χρειαζόμαστε. Πόσο συχνά οι πιστοί έχουν διασχίσει στην εμπειρία τους αυτή την ξηρή και διψασμένη γη, όπου οι πνευματικές χαρές είναι ξεχασμένα πράγματα! και πόσο αληθινά μπορούν να μαρτυρήσουν ότι η μόνη αληθινή αναγκαιότητα αυτής της χώρας είναι η κοντινή παρουσία του Θεού τους! Η απουσία εξωτερικών ανέσεων μπορεί να υποφερθεί με γαλήνη όταν περπατάμε με τον Θεό· και ο πιο πλούσιος πολλαπλασιασμός τους δεν ωφελεί όταν Εκείνος αποσύρεται. Μόνο τον Θεό, λοιπόν, ας ποθούμε. Ας συγκεντρωθούν όλες οι επιθυμίες σε μία. Αναζητώντας πρώτα τη βασιλεία του Θεού—όλα τα άλλα θα μας προστεθούν. Κλείνει τον διαλογισμό υπενθυμίζοντάς μας ότι η πίστη πρέπει να νοστιμεύει κάθε θυσία προσευχής. Στίχος 2. Με όλες τις θυσίες προσευχής μας πρέπει να προσφέρουμε το αλάτι της πίστης.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού στην παρούσα σου έρημο σε καλεί ο Κύριος να τον αναζητήσεις νωρίς; Πώς θα μπορούσε η πεποιθημένη δήλωση του Δαβίδ, 'Εσύ είσαι ο Θεός μου', να σταθεροποιήσει την καρδιά σου σήμερα; Σε ποια συγκεκριμένη δοκιμασία θα υψώσεις τώρα τη φωνή σου σε προσευχή, εμπιστευόμενος τον Κύριο να σε διαφυλάξει από τον φόβο;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ω Κύριε Ιησού, Εσύ είσαι ο Θεός μας και η υπέρτατη χαρά μας. Χάρισέ μας την πρώιμη αφύπνιση της ψυχής που χαρακτήριζε τον δούλο Σου Δαβίδ, ώστε να διψάμε για Εσένα σε κάθε έρημο. Δίδαξέ μας να συγκεντρώνουμε όλες τις επιθυμίες μας στην μία κραυγή για την παρουσία Σου. Διαφύλαξέ μας από τον φόβο του εχθρού και αλάτισε τις προσευχές μας με ζωντανή πίστη. Είθε η ανατροπή κάθε εχθρού να αποβεί προς δόξα Σου, και είθε τα χείλη μας να ψάλλουν τον ύμνο Σου και τώρα και στους αιώνες. Αμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →